نامه‌ها و صدای شما

نامه‌ها و صدای شما 13 شهریور – 95
گرانی شکر!
در هفته‌های اخیر صحبت‌های زیادی درباره کمبود شکر و افزایش قیمت آن انجام شده است و قرار بود برای اینکه مشکلی در این باره به وجود نیاید، شکر وارد کنند تا هم قیمت آن کاهش یابد و هم کمبود آن برطرف شود. اما هنوز مشاهده می‌شود که مغازه‌ها همچنان شکر را با همان مبلغ 4 هزار تومان به فروش می‌رسانند و ظاهرا مسئولان هم منتظرند تا مردم به این قیمت مثل سایر قیمت‌های بالای اجناس عادت کنند! چرا که متاسفانه نظارتی در این مورد انجام نمی‌دهند. به مسئولان ذیربط بگوئید کمی به فکر مردم باشند و روی قیمت‌ها بیشتر نظارت کنند.کریمی – تهران
قیمت برق!
وزیر محترم نیرو چندی پیش اعلام کردند که افزایش مجدد قیمت آب و برق منتفی است. من یکی از شهروندان خوزستانی از شهر اهواز پر از گرما، شرجی و گرد و غبار خواستم خدمت ایشان عرض کنم که آنقدر عوارض و هزینه‌های جانبی در قبض برق زیاد هست که دیگر نیازی به افزایش دوباره قیمت برق نیست! خصوصا در استان ما خوزستان که بدون کولر اصلا امکان زندگی کردن وجود ندارد.یک شهروند اهوازی

*از اهالی محل: در خیابان‌های 27 و 34 سیدجمال الدین اسدآبادی (یوسف آباد) که ساختمان‌هایی در حال احداث هستند، سنگ‌برها از صبح علی الطلوع با سر و صدای زیاد و گرد و غبار فراوان، موجب اذیت و آزار همسایگان می‌شوند. آیا شهرداری منطقه نمی‌تواند برای این موارد چاره‌ای بیاندیشد؟
*
عساکره از اهواز: گرمای هوا در اهواز به حدی است که کولر قطارهای حدفاصل خرمشهر به تهران و اهواز به تهران، جواب نمی‌دهند. این قطارها قدیمی هستند و به لوازم مدرن مجهز نمی‌باشند. درعوض در مسیر تهران – مشهد که خودم مسافرت کردم و هوا هم آنقدر گرم نیست، جدیدترین قطارها با امکانات مدرن در آنجا تردد می‌کنند. آیا مسئولان راه‌آهن نباید مردم مناطق گرمسیر را بیشتر درک کنند؟
*
حقگو از تهران: باید مسئولانی که مناسب مسئولیت نیستند کنار بروند و کار را به دست کاردان‌ها بسپارند. کسانی که دنبال رانت‌‌بازی ورابطه‌های اقتصادی هستند باید کنار بروند. عده‌ای بیت‌المال را غارت کردند و بردند، آنان مسئول نبودند، بلکه به نظر من مفسد بودند!؟
*
اسماعیل حسینی از تهران: آمار تصادفات و تلفات جاده‌ای روز به روز در کشور ما بالاتر می‌رود و هر روز اخبار بسیاری از تصادفات و کشته شدگان را در صفحه حوادث روزنامه‌ها مشاهده می‌کنیم. حال این سئوال پیش می‌آید که در کشورهای خارجی چکار کردند که آمار حوادث آنان کاهش یافته، اما ما نمی‌توانیم؟ واقعا ایرانی‌ها چه مشکلی دارند که آنقدر حادثه آفرین شده‌اند؟