اوین نامه کیهان 5 شنبه 2 خرداد
ماه سال 1398
يادداشت ميهمان اوین نامه کیهان"مقاومت جاري است"
«فإن الغايه امامكم و إن وراءكم الساعه تحدوكم تخففوا
تلحقوا فإنما ينتظر باولكم آخركم»
«اي مردم! همانا ماه
خدا، همراه با بركت و رحمت و آمرزش به شما روي آورده است؛ ماهي كه نزد خدا برترين
ماه هاست و روزهايش برترين روزها و شب هايش برترين شب ها و ساعاتش برترين ساعات
است. ماهي كه در آن به ميهماني خدا دعوت شده ايد و از شايستگان كرامت الهي قرار داده
شده ايد. نفس هايتان در آن، تسبيح است و خوابتان در آن عبادت. عملتان در آن
پذيرفته و دعايتان مستجاب است پس با نيت هاي راست و دل هاي پاك، از پروردگارتان
بخواهيد تا براي روزه داري آن و تلاوت كتابش، توفيقتان دهد؛ چرا كه بدبخت كسي است
كه در اين ماه بزرگ، از آمرزش الهي محروم بماند.با گرسنگي و تشنگي خود در اين ماه،
گرسنگي و تشنگي روز قيامت را ياد كنيد؛ به نيازمندان و بي نوايان صدقه دهيد؛ به
بزرگان خود احترام و بر كوچك ها ترحم و به بستگانتان نيكي كنيد؛ زبان و چشم و گوش
هاتان را از غيرحلال نگه داريد و بپوشانيد و فروبنديد. به يتيمان محبت كنيد تا بر
يتيمانتان محبت ورزند؛ از گناهانتان توبه كنيد كه جان هاتان در گرو كارهاي شماست،
پس با طلب آمرزش ، آنها را آزاد سازيد. پشت هاي شما از بار گناهانتان سنگين است پس
با طول دادن سجده هاي خود، آنها را سبك كنيد و...
فرمودند رمضان نام خداست. رمضان الكريم،
خداي كريم. و نيز نام اين ماه را بايد محترم گفت. ماه مبارك رمضان. ماه ماه ها و
ماهي كه خدا در آن به دنبال يك يك بندگان فرستاده است. مردم بياييد كه در شهر خبر
است و درهاي بهشت را باز كرده و درهاي دوزخ را بسته اند. شياطين جن را به بند
كشيده اند و بندگان آزادند كه بندگي كنند و بي مزاحمت اغيار، تا مي توانند خدا را
بخوانند و هرچه مي خواهند از او بخواهند. ولي مراقب شياطين انس باشند كه فعلا
آزادند. از اين ماه نازنين كه نوشتيم، نيمش گذشته است و اگر دل بجنبانيم و غيرت
كنيم مي توانيم از نيمه بعدي، توشه يك عمر و هزار ماه خود را برداريم. بندگان
باهوش و زيرك خدا براي ساعت به ساعت اين ماه ميهماني برنامه دارند و با عبادت و
خدمت به خلق خدا، ماندگارش مي كنند. مخصوصا در اين دوره اي كه مشكلات بيش از پيش
شده و همت مضاعف مي خواهد. مردم در رنجند و از دشمن، خشمگين و از برخي مسئولين كه
كم كار، تنبل و فرافكن اند، گلايه مند. بايد معاضدت كرد و اين چند قدم را به سلامت
و پيروزي به سر برد و دشمن را نااميد و مسئولين را به كار واداشت.
روزگار ما روزهاي جنگ است و دفاع. روزهاي
بيداري است و وقت خواب نيست كه اگر در اين دوران كسي به خواب برود، يا دشمن، او را
با لگد بيدار مي كند و يا در خواب مي برندش. مخصوصا آنها كه در پست مسئوليتند بايد
بيدارتر باشند و هوشيارتر و بابصيرت تر و صدالبته شجاع تر. چراكه خدا آنها را بيش
از سايرين مواخذه مي كند و اميرالمومنين علي عليه السلام خطاب به آنها فرمود:
«امور مردم به شما امانت داده شده و طعمه اي نيست كه به آن طمع كنيد». اگر حساب و
كتاب اين دنيا را با ترفند و توهين بتوان پيچاند و از بار مسئوليت شانه خالي كرد،
در روزي نه چندان دور و در محضر خدا و بندگان خواهند پيچاندمان. آن زماني كه ادعاي
«كمبود اختيارات» و توجيه «تسليم به دشمن» و قول هاي «پنهاني» و كارشكني و تنبلي و
حرافي و... را شايد تنها با جمله اي جواب دهند «وقفوهم إنهم مسوولون». مسئوليتمان
سنگين است و نفس گير. ما ميراث دار تمام افتخارات پيشينيان و آرزوهاي آنانيم و
پسينيان، ريز به ريز اعمال ما را قضاوت خواهند كرد، خواهند دانست كه در جرگه
پاكباختگان دين و ايرانيم و از اميركبير و رئيسعلي و آل احمديم يا خائنين ملك و
آيين و آقاخان و رزم آرا و تقي زاده ها.
روزگارمان روزگار سخت مسئوليت ادعاهاست.
ادعاهاي ديروز را امروز بايد اثبات كنيم. روزي است كه شيپور جنگ را در جبهه اقتصاد
و معيشت مردم نواخته اند و قرار است مرد از نامرد شناخته شود و كاسب از محتكر و
مسئول خادم از رئيس خائن. آرايش جنگي دشمنان و اتاق جنگ دشمنان خونخوار عليه ايران
اسلامي را در وزارت خزانه داري آمريكا ديده ايد؟ تحريم هاي پي درپي دشمنان و
عهدشكني اروپاييان را چه كنيم؟ هجمه بي سابقه رسانه اي و تبليغاتي نظام سلطه بوي
خون مي دهد، نمي دهد؟ قتل عام فرهنگي يعني چه؟ معني اينها به غير از جنگ، چيست؟
زماني آرايش جنگي با نظاميان زره پوش و خشمگين بود و امروز با اقتصاددان هاي
اودكلن زده و ديپلمات هاي خندان توافقنامه به دستي كه تحريم مي كنند يا وحشي هاي
كراوات زده ا ي كه با امثال اسناد شرم آور 2030 به دنبال سربازگيري براي انگليس و
فرانسه و آمريكا هستند. وقيحاني كه بي هيچ شرمي، آدم مي كشند و خم به ابرو نمي
آورند. و ماييم و رسالت ناتمام گذشتگان و نيمه راه باقيمانده تا خانه دوست و مقصد
خوبان كه اگر همت كنيم مي توانيم كار نيمه را تمام كنيم و دشمنان را تا قبرستان
تاريخ بدرقه كنيم. إن شاءالله.
ماه مبارك رمضان از نيمه گذشت و هنوز درس
مقاومت به ما مي دهد. درس استقامت در برابر وساوس نفس و رنگارنگ دنيا. يكي از تمرين
هاي هرساله ما در مبارزه همين روزه داري است. و تمرين هرساله ما در ايستادگي.
ايستادگي در عقيده و مبارزه براي آن. ماه ميهماني خدا ماه كريمان است. ما را به
خانه ملكه عرب و خديجه مهربان رسول خدا مي رساند و در نيمه ماه بر سفره كريم اهل
بيت مهمانمان مي كند و وقتي كه از نيمه گذشت، كم كم مهماني شبانه خدا شروع مي شود
و خداي منعم ما، سفره بي نظير اكرام و اطعام و انعام خود را از سر شب تا به صبح مي
گستراند تا هركه هرچه مي خواهد را براي يك عمر خود برگيرد. دقيقا يك عمر. سفره اي
كه رزق هزار ماه زندگي ما در آن است. بركت يعني اين و ماه كريمان به اوجش رسيده
است. يك شب برابر مي شود با يك عمر 83 ساله. هيچ انسان باهوشي اين فرصت گران قدر
را از دست نمي دهد مخصوصا كه اين شب ها همراه شافع محشريم و اميرالمومنين با ماست.
اگرنبود حضور حضرت مولا كجا دل ها چنان رقيق مي شد كه يك شب را بتوانيم تا به صبح
خدا خدا كنيم؟ و اگر مناجات او در مسجد كوفه و مشق بندگي او به كميل نبود كجا مي
دانستيم كه خدا را چگونه بايد خواند و از او دلبري كرد؟ خدا را شكر مولايمان آن
عابد مقتدر مظلومي است كه تا ابد الگوي آزادگي و عدالت و عبوديت است.
اسلام انقلاب ما از آن رو «ناب» ناميده شده
كه آب را از سرچشمه و از دست علي گرفته و دستي نامحرم آن را نيالوده است. اسلام
آرمانگراي واقع بين. اسلامي به تمام معنا اسلامي. كه بايد اسلامي هم اجرا گردد، تا
عطش بگيرد. اسلامي كه در آن «نه ستم ميكنيد و نه ستم ميبينيد» و همين اسلام است
كه مورد محبت و رغبت مستضعفين و آزادگان و مورد بغض و نفرت مستكبرين و ستمگران
بوده و هست. اشتباه ساده لوحانه آن است كه دشمني شياطين انسي روزگارمان را در
معادلات تنگ و تاريك حزبي ببينيم. بريتانيا كه روباه پير است دشمني و پدركشتگي با
ما را با نسل كشي 9 ميليون ايراني در سال هاي 1295 تا 1298 شمسي عيان كرد و
آمريكاي شيطان بزرگ و دشمن اصلي ما و انسانيت، دشمني اش را نه از سال57 كه از سال
32 علني نمود. مصدق نه مذهبي بود و نه انقلابي كه آنچنان دولتش را اسقاط كردند تا
سربرنياورد. اسلام انقلاب ما علوي است كه فرزندان جبت و طاغوت وهابي و مومنين
اسلام آمريكايي از ديدنش عاجزند. دين سفياني و تيغ و اره آل سعود كجا و ساحت قدسي
و منطق متقن اسلام ناب كجا و مگر مي توان اين دو را با هم، حتي قياس نمود. هل
تستوي الظلمات و النور.
روزگار ما روزگار مسئوليت هاست. برادر جان! دوران
دينداري سهل و ساده گذشت و بيش از چهل سال است كه دوران امتحانات و ابتلائات آغاز
شده است. سوم خرداد 1361 را انقلابيون كهنه كار به ياد دارند كه چگونه طليعه
پيروزي هاي دفاع مقدس بود و نماد مقاومت شد. راه همان راه است و حرف همان حرف. اگر
خرمشهرها در پيش باشد بايد همان مجاهده ها و مبارزه ها با جديت بيشتر و بهتر تكرار
شود كه اين بار انگيزه و اراده ما قوي تر از آن زمان است و دشمنان ما ضعيف تر از
آن روز. آمريكاي كارتر و ريگان كجا و آمريكاي كرك و پر ريخته امروز كجا. در اول
انقلاب تمام همت دشمنان در اين بود كه سلاح و مهمات به ايران نرسد و امروز همشان
اين است كه سلاح ايران به بازوهاي مقاومت نرسد. رژيم اشغالگر قدس آن زمان هنوز مست
جنگ با اعراب بود ولي امروزه يكروزه به غلط كردن افتاد. آن زمان يك سپاه و يك ارتش
داشتيم و امروز سپاه بركت گرفته و تكثير شده ها، بر پنجه نشسته اند. اروپاي آن
زمان هم با امروز قابل قياس نيست. فرانسه امروزي 28 هفته دود و خون را پشت سر مي
گذارد و جزيره ملكه سردرگم اتحاديه مانده است. آل سعود هم، اگرچه آن زمان مثل
امروز شيرده بود ولي هيچ وقت مثل امروز، در گل نمانده بود و مردم مي بينند كه يمن
باتلاق و مدفن اين گاو بني اسرائيل شده است.
واقعيت محكم اين است كه اگر در اين جنگ
اقتصادي و رسانه اي، خوب درگير شويم، كار را تمام كرده ايم و دوره مستكبرين تاريخ
را تمام به سر برده ايم. مردم ايران مردان روزگاران سختند و به كارهاي بزرگ عادت
دارند. خوب مي دانند كه بايد اميدشان به خدا باشد و چشمشان به هوش و بازوي خود.
اگر قرار بود از صاحبان قوطي برجام، توهمات سايه جنگ، و كمبود اختيارات و اربابان
تناقض آبي گرم شود كه در اين مدت مي شد و مردم به تدبير مدعيان اميدي مي بستند.
كار كار انقلابيون و جهاديوني است كه هميشه پاي كار انقلاب و كشورند و پيشرفت هاي
تاريخي انقلاب به دستان آنها محقق شده است. از انقلاب صنايع هسته اي و موشكي و
فضايي گرفته تا سلول هاي بنيادي و نانو و... همان هايي كه در زلزله و سيل و تحريم
سينه صبور مردم و دست تواناي كشورند. همان ها كه مثل شهيد مجيد قربانخاني معتقدند
«آمريكا فقط لب و دهن است و هيچ غلطي نمي كند». نويسنده: محمدهادي صحرايي