سرمقاله : روزی نامه ی جمهوری "مجلس مستقل و معتدل"

روزی نامه ی حکومتی جمهوری اسلامی 4 شنبه 5 اسفندماه سال 1394
سرمقاله : روزی نامه ی جمهوری "مجلس مستقل و معتدل"
گویا پس از تجربه ی 37 سال شعاروارونه ی مجلس دررإس همه امور است هنوز سرمقاله نویس نمی خواهد قبول کند یا بطور عمد انکار می کند که باوجود ولی فقیه انتصابی همکاره قانون شکن غیر پاسخگوی که نهاد شورای نگهبان مه آلت دستش می باشد و همچون نقش شمشیر دامکلس پس گردن مخالفان و منتقدان و حتی رقبا  ایفا می کند .طوریکه حتی یک نامزد زن برای  انتخابات خبرگان رهبری را تأیید صلاحیت نکرد. همچنین نامزدان رقیب را قلع و قمع ورد صلاحیت کرد ه است .اکنون باتوجه به موج اتهاماتی که به ا عتدال گرایان و حامیان ر فسنجانی زده می شود . همچنین نقش تقلبات گسترده ای که پاسداران وبسیج درجابه جایی آرای نامزدان دارند. همینطور اختیاری که شورای نگهبان آلت دست محورا بطال ارای نامزدان با بهانه تخلف وتقلب دارد چگونه می تواندادعای واهی مجلس مستقل ومعتدل نمود؟
تکاپوی مردم بویژه احزاب، گروه‌ها و جمعیت‌ها برای معرفی نامزدهای مورد حمایت خود به سایرین، در روزهای اخیر شدت و دامنه بیشتری پیدا کرده است. این تلاش‌ها اگر در مسیر صحیح و منطقی صورت پذیرد، نه تنها منفی نیست بلکه باید مورد استقبال نیز قرار گیرد، چرا که از یکطرف باعث افزایش نشاط سیاسی جامعه و ایجاد شور انتخاباتی می‌شود و از طرف دیگر زمینه‌های شناخت بیشتر گروه‌ها، جناح‌ها و افراد مورد حمایت آنها را فراهم می‌سازد.
این روزها شاهدیم که تبلیغات برخی افراد و گروه‌ها به ویژه در یک جناح خاص، ابعاد کینه توزانه، انتقامی و حذفی پیدا کرده و آنها بجای آنکه به نقاط قوت و قابلیت‌های عناصر مورد حمایت خود بپردازند، با توسل به انواع شیوه‌های غیراخلاقی به جوسازی و سمپاشی علیه رقبای خود سرگرمند.
متاسفانه رسانه ملی هم با تبلیغات یکسویه و تخریبی خود، حد و اندازه رسانه ملی را به سطح بلندگوی تبلیغاتی یک حزب خاص تقلیل داده و با روند نومید کننده‌ای سعی در القای شبهه در فضای انتخاباتی دارد که در مجموع می‌تواند آحاد مردم را از اصل حضور در انتخابات منصرف سازد که البته به مصلحت نیست و باید کاری کرد که مردم هرچه بیشتر به پای صندوق‌های رای بیایند و با آراء خود اعتبار نظام را تضمین کنند. انتظار عمومی اینست که مردم علیرغم بداخلاقی‌ها، کینه‌توزیی‌ها و برخوردهای غیرمسئولانه تمامی کسانی که از جایگاه و موقعیت خودشان سوءاستفاده می‌کنند، به اصل نظام بیندیشند و برای حمایت از نظام و انقلابی که خودشان آنرا به وجود آورده‌اند، هرگز دلسرد نشوند و تردیدها را کنار بگذارند.
این، یک نکته حیاتی و سرنوشت ساز است که مردم ایران با درک شرایط پیرامونی به مسئولیت‌های خود عمل کنند و برای حفظ اقتدار نظام، همچنان در صحنه باشند و نقش‌آفرینی کنند.ما دشمنان شروری در سطح منطقه و در مقیاس جهانی داریم که با مشاهده حضور حماسی ملت در صحنه‌های مختلف انقلاب، دچار احساس شکست و ناکامی شده‌اند ولی هنوز هم برای جبران شکست‌های خود، منتظر فرصتند. این ما هستیم که بی‌اعتنا به سمپاشی‌ها می‌توانیم و به حمایت ازاسلام و انقلاب و کشور، نقش‌آفرینی کنیم و به مسئولیت‌های تعطیل‌ناپذیر خود عمل نمائیم.
صرفنظر از مسائلی که ناشی از بداخلاقی‌ها، دعواهای باندی و جناحی و طمع ورزی‌های سیاسی افراد و گروه‌ها است، همه وظیفه داریم در تشکیل مجلسی در تراز انقلاب نقشی ایفا کنیم و افرادی را به مجلس بفرستیم که شایسته نمایندگی ملت باشند.
آرزوی همیشگی امام و آحاد ملت سلحشور ما این بوده که مجلسی افتخارآفرین داشته باشیم که در راس امور باشد. ملت بزرگ ما هرگز نمی‌خواهد مجلس ما در ذیل امور باشد. ما نمایندگانی را طالبیم که «عصاره فضایل ملت» باشند وبه سوگند خود وفادار بمانند و برای حفظ منافع ملی و مصالح کشور، هیچ حد و مرزی قائل نباشند. ما مجلسی مستقل، معتدل، کاردان، اهل تدبیر و آینده‌نگر می‌خواهیم که تک تک نمایندگانش و کلیت عملکرد آن شایسته نام جمهوری اسلامی باشد و انصافاً فراتر از جناح‌ها و گروه‌ها و مطامع شخصی این و آن عمل نماید.
به راستی با یادآوری برخی صحنه‌های عملکرد مجلس کنونی و مجالس گذشته، عرق شرم بر پیشانی مردم و به ویژه فرهیختگان می‌نشیند که دل در گرو انقلاب دارند و دلسوز نظام هستند و خود را «وامدار پابرهنگان» می‌دانند و در پیشگاه شهدا احساس دین می‌کنند. حتی اگر هر یک از ما در انتخاب عناصر اعزامی به مجلس دچار خطا در تشخیص هم شده باشیم، اکنون فرصتی برای جبران مافات و ترمیم گذشته‌هاست که بتوانیم ترکیب جدیدی از مجلس را برگزینیم که فردا احساس پشیمانی و شرم نداشته باشیم. مجلس دهم باید مجلسی مستقل و معتدل باشد که نمایندگانش برای مردم دلسوزی کنند و به خاطر خوشایند این و آن، حقی را باطل و باطلی را حق، جلوه ندهند و به مسئولیت‌های خود به درستی و با صداقت عمل نمایند، از هرگونه تندروی، ملاحظه کاری، جانبداری کورکورانه و لجاجت بی‌منطق بپرهیزند و به گونه‌ای عمل نمایند که در پیشگاه خدای متعال بخاطر کارنامه سیاسی در مجلس خجالت زده نباشند. امام خمینی در این زمینه به مردم توصیه می‌کرد که مثل مرحوم مدرس را به مجلس بفرستید. شاید کسی در فهرست باقیماندگان تایید صلاحیت شده، در آن حد و اندازه نباشد، ولی شاید بتوان کسانی را به مجلس فرستاد که اگر همانند مدرس نیستند، حداقل در همان مسیر بیندیشند و در آن گام بردارند.