ایران اینترنشنال؛ شبکه‌ای که رسانه نیست؛ پروژه امنیتی است!

 ایران اینترنشنال؛ شبکه‌ای که رسانه نیست؛ پروژه امنیتی است!۱۰-خرداد-۱۴۰۵

فایننشال‌تایمز در گزارشی درباره ایران‌اینترنشنال بر پایه اسناد مالی شرکت مادر این شبکه اطلاعات جدیدی داد.به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، روزنامه فایننشال‌تایمز به تازگی در گزارشی درباره شبکه تروریستی ایران‌اینترنشنال، بر پایه اسناد مالی شرکت مادر این شبکه یعنی Volant Media UK، اطلاعات تازه‌ای درباره ساختار مالی و مالکیتی این رسانه تروریستی ارائه داد.گزارش فایننشال‌تایمز تأیید می‌کند که ایران‌اینترنشنال علیرغم ادعای استقلال، از طریق یک شرکت واسط در لندن به نام Volant Media اداره می‌شود. مالک اصلی این شرکت، فردی به نام فهد العتیبی معرفی شده که تابعیت دوگانه بریتانیایی-سعودی دارد.اما نکته کلیدی گزارش اینجاست: این ساختار پیچیده و چندلایه دقیقاً با هدف استتار مالکیت (Ownership Camouflage) طراحی شده است. به زبان ساده، پول از ریاض می‌آید، اما پس از چرخش در حساب‌های خصوصی در لندن، دیگر قابل ردیابی مستقیم به دولت عربستان نیست.فایننشال‌تایمز این سازوکار را مصداق پول‌شویی سیاسی و فرار از مقررات شفافیت رسانه‌ای بریتانیا (آفکام) توصیف کرده است.بر اساس این گزارش، سهام‌داران شرکت حدود 650 میلیون پوند از بدهی‌های این مجموعه را به سهام تبدیل کرده‌اند. اقدامی که موجب کاهش بدهی‌های شرکت و تقویت ترازنامه مالی آن شده است. فایننشال‌تایمز همچنین گزارش داده که این مجموعه طی سال‌های فعالیت خود صدها میلیون پوند زیان انباشته ثبت کرده اما همچنان از پشتوانه مالی قابل توجهی برخوردار بوده است.اهمیت این افشاگری در آن است که بار دیگر پرسش قدیمی درباره منابع مالی ایران‌اینترنشنال را مطرح می‌کند؛ پرسشی که از زمان تأسیس این شبکه در سال 2017 تاکنون همواره محل بحث بوده است. فایننشال‌تایمز همچنین به انتقال بخشی از ساختار مالکیتی به شرکت‌هایی در جزایر کیمن و ارتباط برخی مدیران این ساختارها با فضای رسانه‌ای عربستان سعودی اشاره کرده است؛ موضوعی که بار دیگر مسئله شفافیت مالی این شبکه را در معرض توجه قرار داده است.اما سابقه این بحث به سال‌ها قبل بازمی‌گردد. در سال 2018 روزنامه گاردین در گزارشی تحقیقی از وجود ارتباطات مالی میان ایران‌اینترنشنال و حلقه‌های نزدیک به محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی سخن گفت. در آن گزارش آمده بود که شبکه از طریق ساختارهای مالی پیچیده و شرکت‌های ثبت‌شده در مناطق آفشور تأمین مالی می‌شود.گزارش گاردین در آن زمان یکی از مهم‌ترین گزارش‌های بین‌المللی درباره پشت‌پرده مالی این شبکه محسوب می‌شود.نویسنده آن گزارش، روزنامه‌نگار ایرانی گاردین بود که بعدها اعلام کرد به دلیل پیگیری این پرونده و ارتباط آن با پرونده جمال خاشقجی تحت فشار و تهدید قرار گرفته است.پس از آشوب‌های سال 1401، ایران اینترنشنال رسماً از ظاهر یک رسانه هم خارج شده و عملاً به یک بنگاه خبری برای انتشار اخبار گروهک‌های تروریستی، تجزیه طلبان و همچنین رژیم صهیونیستی در آمد.تأسیس استودیو در قدس اشغالی و چرخش 180 درجه تحریریه به سمت بازتولید روایت‌های وزارت خارجه اسرائیل و شخص نتانیاهو ، دعوت مکرر از مقام‌های سابق و فعلی رژِم صهیونیستی، حضور تحلیلگران نزدیک به محافل امنیتی اسرائیل و کارکنان سابق رادیو اسرائیل مثل منشه امیر و تمرکز گسترده بر عملیات اطلاعاتی و نظامی علیه ایران از جمله اقداماتی بود که نشان می داد احتمالا علاوه بر مالکیت این شبکه در دست برخی وابستگان به سعودی، بخشی از تامین مالی و هدایت آن به رژیم صهیونیستی واگذار شده است.همچنین برجسته‌سازی شخص رضا پهلوی که گزینه رژیم صهیونیستی برای به قدرت رساندن در ایران بود و همچنین در جنگ رمضان، نقاب هم‌سویی کامل با رژیم صهیونیستی را بی‌پروا بر چهره زدند.ماهیت تروریستی و مداخله‌جویانه این شبکه اکنون حتی برای نهادهای غربی نیز آشکار شده است. جدا از گزارش‌های افشاگرانه گاردین و فایننشال تایمز، رفتار این باند باعث شده تا اعتماد به آن در خود انگلستان نیز خدشه‌دار شود.این شبکه با دور زدن قانون، پول‌شویی، ارتباط با سرویس‌های اطلاعاتی خارجی و ترویج خشونت، عملاً در دسته «بازیگران ترکیبی تهدید» (Hybrid Threats) طبقه‌بندی می‌شود.با این افشاگری تازه، حال با اعتماد بیشتری می‌توان گفت که ایران‌اینترنشنال یک رسانه نیست؛ یک پروژه امنیتی-اطلاعاتی است که در لایه اول با پول سعودی، در لایه دوم با حمایت اطلاعاتی اسرائیل و در لایه سوم با استفاده از مزدوران تجزیه‌طلب و سلطنت‌طلبان و جبهه ضد ایران، علیه تمامیت ارضی و امنیت روانی ملت ایران به کار گرفته شده است.افشاگری‌های فایننشال‌تایمز فقط اثبات کرد که باند پشت این شبکه حتی از شفاف‌سازی درباره حامیان مالی خود نزد افکار عمومی بریتانیا نیز هراس دارد و نشان می‌دهند که حتی در فضای رسانه‌ای غرب نیز پرسش‌هایی جدی درباره پشت‌پرده مالی، ساختار مالکیت و نقش سیاسی این شبکه وجود داشته است.