صداي ونامه های شما. 21 آذر-92
در كنگاور اجناس با برچسبي كه خود داروخانه روي آن چسبانده به چند
برابر قيمت فروخته ميشود، چرا؟ شهريه در باشگاههاي ورزشي - كه هيچ نظارتي از سوي صنف انجام
نميگيرد - بدون ضابطه و گران است.
* جمشيدي از تهران: بيش از يك سال است كه از خراب شدن پل كن ميگذرد
ولي هنوز اين پل ترميم نشده و ترافيك سنگيني را بر منطقه تحميل كرده است. تذكر
بدهيد تا شهرداري منطقه نسبت به ترميم پل اقدام كنند.
* يك بازنشسته از تهران: چرا حق قانوني بابت هماهنگي همسان سازي حقوق
بازنشستگان پرداخت نميشود؟ البته شايد مشكل آنان پرداخت پاداشهاي آنچناني به
مديران خود باشد!؟
* يك شهروند كنگاوري: در داروخانهاي در كنگاور اجناس با برچسبي كه
خود داروخانه روي آن چسبانده به چند برابر قيمت فروخته ميشود، چرا؟
* نوري از سولقان: از مسئولان ذيربط ميخواهيم هرچه سريعتر تكليف گاز
منطقه سولقان در تهران را مشخص كنند.
* يك كارگر از شوشتر: از مسئولان انتظار داريم هرچه زودتر كار تحقيق
و تفحص خود را از بزرگترين شركت توليد كننده شكر در ايران و خاورميانه كه حدود 20
هزار نفر بطور غيرمستقيم ارتزاق ميكنند (شركت كشت و صنعت نيشكر كارون) آغاز كنند.
اين شركت مشكلات عديدهاي دارد، بنويسيد شايد ترتيب اثر دهند.
* گوران از قائم شهر: از دست اندركاران ذيربط تقاضا ميشود باقيمانده
معوقات ما فرهنگيان بازنشسته از سال 86 را به صورت يكجا پرداخت كند.
* مينايي از تهران: چرا سازمان تأمين اجتماعي بايد هزينه بيمه دو سال
خدمت سربازي را با حقوق فعلي افراد محاسبه كند؟
نامههاي شما
بايگاني سرريز از اطلاعيه
رسانههاي گروهي از قول مسئولان تاكنون اطلاعيههايي را درباره
تعطيلي قهوهخانهها (چايخانهها) به چاپ رساندهاند. هر بار به نوعي، برخي مخالفت
ميورزند و از سوي ديگر بعضي قهوهخانهها چند روز تعطيل ميشود ولي پس از مدت
كوتاهي، دوباره درهاي آنها به روي مشتريان پر و پا قرص گشوده ميشود و اطلاعيهها
هم به بايگاني ميپيوندد! و دوباره قهوه خانهداران هم قيمتها را افزايش ميدهند
و مشتريان هم كه براي رفع اوقات بيكاري جاي ديگري سراغ ندارند، همچنان مشتريان
همان قهوهخانههاي سنتي و غيرسنتي هستند! در چند روز گذشته درباره قهوهخانهها و
سفرهخانههاي سنتي مطالبي در مطبوعات چاپ شد كه خبر از تعطيلي آنها ميداد. قصد
نگارنده از نوشتن اين مطلب، حمايت از قهوهخانهداران نيست، بلكه به طرفداري از
جوانان است كه مرا مجبور به انعكاس اين مطلب كرد.
بسياري از جوانان تمايل دارند رشته ورزشي مورد علاقهشان را حرفهاي
يا نيمه حرفهاي يا از روي سرگرمي ادامه دهند، اما شهريه در باشگاههاي ورزشي - كه هيچ نظارتي از سوي
صنف انجام نميگيرد - بدون ضابطه و گران است. به عنوان نمونه پسرم به اتفاق يكي از دوستانش در
يكي از باشگاههاي ورزشي تهران، ابتداي بزرگراه شهيد محلاتي، ثبتنام كرد، اما در
آنجا با اين كه مربي داشت، ولي براي آموزش عموم نميآمد تا شهريه جدا براي كلاسهاي
خصوصي بگيرد. روي سخنم با مسئولاني است كه تصميم دارند قهوهخانهها را تعطيل
كنند، آيا مكانهايي براي اوقات فراغت جوانان راهاندازي كردهايد كه آنان مبادا
از جلوي در قهوهخانهها به سوي ناكجاآباد و مواد مخدر و مشروب الكلي نروند؟
اميدوارم قبل از هر تصميمي، ابتدا تمامي جوانب به خوبي بررسي و سنجيده شود و سپس
برنامه "بستنها و ببندها" به اجرا گذاشته شود؛ البته بهتر آن كه به جاي
بستن قهوهخانه، يك باشگاه رايگان دولتي بگشاييم و انتخاب را به عهده جوانان
بگذاريم. علي اكبر فرقاني - تهران
كوتاهي بسيار
بارها گلايه خود را پيرامون ترافيك خيابان شكوفه ابراز كرديم كه
چگونه وانتيها و دستفروشها خيابان پيروزي، خيابان شكوفه را تبديل به بازارچه
ميوه كردهاند. گويا از اين كه وقت مردم در اين خيابان هدر ميرود، براي مسئولان
سد معبر و راهنمايي و رانندگي اهميت ندارد. به راستي به كجا بايد براي كوتاهي
مسئولان در رسيدگي به تخلفات، شكايت ببريم؟ ابوالفضل خبير - تهران
