انقلاب،
چگونه تزویر انجمن حجتیه را افشا کرد۱۷-بهمن-۱۴۰۴
معلوم نیست که برای چه علی خضریان
نماینده مجلس ارتجاعی ونامشروع علیه انجمن حجتیه موضع گیری کرده است؟ چون قبل
ازانقلاب خامنه ای رمال وعلی اکبرولایتی جزو حامیان انجمن حجتیه بودند و پس از
انقلاب خمینی شیاد تازمانی که زنده بود میدان به آخوندآذری قمی وآخوند مصباح یزدی نداد چون جزو انجمن
حجتیه بودند واینان درحاشیه بودند تاآنکه خامنه ای رمال پس از خمینی شیاد وحذف آیت
الله منتظری ازجانشینی بازد وبند پشت پرده احمدخمینی ورفسنجانی، وی رهبرانتصابی
ولی فقیه شد.سپس عامل ورودبه صحنه آخوندمصباح یزدی ومرید سرسپرده ومجیزگوی خامنه ای رمال شد. درادامه باطرح مهندسی –امنیتی پاسداران
احمدی نژاد مرید آخوند مصباح یزدی رئیس
جمهور شد و انجمن حجتیه تغییر نام داده وجبهه پایداری شده تشکیل شد وبا حمایت
خامنه ای رمال وپاسداران جنایتکار وجنگ افروز مقابل جریان رقیب مدعی اصلاح طلب
قدرت گرفت تانقش سردادن شعار ضدآمریکایی واسراییلی و حمایت ازگروه های نیابتی
کاسبان تحریم های مخالف با برجام ومذاکره باآمریکا ایفا کنندو مقابل مدعییان اصلاح
طلب واعتدالیون قرار گیرند.حتی سعیدجلیلی بسیجی رهبر دولت درسایه دارای برنامه
داشته باشند وبدون شک نقش مهمی درایجادبحران های کنونی داشته اند؟!
در سالهای پس از انقلاب، همان متحجرین مقدس نمایی که دستور پرهیز از سیاست میدادند و هر قیامی قبل از ظهور امام زمان(عج) را باطل میدانستند، ناگهان پا به عرصه سیاست گذاشتند و بعضاً در قامت رهبران اپوزیسیون ظاهر شدند! رویکرد دوگانهای که تزویر آنها در مواجهه با انقلاب اسلامی ایران را نشان میداد.علی خضریان، نماینده مجلس شورای اسلامی: انقلاب اسلامی ایران یکی از موفقترین گامهایی است که برای تحقق آرمان مهدوی در عصر غیبت، برداشته شد و از ابتدای آغاز نهضت در دهه ۴۰ تا امروز نیز هدف نهایی خود را انقلاب جهانی مستضعفین برای برقراری جامعه جهانی مهدوی گذاشته است. این بزرگترین اقدام حضرت روحالله بود که بار دیگر روح دیانت را در کالبد سیاست دمید و آن را در تقابل با متحجرین مقدس نمایی که امر سیاست را دون شأن مؤمنان و عالمان دین میدانستند، زنده کرد.وقتی به محتوای نامه امام خمینی(ره) به سیدحمید روحانی که از باب انجام توصیههایی برای تدوین تاریخ انقلاب اسلامی صورت گرفته، رجوع میکنیم؛ با توصیف «مرگ آباد تحجر و مقدس مآبی» از اوضاع و احوال شهر قم در دهه ۴۰ مواجه میشویم که شاید هیچ کسی جز امام(ره) نمیتوانست از این عبارت جسورانه در توصیف جریانی به ظاهر دیندار استفاده کند.امام(ره) در این نامه مینویسد: «شما باید به روشنی ترسیم کنید که در سال ۴۱، سال شروع انقلاب اسلامی و مبارزه روحانیت اصیل، در مرگ آباد تحجر و تقدسمآبی چه ظلمها بر عدهاى روحانی پاک باخته رفت، چه نالههاى دردمندانه کردند، چه خون دلها خوردند، متهم به جاسوسی و بىدينى شدند ولی با توکل بر خدای بزرگ کمر همت را بستند و از تهمت و ناسزا نهراسيدند و خود را به توفان بلا زدند و در جنگ نابرابر ایمان و کفر، علم و خرافه، روشنفکری و تحجر گرایی سرافراز- ولی غرقه به خون یاران و رفیقان خویش- پیروز شدند.»در سالهای پس از انقلاب، همان متحجرین مقدس نمایی که دستور پرهیز از سیاست میدادند و هر قیامی قبل از ظهور امام زمان(عج) را باطل میدانستند، ناگهان پا به عرصه سیاست گذاشتند و بعضاً در قامت رهبران اپوزیسیون ظاهر شدند! رویکرد دوگانهای که تزویر آنها در مواجهه با انقلاب اسلامی ایران را نشان میداد.امام خمینی در یکی از آخرین نوشتههای دوران حیاتش، با لحن تندی درباره آنها نوشت: «دیروز مقدس نماهاى بيشعور مىگفتند دین از سیاست جداست و مبارزه با شاه حرام است، امروز مىگويند مسئولین نظام کمونيست شدهاند! تا دیروز مشروب فروشی و فساد و فحشا و فسق و حکومت ظالمان برای ظهور امام زمان- ارواحنا فداه- را مفید و راهگشا مىدانستند، امروز از اینکه در گوشهاى خلاف شرعی که هرگز خواست مسئولین نیست رخ مىدهد، فرياد «وا اسلاما» سر میدهند! دیروز «حجتيهاى»ها مبارزه را حرام کرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانی نيمه شعبان را به نفع شاه بشکنند، امروز انقلابیتر از انقلابيون شدهاند.»#امام_زمان-#انقلاب_اسلامی-#امام_خمینی-#انجمن_حجتیه-#علی_خضریان
