خبر ويژه
ارگان كارگزاران: وضع نااميد كننده است /ژنرال ها نمايندگان اصلاح طلب را مديريت كنند 13 تیر – 95
ارگان كارگزاران: وضع نااميد كننده است /ژنرال ها نمايندگان اصلاح طلب را مديريت كنند 13 تیر – 95
سربازجو شریعت نداری
تلاش می کند با تجربه اطلاعاتی- امنیتی که در سپاه پاسداران دارد آن را با تجربه
بازجویی وتحریف گری و سناریو سازی زندان اوین ترکیب وتلفیق کند تا زیر چتر روزی
نامه نگاری و گزینه برداری نقادی دلسوزانه علیه ی رقیب استفاده کند .طوریکه
معمولاً با یک تیر چند نشان بزند .چون مخاطبانش دولت روحانی و رفسنجانی ومدعیان
اصلاح طلب ورسانه های حامی شان می باشد .
ارگان
کارگزاران از زنجيره اتفاقات سرخورده کننده براي اصلاح طلبان در هفته هاي اخير خبر
داد.
هفته نامه صدا ذيل تيتر «نا اميد از اميد» نوشت: در هفته گذشته، سه اتفاق در فضاي سياسي- رسانه اي رخ داد که هر کدام براي انتقاد و حتي نااميدي و سرخوردگي نسبت به حاملان جريان اصلاحات و تغييرخواهي در جامعه ايران کفايت مي کرد.
اتفاق نخست، ماجراي فيش هاي حقوقي و اذعان و اعتراف دولت روحاني بود.
اتفاق دوم، ميزگردي بود که در سالروز درگذشت دکتر علي شريعتي با حضور شاخص ترين چهره هاي سياسي، فکري و دانشگاهي اصلاح طلب برگزار شد. ميزگردي که با حملات تند دو طرف به يکديگر ناتمام ماند و هر يک ديگري را به «ارعاب» و «داعشي گري» متهم کرد و در اين ميان، عملاً شريعتي به عنوان يکي از پشتوانه ها و زمينه هاي ظهور جريان هاي منتقد فکري و سياسي در جامعه ايران، همچنان موضوع تنش و صف بندي درون نيروهاي فکري همسو با اصلاحات شد و نه ذخيره اي براي بهره بردن. مهمتر از مواضع طرفين له و عليه شريعتي، تداوم راه و رويه انسداد گفت وگو ميان دو طرف بود. اين ماجرا نشان داد دو طرف، فرار از گفت وگوهاي جدي درون جبهه اي را ترجيح مي دهند و دوست تر دارند همراهي و همسويي آنها در حد ائتلاف هاي انتخاباتي بماند.
اتفاق سوم که مهمترين اتفاق نيز بود، در انتخابات اعضاي هيئت رئيسه کميسيون هاي مجلس رخ داد. در حالي که راي محمدرضا عارف براي رياست مجلس دهم به عنوان کف آراي فراکسيون اميد، 103 راي و آراي مسعود پزشکيان براي نايب رئيس اول مجلس به عنوان سقف آراي فراکسيون اميد، بيش از 150 راي بود؛ انتظار مي رفت اصلاح طلبان رياست حداقل يک سوم و در حالت طبيعي نيمي از کميسيون هاي 13 گانه را کسب کنند. اما سهم اين فراکسيون به دو کميسيون برنامه و بودجه و بهداشت محدود ماند.
از دست رفتن کميسيون هاي آموزش و تحقيقات و فرهنگي که تغيير در آنها و خروج آن از گفتمان تندروها، يکي از محورهاي تبليغات اصلاح طلبان در انتخابات پارلماني بود؛ عملاً حاصلي جز نااميدي و سرخوردگي براي حاميان اصلاحات دربرنخواهد داشت. رياست اين دو کميسيون در حالي در اختيار اعضاي جبهه پايداري قرار گرفت که انتظار مي رفت فراکسيون اميد با برنامه ريزي منسجم، کسب اکثريت و در نتيجه مسئوليت هاي اين دو کميسيون را جزء اولويت هاي خود قرار دهد. اما برخلاف انتظار، حتي چهره هاي فرهنگي راه يافته به مجلس از جمله مديران مسئولان روزنامه هاي اصلاح طلب اقبال چنداني به کميسيون فرهنگي نشان ندادند.
قبل از آنکه مجلس دهم آغاز به کار کند، از سوي فعالان سياسي و تحليل گران اصلاح طلب گفته مي شد نمايندگان مجلس دهم فاقد تجربه پارلمانتاريستي هستند و بايد توسط اتاق فکري بيرون از پارلمان و ژنرال هاي پارلمانتاريستي که به علت نظارت استصوابي از راهيابي به پارلمان محروم مانده اند، هدايت و مديريت شوند.
هفته نامه صدا ذيل تيتر «نا اميد از اميد» نوشت: در هفته گذشته، سه اتفاق در فضاي سياسي- رسانه اي رخ داد که هر کدام براي انتقاد و حتي نااميدي و سرخوردگي نسبت به حاملان جريان اصلاحات و تغييرخواهي در جامعه ايران کفايت مي کرد.
اتفاق نخست، ماجراي فيش هاي حقوقي و اذعان و اعتراف دولت روحاني بود.
اتفاق دوم، ميزگردي بود که در سالروز درگذشت دکتر علي شريعتي با حضور شاخص ترين چهره هاي سياسي، فکري و دانشگاهي اصلاح طلب برگزار شد. ميزگردي که با حملات تند دو طرف به يکديگر ناتمام ماند و هر يک ديگري را به «ارعاب» و «داعشي گري» متهم کرد و در اين ميان، عملاً شريعتي به عنوان يکي از پشتوانه ها و زمينه هاي ظهور جريان هاي منتقد فکري و سياسي در جامعه ايران، همچنان موضوع تنش و صف بندي درون نيروهاي فکري همسو با اصلاحات شد و نه ذخيره اي براي بهره بردن. مهمتر از مواضع طرفين له و عليه شريعتي، تداوم راه و رويه انسداد گفت وگو ميان دو طرف بود. اين ماجرا نشان داد دو طرف، فرار از گفت وگوهاي جدي درون جبهه اي را ترجيح مي دهند و دوست تر دارند همراهي و همسويي آنها در حد ائتلاف هاي انتخاباتي بماند.
اتفاق سوم که مهمترين اتفاق نيز بود، در انتخابات اعضاي هيئت رئيسه کميسيون هاي مجلس رخ داد. در حالي که راي محمدرضا عارف براي رياست مجلس دهم به عنوان کف آراي فراکسيون اميد، 103 راي و آراي مسعود پزشکيان براي نايب رئيس اول مجلس به عنوان سقف آراي فراکسيون اميد، بيش از 150 راي بود؛ انتظار مي رفت اصلاح طلبان رياست حداقل يک سوم و در حالت طبيعي نيمي از کميسيون هاي 13 گانه را کسب کنند. اما سهم اين فراکسيون به دو کميسيون برنامه و بودجه و بهداشت محدود ماند.
از دست رفتن کميسيون هاي آموزش و تحقيقات و فرهنگي که تغيير در آنها و خروج آن از گفتمان تندروها، يکي از محورهاي تبليغات اصلاح طلبان در انتخابات پارلماني بود؛ عملاً حاصلي جز نااميدي و سرخوردگي براي حاميان اصلاحات دربرنخواهد داشت. رياست اين دو کميسيون در حالي در اختيار اعضاي جبهه پايداري قرار گرفت که انتظار مي رفت فراکسيون اميد با برنامه ريزي منسجم، کسب اکثريت و در نتيجه مسئوليت هاي اين دو کميسيون را جزء اولويت هاي خود قرار دهد. اما برخلاف انتظار، حتي چهره هاي فرهنگي راه يافته به مجلس از جمله مديران مسئولان روزنامه هاي اصلاح طلب اقبال چنداني به کميسيون فرهنگي نشان ندادند.
قبل از آنکه مجلس دهم آغاز به کار کند، از سوي فعالان سياسي و تحليل گران اصلاح طلب گفته مي شد نمايندگان مجلس دهم فاقد تجربه پارلمانتاريستي هستند و بايد توسط اتاق فکري بيرون از پارلمان و ژنرال هاي پارلمانتاريستي که به علت نظارت استصوابي از راهيابي به پارلمان محروم مانده اند، هدايت و مديريت شوند.