دروغ نامه کیهان
5شنبه 11-تیرماه سال-1405
یادداشت روز اوین نامه "این بار حسین(ع)
غریبانه تشییع نمیشود"
چون
دین 47 سال است که ابزارقدرت وتوجیه فسادوغارت گری وسرکوب وجنایت وخیانت وتبعیض
واعدام وبه ویژه جنگ افروزی شده است.بنابراین روضه خوانی ومداحی والگووتشبیه سازی
کردن سیاسی ودرراستای پیگیری اهداف حاکمان عوامفریب رژیم فاسدولایت فقیه جنگ افروز
وقلم بردستانش شده است.برای همین خامنه ای رمال باوجوداعتراف به عدم صلاحیتش ولی رهبرانتصابی
ولی فقیه همه کاره شد .تاآنکه بالاخره پس از37 سال عملکردضدمردمی وضدمنافع ملی
وغیرپاسخگوی بودنش درجنگ 40 روزه باآمریکا واسراییل درمکان مخفی کشته شدوپس از4 ماه باسازماندهی وبسیج
وگردآوری سیاهی لشکربرای برگزاری شوی
مراسم تشییع جسدوی قراراست که فردابرگزارگردد.لذایادداشت نویس اوین نامه کیهان
پاسدارسربازجوحسین شریعت نداری با تشبیه سازی خامنه ای امال باامام حسین, عنوان
یادداشت خودرا اختصاص به این عنوان داده است که این بارحسین غریبانه تشییع نمی
شود؟!
شاید وقتی
میشنویم که گفتهاند «همه روزها عاشورا و همه زمینها کربلا هستند»، کمتر به این
فکر کرده باشیم که منظور دقیق از این عبارت پر معنی چیست.چه پاسخی به این سؤال
دقیقتر از پاسخ حضرت روح الله؛ آنجا که فرمود: «این کلمه «کُلُّ یَوْمٍ عَاشُورَا
و کُلُّ أَرْضٍ کَرْبَلاء» یک کلمه بزرگی است که اشتباهی میفهمند. آنها خیال
میکنند که یعنی هر روز باید گریه کرد! لکن این محتوایش غیر از این است. کربلا چه
کرد، ارض کربلا در روز عاشورا چه نقشی را بازی کرد، همه زمینها باید آن طور
باشند. نقش کربلا این بود که سید الشهداء- سلام اللَّه علیه- با چند نفر جمعیت و
عدد معدود، آمدند کربلا و ایستادند در مقابل ظلم یزید و در مقابل دولت جبار. در
مقابل امپراتور زمان ایستادند و فداکاری کردند و کشته شدند، لکن ظلم را قبول
نکردند، و شکست دادند یزید را. همه جا باید این طور باشد. همه روز هم باید این طور
باشد.» (صحیفه امام، ج۱۰،
ص: ۱۲۳).و الحق تمام زندگی خمینی کبیر، تفسیر عملی از همین جمله و باور بود. او بود که
نشان داد بعد از قریب 14 قرن از عاشورا، راه درست و مسیر الهی همان مسیری است که
امام حسین(ع) و یارانش رفتند. اگر باور امام ما غیر از این بود هرگز با دست خالی و
همه خطرات به جنگ با طاغوت زمان نمیرفت. با همین ایمان و باور بود که فرزندان
عاشورایی خمینی هم در مسیر پیروزی انقلاب اسلامی و در 8 سال دفاع مقدس، به میدان
آمدند.روح خدا که به دیدار خدا رفت؛ خلف صالح او نگذاشت این پرچم حسینی بر زمین بماند. امام
خامنهای عزیز که بیش از 60 سال از عمر شریف خود را تا پای جان و بدون وقفه،
وقف مبارزه با طاغوت و جنگ با ظالم کرد، نشان داد او نیز در مکتب سرور آزادگان
جهان از عمق وجود به اینکه «همه روزها عاشورا و همه زمینها کربلا است» و مبارزه
با ظلم؛ مقطعی، مصلحتی و تعطیلپذیر نیست باور و ایمان دارد.آن
مقتدای شهید با همین باور بود که فرمود: «این که گفتند: «کل یوم عاشورا و کل ارض
کربلا» به معنای این است که زمان میگذرد، اما حوادث جاری در زندگی بشر، حقایق
آفرینش دست نخورده است. در هر دورهای انسانها نقشی دارند که اگر آن نقش را به
درستی، در لحظه مناسب، در زمان خود ایفا کنند، همه چیز به سامان خواهد رسید، ملتها
رشد خواهند کرد، انسانیت گسترده خواهد شد.» (26/01/1388)و خامنهای شهید چه
سرافرازانه نقش خود را به درستی، در لحظه مناسب و در زمان خود ایفا کرد. در طول
بیش از 6 دهه مبارزه و حیات سیاسی و 37 سال رهبری امت، الگوی او همان الگوی حسینی
بود. شهادت مظلومانه او همراه با فرزند و نوه و نزدیکانش در راه مبارزه با یزیدیان
زمان نیز مهر تأییدی بود بر این باور و ایستادگی پای مکتب حسین(ع).یزیدیان
زمان که سالها از ایستادگی و تسلیمناپذیری آن قائد شهید و رهبری حکیمانه او بر
امت اسلام، متحمل ضربات سخت و تحقیرآمیزی شده بودند، به خیال خود چاره را در به
شهادت رساندن او دیدند؛ غافل از این که اگر نور حقیقت با شمشیر خاموش شدنی بود و
اگر بعد از هزار و 400 سال، جنایت یزید توانست نشان و یاد امام حسین(ع) را محو
کند، این جنایتکاران هم میتوانند نام و یاد و مسیر رهبر شهیدی که خالصانه پا در
مسیر حسینی گذاشته بود و خون خود را نثار این مکتب کرد محو و خاموش کنند.امام
خامنهای شهید که تا پایان عمر شریف و حیات ظاهری خود قدمی از اعتقاد راسخ در
مبارزه با ظلم عقب ننشست؛ چند روز قبل از شهادتش در پاسخ به تهدیدات دشمن فرمود:
«ملّت ایران درسهای اسلامی و شیعیِ خودش را خوب بلد است؛ میداند که چه کار کند.
امام حسین (علیه السّلام) فرمود: مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید؛ کسی مثل من،
با کسی مثل یزید بیعت نمیکند. ملّت ایران در واقع میگویند: ملّتی مثل ما، با این
فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز
در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد.» (۲۸/۱۱/۱۴۰۴).او که همیشه از ملت و نقش آنها در جریان امور سخن
میگفت، آنچنان از وفاداری مردم تربیت یافته در مکتب حسینی اطمینان داشت که کمتر
از یک ماه قبل از شهادتش فرمود: «...بعد از این هم به توفیق الهی اگر چنانچه حادثهای
برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله با
حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» 12/۱۱/۱۴۰۴).اکنون چهار ماه از مبعوث شدن این ملت بعد از شهادت مقتدای حکیمشان میگذرد
و برخلاف بیوفایی مردم در زمان شهادت امام حسین(ع) و ترس آنها از یاری امامشان،
مردم کشورمان بیش از 120 شب که شبهای زیادی از آن زیر بمب و موشک دشمن گذشت به
خونخواهی رهبر شهیدشان و پاسداری از راه و میراث نورانی او به میدان آمدهاند تا
نشان دهند این بار حسین در برابر یزید تنها نیست و یک ملت پشت حسین زمانشان
ایستادهاند.چند روز است که دلها آرام و قرار ندارند و لشکر عاشورایی این عصر خود
را برای بدرقه بزرگ مردی از صلاله حسین بن علی(ع) و پرورش یافتهای در مکتب عاشورا
آماده میکنند. دنیا چند روز دیگر صحنههای بینظیر و شاید برای خیلی از مردم جهان
غیر قابل باور از بدرقه و وداع یک ملت با رهبر خود را به چشم خواهد دید و حیرت
خواهد کرد.صحنههایی که راز آن قدرشناسی از یک عمر ایستادگی و تلاش خالصانه یک
رهبر الهی است که زندگی دنیایی و قدرت او را ذرهای تغییر نداد. رهبری که علم،
تقوا، ساده زیستی، شجاعت، مردم دوستی و ژرف اندیشی او همانندی در رهبران جهان
ندارد. مردم میآیند تا از رهبری قدردانی کنند که هر آنچه در توان داشت برای عزت،
سربلندی و اقتدار این کشور خرج کرد. اگر هزار و
400 سال قبل پیکر نازنین امام حسین(ع) بر زمین مانده بود و غریبانه به خاک سپرده
شد، امروز و در این محرم؛ تشییع با شکوه پیکر یکی از فرزندان او یعنی شهید سید علی
حسینی خامنهای و وفاداری مردم عاشورایی کشورمان، دنیا را انگشت به دهان خواهد
کرد. مردمی که امام خمینی(ره) در وصیتنامه سیاسی الهی خود در وصف آنها گفته بود:
«من با جرأت مدعی هستم که ملت ایران و توده میلیونی آن در عصر حاضر بهتر از ملت
حجاز در عهد رسولالله - صلیالله علیه وآله - و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین
و حسین بن علی - صلواتالله و سلامه علیهما - میباشند.»هرچند فقدان رهبری
همچون قائد شهیدمان خسرانی بزرگ بود که داغی ابدی بر دلهای مردم نه تنها در ایران
و کشورهای اسلامی بلکه در بین آزادگان جهان نشاند؛ اما دشمن پست و زبون یک بار
دیگر در روزهای پیش رو خواهد دید که تلاش و خوشخیالی او برای شهادت علمدار انقلاب
و پایین کشیدن پرچم جمهوری اسلامی ایران، ایجاد ترس و تردید در بین مردم با بمب و
موشک و تحریم و... نه تنها دستاوردی برای او نخواهد داشت بلکه به برکت خون رهبر
شهید، موجی تازه از حماسه و وفاداری و پایداری پای این پرچم و مکتب در مراسمات
وداع و تشییع امام شهید امت به نمایش درخواهد آمد.به قول برادر عزیز جناب آقای
«محمد رسولی» شاعر متعهد و خوش قریحه کشورمان: ...بسوز ای سعی باطل! پرچم
ایران نمیسوزد
نمیدانی مگر در شعلهها ایمان نمیسوزد
گمان بردی که این بار این حکایت فرق خواهد کرد!
خدا فرعون را یک بار دیگر غرق خواهد کرد
هر آنچه داشتی رو کردهای این آخرین برگست
سرِ جان شرط میبندم، قمار آخرت مرگست
ولی ما وعدۀ حقّیم و از باطل نمیترسیم
شهادت آرزوی ماست، از قاتل نمیترسیم...
عباس شمسعلی
