جشن دیپلماتیک و حراج بیت المال.18 مرداد ماه -91

 

سایت تابناک پاسدار محسن رضایی که رقیب پاسدار احمدی نژاد است با پاک کردن صورت مسأله و آدرس غلط دادن از موضع دلسوزانه برای مردم که زیر باز سنگین هزینه های رو به رشد اقتصادی شرایط تحمیلی طاقت فرسای تحمیلی را تحمل می کنند طوری  کاسه داغ تر از آش شده که انگاری ولی فقیه هویج است که آبش گرفته و مصرف می شود وتفاله اش یا کود می شود یا خوراک دام می گردد و نقش وقدرت دیگری ندارد ودولت و رییس جمهور از آنگونه استقلال عملی برخور دارند که خود سرانه تصمیم می گیرند دست به بر گزاری اجلاس تشریفاتی وتجملاتی بس پر هزینه ی غیر متعدها در تهران بزنند و این اقدام با دستور رهبر ولی فقیه ودر راستای دفاع از بحران هسته ای وسوریه هم پیمان نمی باشد. همچنین هدف تلاش برای به وجود آوردن  فضایی نیست تا رژیم فرو رفته در بن بست و غرق شده در بحران های داخلی و بیرونی ورشد دامنه ی اختلاف وتضاد جنگ وقدرت از انزوای منطقه ای وجهانی خارج شود. از سوی دیگر گویا سیستم اقتصاد کشور وارداتی و دلالی و ورشکسته نیست و روزانه کارخانه های بیشتری تعطیل واخراج و بیکار نمی شوند و راندمان ساعات کار ادارات دولتی چندین برایر کمتر از نرخ استاندارد جهانی نیست که اشک تمساح برای 5 روز تعطیلی ادارات به خاطر اجلاس غیر متتعدها ریخته ونتیجه گیری کرده  است متاسفانه برخی بریز و بپاش ها، تعطیلی اجباری و هزینه های غیرضروری دولت و هزینه یکصد میلیارد تومانی، اجلاس سران عدم تعهد را که می توانست شیرینی موفقیت دیپلماتیک برای کشور باشد، به عزای عمومی برای بخشی از مردم تبدیل می کند.  حال بماند که هزینه 100 میلیارد تومان هزینه اجلاس غیر متعهدا نسبت به 3 هزار میلیارد احختلاس بانکی مبلغ نا چیزی می باشد .بدتر اینکه سرویس با خود روهای سفارشی بنزهای آلمانی می باشد .در صورتیکه تنها امتیاز و دل خوشی کارمندان همین تعطیلات ادارات به مناسبت های مختلف می باشد . بهرحال منتقد مقایسه کننده ی چگونگی صرف هزینه ی مراسم تشریفاتی میان دولت های رفسنجانی و خاتمی با دولت احمدی نژاد فراموش کرده است که رئیس جمهور و دولت کنونی بر آمده از کودتای طراحی شده از سوی پاسداران و رهبر است . ضمن اینکه ادعای اصول گرایی وساده زیستی و عدالت محوری دارد که پاک ترین دولت در تاریخ می باشد . بالاخره اینکه چرا منتقد نگفته است  اگر چنانچه زیر بنای عملکرد دولت مردان قبلی درست بود هر گز کار به اینجا کشیده نمی شد؟
بازتاب : در حالی که فشار اقتصادی ناشی از هدفمندی یارانه ها و تحریم، بار سنگینی بر مردم وارد می کند، هزینه کردن صدها میلیارد تومان برای تشریفات  اجلاس عدم تعهد و تعطیل کردن یک هفته ای پایتخت از نظر افکار عمومی قابل قبول نیست.به گزارش خبرنگار «بازتاب»، اگرچه دولت دهم برگزاری اجلاس عدم تعهد را اوج موفقیت دیپلماتیک تاریخ ایران می داند، اما نگاهی به پیشینه فعالیت دیپلماتیک ایران، نشان می دهد که برگزاری اجلاس سران کشورهای اسلامی در تهران در سال 1376، اهمیتی کمتر از اجلاس سران عدم تعهد نداشته است.اگرچه اجلاس عدم تعهد اعضای بیشتری دارد، اما در اجلاس سران کشورهای اسلامی شخصیت های طراز اول دعوت شده از جمله دبیرکل سازمان ملل همگی حضور داشتند که به نظر نمی رسد در اجلاس عدم تعهد چنین موضوعی تکرار شود. فارغ از این موضوع، اجلاس سران کشورهای اسلامی که در دولت هاشمی مقدمات آن فراهم و در دولت خاتمی برگزار شد، با کمترین میزان تشریفات و بر اساس ایده استفاده از کالاهای ایرانی اجرا گردید؛ اما در اجلاس عدم تعهد از وارد کردن 200 بنز تشریفاتی که هر یک صدها میلیون تومان قیمت دارد، به همراه ساخت و تجهیز مکان های تشریفاتی با بیشترین هزینه و کالاهای لوکس و تجملاتی خارجی سخن گفته می شود.در اجلاس سال 1376 با وجود آن که تنها مدل 405 خودروی پژو در ایران تولید می شد، از نوع 6 در این خودروی ایرانی برای استقبال و انتقال مهمانان استفاده شد؛ اما وارد کردن بنز در وضعیت فعلی در حالی است که چندین نوع خودروی مناسب و مجهز دیگر در کشور تولید می شود.اما موضوع مهمتر، تعطیل کردن 5 روزه تهران است که نوعا با توجه به مسافرت ها، یک روز قبل و یک روز بعد را نیز شامل می شود و عملا یک هفته پایتخت کشور که معادل 50 درصد اقتصاد ایران را در خود جای داده، تعطیل می شود و اضافه بر آن، کارهای اداری مردم نیز دست کم یک هفته به تعویق می افتد.این اتفاقات در حالی رخ می دهد که امسال به عنوان سال حمایت از کار و سرمایه ایرانی نامگذاری شده و دولت به بهانه برگزاری این کنفرانس، عملا یک هفته کار و سرمایه ایرانی را نابود می کند.جای این پرسش وجود دارد که در کجای دنیا برای برگزاری یک همایش و اجلاس، 5 روز آن شهر را تعطیل می کنند که اگر این طور باشد، باید نیوریورک هر ساله در زمان برگزاری اجلاس سازمان ملل که سران 200 کشور در آن شرکت می کنند، تعطیل باشد؛ (ایرادی که البته به برگزارکنندگان اجلاس کنفرانس اسلامی در سال 76 هم وارد است.)به نظر می رسد متاسفانه برخی بریز و بپاش ها، تعطیلی اجباری و هزینه های غیرضروری دولت و هزینه یکصد میلیارد تومانی، اجلاس سران عدم تعهد را که می توانست شیرینی موفقیت دیپلماتیک برای کشور باشد، به عزای عمومی برای بخشی از مردم تبدیل می کند.از سوی دیگر برخی اخبار شگفت انگیز و باورنکردنی درباره سرویس هایی که قرار است به مهمانان اجلاس داده شود، شنیده می شود که توسط خبرنگاران بازتاب در دست بررسی است و امیدواریم صحت نداشته باشد.