نگاه بازجویانه اوین نامه کیهان
سربازجو شریعت نداري به ديروز نامه هاي زنجيره اي جناح رقیب 7 اسفند- 96.
پايگاه راي روحاني با ريزش جدي مواجه شده است
حاشيه سازي و بي توجهي به مطالبات مردم از سوي برخي از دولتمردان، صداي روزنامه هاي حامي دولت را نيز درآورده است. اين مسئله موجب شده است که روزنامه هاي زنجيره اي به صراحت از ريزش پايگاه راي روحاني خبر دهند. عليرغم مستندات ارائه شده درخصوص، شبکه جاسوسي در پوشش فعاليت محيط زيستي ارگان رسانه اي دولت همچنان به دفاع از اين جاسوس ها مي پردازد.
سرويس سياسي-
روزنامه آرمان در مطلبي نوشت: «اگر به صورت واقع بينانه به وضعيت جامعه نگاه کنيم متوجه مي شويم که در شرايط کنوني پايگاه راي آقاي روحاني نسبت به انتخابات ۹۶ با ريزش جدي مواجه شده است.به همين دليل در مرحله نخست دولت بايد با يک رويکرد آسيب شناسانه دلايل اين ريزش آرا را مشخص کند تا در آينده با مشکلات جدي تري مواجه نشود. هنگامي که مردم مشاهده کنند دولت آقاي روحاني به وعده هايي که به آنها داده عمل نکرده و يا اينکه در راستاي تحقق اين وعده ها حرکت نمي کند به صورت طبيعي پايگاه اجتماعي آقاي روحاني با ريزش مواجه خواهد شد».
اين روزنامه حامي دولت در ادامه نوشت: «دولت آقاي روحاني ارتباط عميق و دقيقي با مردم ندارد و اين مسئله مي تواند در آينده براي دولت چالش هاي بيشتري به وجود بياورد».
لازم به ذکر است که بر طبق نظرسنجي اخير مرکز دولتي ايسپا، ۶۹ درصد شرکت کنندگان، بهبود وضعيت اقتصادي و فضاي کسب و کار را خواستار شده و پاسخ 74/8 درصد از شرکت کنندگان به اين پرسش که آيا از شرايط اقتصادي رضايت داريد، منفي بوده است.
اکنون مطالبه اصلي مردم حل مشکلات معيشتي است و دولت مي بايست از تمام ظرفيت هاي خود براي رفع اين مشکل بهره ببرد. اما متاسفانه در شرايط فعلي، حاشيه سازي جاي اقدام و عمل را گرفته است.
چندي پيش روزنامه اعتماد در مطلبي نوشته بود:«اين روزها عده اي معتقدند که آقاي رئيس جمهور مطابق آنچه متعهد شده و پيمان بسته عمل نکرده است. از طرف ديگر آقاي روحاني نيز در سخنراني اخير خود مدعي شده است که من به پيمانم وفادارم، مردم هم باشند...برداشت ما اين است که با اين دست فرمان نمي توان ادامه داد. همين که آقاي رئيس جمهور خودشان را مرجع تشخيص پايبندي به پيمان اعلام کرده است، نشانه اي از مشکل است؛ بنابراين ضمن حمايت از دولت و آقاي روحاني معتقديم که بايد به انتقادات بيشتر توجه کرد. منظورمان فقط شنيدن آنها نيست، پاسخ دادن و اجرا کردن آنها نيز هست».
پشت پرده تشکيک در جرم جاسوسان
روزنامه ايران ديروز گفت وگويي را با علي يونسي، وزير اطلاعات دولت اصلاحات درباره دستگيري افرادي که در پوشش فعالان محيط زيست، جاسوسي مي کردند، منتشر کرد.
در مقدمه اين مصاحبه آمده است: «به دنبال بازداشت چند فعال محيط زيست به اتهام جاسوسي از سوي يک نهاد امنيتي، اين بحث مطرح شد که نهاد و مرجع تشخيص فعاليت هاي جاسوسي، کدام است؟ علي مطهري نايب رئيس مجلس، اين امر را در تخصص وزارت اطلاعات دانست و تاکيد کرد دستگاه ها در کار هم مداخله نکنند. حجت الاسلام علي يونسي، وزير اطلاعات دولت اصلاحات نيز چنين نظري دارد.»
يونسي به ايران گفته است: «سازمان، مرکز يا نهادي که مي تواند تشخيص دهد فلان فرد ضدانقلاب هست يا نيست، يا سازماني که بايد پاسخ استعلام ها درباره افراد را بدهد، يا جايي که بايد تشخيص بدهد کسي جاسوس هست يا نيست، تنها وزارت اطلاعات است.»
از آنجا که اغلب جاسوسان دستگير شده در ساليان اخير با برخي مراکز مهم تصميم گير و تصميم ساز دولت در ارتباط بوده اند، ريشه رويه حاميان دولت و برخي مسئولان دولتي در ايجاد شائبه و تشکيک در روند رسيدگي به جرائم اين افراد را در همين موضوع مي توان جستجو کرد. علاوه بر اينکه اين رويه مسبوق به سابقه است و در شرايطي که محکوميت دري اصفهاني، از اعضاي دو تابعيتي تيم مذاکره کننده هسته اي به جرم جاسوسي قطعي شده بود، وزير اطلاعات گفت که وي نه تنها مرتکب جاسوسي نشده بلکه در برابر هجمه هايي که برخي سرويس هاي بيگانه به وي داشته اند، هوشيارانه مقاومت کرده است! اين فرد از روحاني مدال افتخار و سکه دريافت کرده بود. نزار زکا، سيامک و باقر نمازي و جيسون رضائيان نيز جاسوساني بودند که به مراکز دولتي نفوذ کرده بودند. خردادماه گذشته نيز سخنگوي قوه قضائيه، خبر دستگيري يک جاسوس مرتبط با دفتر حسام آشنا (مشاور رئيس جمهور) را تاييد کرد. کاووس سيد امامي نيز که در پوشش فعاليت هاي زيست محيطي، اطلاعات مراکز هسته اي و موشکي ايران را به بيگانگان منتقل مي کرده، توانسته بود در بين برخي مسئولان دولتي اعتبار خاصي براي خود کسب کند.
وعده هاي فضايي!
آش وعده هاي دروغ و فضائي دولتمردان به قدري شور شده که روزنامه هاي زنجيره اي که نقش تبليغاتچي را براي اين جريان ايفا مي کنند و با تيترهاي فرعي و خنثي درصدد توجيه و ماله کشي ناکارآمدي دولت هستند نيز به حرف آمده اند.
روزنامه زنجيره اي بهار با انتقاد از وعده ايجاد يک ميليون و سيصد هزار شغل در سال آينده از سوي محمد باقر نوبخت سخنگوي دولت نوشت:«محمدباقر نوبخت مدتي پيش نيز چنين وعده اي را مطرح کرده بود که در نشست خبري رئيس جمهور مورد پرسش خبرنگاران قرار گرفت. روحاني هنگام مواجه شدن با اين سوال با خنده اي که نشانه هايي از تعجب هم همراه آن بود رو به خبرنگار گفت: آقاي نوبخت قول دادند؟! خب از خودشان بپرسيد، توضيح دهند!»
اين جريان که پيش تر و در جريان انتخابات رياست جمهوري رقباي روحاني را به فريبکاري و دادن وعده دروغ به مردم در ايجاد سالي يک ميليون شغل متهم مي کرد در ادامه نوشت:«هنگامي که يکي از مسئولان ارشد اقتصادي دولت چنين بي محابا از اعداد نجومي ايجاد شغل سخن مي گويد که خود به خوبي به عدم امکان تحقق آن واقف است ديگر نمي توان انتظار داشت که شاهد اعتماد مردم به آمارهاي مثبت ارائه شده از سوي مراکز دولتي باشيم».
جاده صاف کن هاي فرافکني
روزنامه اعتماد در شماره روز يکشنبه يادداشتي به قلم «سيدمحمد بهشتي» رئيس پژوهشگاه ميراث فرهنگي، عضو شوراي عالي ميراث فرهنگي و گردشگري و رئيس کميته ملي ايکوم ايران منتشر کرد که مي توان براي آن يادداشت رده «جاده صاف کردن براي پروژه هاي فرافکني» در نظر گرفت!
بهشتي در پايان نوشته اش ضمن ارائه تصويري کژ از فحواي انتقاد طيف منتقدان دولت نوشته که اين گروه «اصلا ميلي به تذكر و يادآوري تلخي ها ندارد. شاهدش آنكه دايما دولت كنوني را بابت يادآوري خسارات گذشته شماتت مي كند. اين جريان از يادآوري بيم دارد؛ چون مي ترسد جامعه به فكر مطالبه از دست رفته هايش بيفتد. اما خوشبختانه كسي كه بيشترين كمك را به يادآوري مي كند رييس دولت آن وقت است؛ كسي كه با حضور گاه و بيگاهش در موقعيت هاي مختلف يادآور تلخ كامي هاست. خوشبختانه شخصيت او به ترتيبي است كه براي يادآوري آن دوران كذايي به جامعه، نيازي به صحبت كردن نيز ندارد. ايشان حكم همان ريسمان سياه و سپيدي را دارد كه آينه عبرت مارگزيده هاست».
آيا به راستي چنين است؟ آيا حرف جريان منتقد دولت الزاما ماهيت انتقاد دولتمردان نسبت به گذشته را نمي پسندد يا چرايي، هدف و چگونگي آن مورد انتقاد است؟ دست کم در روزنامه کيهان بارها و بارها اين توضيح داده شده و اگر آقايان اراده بر کشف حقيقت داشتند قطعا آن را مي يافتند. حال اصلا اين نکته را بيان نمي کنيم که خداي ناکرده يافته اند و کژ و مژ ارائه مي دهند آن را.
تمام سخن در کوتاه ترين حالت اين است (که اميدواريم آقاي بهشتي نيز بي اغراض سياسي دريابند آن را): متاسفانه دولتمردان تدبير و اميد از يادآوري گذشته سنگري ساخته اند براي فرار از کم کاري ها، بي تدبيري ها و سهل انگاري ها. حال اگر اين يادآوري با ارجاع گزاره هاي درست صورت گيرد تنها همين يک انتقاد که از ضعفي در گذشته براي توجيه کم کاري اکنون سوءاستفاده شده مطرح است و اگر با ارجاع گزاره هاي نادرست ابراز مي شود که علاوه بر موردي که گفته شد ارائه اطلاعات مغلق نيز بر آن افزوده مي شود.
رئيس جمهور و ايفاي يک نقش!
دولتمرد مانند مردم عادي جامعه نيست، او به سبب مسئوليت اجرايي که دارد خود بايد پاسخگو باشد. بدل شدن جايگاه پاسخگويي به جايگاه مطالبه گري اتفاقي است که در اين دولت به وقوع پيوسته و انتقاد به اين رويکرد است. حال اگر وزيري خود در 5سال هيچ دستاوردي نداشته و در عين حال به کارنامه ديگران بتازد بر آنچه نامي مي توان نهاد؟ براي نمونه در فقره مسکن قريب به پنج سال از دولت تدبير و اميد سپري شده و تاکنون اين وزارتخانه آجري روي آجر ديگر نگذاشته در اين حال هجمه هاي گسترده به پروژه مسکن مهر چرا و با چه هدفي صورت مي گيرد؟ پاسخ اين سوال را در سطرهاي انتهايي اين يادداشت بخوانيد که اين مدير دولتي مي نويسد اين گونه ارجاعات فراوان و گاه و بيگاه به گذشته به اين خاطر صورت مي گيرد «تا خداي ناكرده دوباره بيماري عود نكند. از اين جهت بايد قدردان ايشان باشيم؛ چون ايشان [رئيس جمهور] در حال ايفاي نقشي با وجود خواست جريان موافق شان اند!»
نويسنده به صراحت تاکيد کرده است که رئيس جمهور محترم در حال ايفاي نقشي هستند که از سمت جريان موافق (طيف موسوم به اصلاح طلب) به ايشان واگذار شده و چنانکه نويسنده تاکيد دارد يکي از اين نقش ها آن است تا مردم را به قدري بترسانند تا پس از گذشت 8سال تدبير و اميد قدرت همچنان در اين جريان بماند. کما اينکه در انتخابات 96 مردم را از ديوار کشيدن در پياده رو ترساندند. اين جماعت به عمد چشمان خويش را بر اين واقعيت بسته اند که امروز حلقه انحرافي دشمن خود را طيف اصولگرا مي داند نه اصلاح طلب.
دولت به حرف مخالفان و منتقدان گوش کند
روزنامه زنجيره اي شرق در يادداشتي به قلم يکي از مدعيان اصلاحات از مسئولان خواست اگر صلاح مي دانند به حرف منتقدين گوش کنند!
در بخشي از اين نوشتار آمده است:«اگر مسئولان کشور صلاح مي دانند، مي توان سال ٩٧ را به سالي براي ايجاد فضاي تحمل و مدارا بين همه ايرانيان تبديل کرد و اجازه داد معترضان نيز به راحتي سخنان خود را بيان کنند. دولت اصلاحات نشان داد تحمل و مدارا، مي تواند نتايج بهتري در همه بخش ها به همراه داشته باشد. دولتمردان دولت دوازدهم نيز مي توانند در بخش دولت، حرف هاي تند مخالفان را تحمل کنند و در اين صورت مي توان همين خواسته را از رئيس و سخنگوي قوه قضائيه، مسئولان قوه مقننه، شوراي نگهبان، مجلس خبرگان و... داشت».
روزنامه قانون نيز در يادداشتي در اين زمينه نوشته است:«اميد داريم که در شرايطي مساعد دولت دوازدهم هر چه سريع تر دکترين اجراي حقوق اساسي و عمومي حاکميت در مواجهه با حق اعتراض و نقد پياده شود که حق نظام اسلامي بر گردن همه خواص سنگيني كرده است».
گفتني است مسئولين دولت يازدهم و دوازدهم در نزديک پنج سال گذشته از هيچ توهيني به منتقدين خودداري نکرده و هر انتقاد محترمانه اي را با شديدترين وجه ممکن از شکايت تا فحاشي و هتاکي پاسخ گفته اند، با اين وجود سخن گفتن از ضرورت شنيدن صداي مخالفين همواره از سوي حاميان دولت شنيده مي شود.
حاشيه سازي و بي توجهي به مطالبات مردم از سوي برخي از دولتمردان، صداي روزنامه هاي حامي دولت را نيز درآورده است. اين مسئله موجب شده است که روزنامه هاي زنجيره اي به صراحت از ريزش پايگاه راي روحاني خبر دهند. عليرغم مستندات ارائه شده درخصوص، شبکه جاسوسي در پوشش فعاليت محيط زيستي ارگان رسانه اي دولت همچنان به دفاع از اين جاسوس ها مي پردازد.
سرويس سياسي-
روزنامه آرمان در مطلبي نوشت: «اگر به صورت واقع بينانه به وضعيت جامعه نگاه کنيم متوجه مي شويم که در شرايط کنوني پايگاه راي آقاي روحاني نسبت به انتخابات ۹۶ با ريزش جدي مواجه شده است.به همين دليل در مرحله نخست دولت بايد با يک رويکرد آسيب شناسانه دلايل اين ريزش آرا را مشخص کند تا در آينده با مشکلات جدي تري مواجه نشود. هنگامي که مردم مشاهده کنند دولت آقاي روحاني به وعده هايي که به آنها داده عمل نکرده و يا اينکه در راستاي تحقق اين وعده ها حرکت نمي کند به صورت طبيعي پايگاه اجتماعي آقاي روحاني با ريزش مواجه خواهد شد».
اين روزنامه حامي دولت در ادامه نوشت: «دولت آقاي روحاني ارتباط عميق و دقيقي با مردم ندارد و اين مسئله مي تواند در آينده براي دولت چالش هاي بيشتري به وجود بياورد».
لازم به ذکر است که بر طبق نظرسنجي اخير مرکز دولتي ايسپا، ۶۹ درصد شرکت کنندگان، بهبود وضعيت اقتصادي و فضاي کسب و کار را خواستار شده و پاسخ 74/8 درصد از شرکت کنندگان به اين پرسش که آيا از شرايط اقتصادي رضايت داريد، منفي بوده است.
اکنون مطالبه اصلي مردم حل مشکلات معيشتي است و دولت مي بايست از تمام ظرفيت هاي خود براي رفع اين مشکل بهره ببرد. اما متاسفانه در شرايط فعلي، حاشيه سازي جاي اقدام و عمل را گرفته است.
چندي پيش روزنامه اعتماد در مطلبي نوشته بود:«اين روزها عده اي معتقدند که آقاي رئيس جمهور مطابق آنچه متعهد شده و پيمان بسته عمل نکرده است. از طرف ديگر آقاي روحاني نيز در سخنراني اخير خود مدعي شده است که من به پيمانم وفادارم، مردم هم باشند...برداشت ما اين است که با اين دست فرمان نمي توان ادامه داد. همين که آقاي رئيس جمهور خودشان را مرجع تشخيص پايبندي به پيمان اعلام کرده است، نشانه اي از مشکل است؛ بنابراين ضمن حمايت از دولت و آقاي روحاني معتقديم که بايد به انتقادات بيشتر توجه کرد. منظورمان فقط شنيدن آنها نيست، پاسخ دادن و اجرا کردن آنها نيز هست».
پشت پرده تشکيک در جرم جاسوسان
روزنامه ايران ديروز گفت وگويي را با علي يونسي، وزير اطلاعات دولت اصلاحات درباره دستگيري افرادي که در پوشش فعالان محيط زيست، جاسوسي مي کردند، منتشر کرد.
در مقدمه اين مصاحبه آمده است: «به دنبال بازداشت چند فعال محيط زيست به اتهام جاسوسي از سوي يک نهاد امنيتي، اين بحث مطرح شد که نهاد و مرجع تشخيص فعاليت هاي جاسوسي، کدام است؟ علي مطهري نايب رئيس مجلس، اين امر را در تخصص وزارت اطلاعات دانست و تاکيد کرد دستگاه ها در کار هم مداخله نکنند. حجت الاسلام علي يونسي، وزير اطلاعات دولت اصلاحات نيز چنين نظري دارد.»
يونسي به ايران گفته است: «سازمان، مرکز يا نهادي که مي تواند تشخيص دهد فلان فرد ضدانقلاب هست يا نيست، يا سازماني که بايد پاسخ استعلام ها درباره افراد را بدهد، يا جايي که بايد تشخيص بدهد کسي جاسوس هست يا نيست، تنها وزارت اطلاعات است.»
از آنجا که اغلب جاسوسان دستگير شده در ساليان اخير با برخي مراکز مهم تصميم گير و تصميم ساز دولت در ارتباط بوده اند، ريشه رويه حاميان دولت و برخي مسئولان دولتي در ايجاد شائبه و تشکيک در روند رسيدگي به جرائم اين افراد را در همين موضوع مي توان جستجو کرد. علاوه بر اينکه اين رويه مسبوق به سابقه است و در شرايطي که محکوميت دري اصفهاني، از اعضاي دو تابعيتي تيم مذاکره کننده هسته اي به جرم جاسوسي قطعي شده بود، وزير اطلاعات گفت که وي نه تنها مرتکب جاسوسي نشده بلکه در برابر هجمه هايي که برخي سرويس هاي بيگانه به وي داشته اند، هوشيارانه مقاومت کرده است! اين فرد از روحاني مدال افتخار و سکه دريافت کرده بود. نزار زکا، سيامک و باقر نمازي و جيسون رضائيان نيز جاسوساني بودند که به مراکز دولتي نفوذ کرده بودند. خردادماه گذشته نيز سخنگوي قوه قضائيه، خبر دستگيري يک جاسوس مرتبط با دفتر حسام آشنا (مشاور رئيس جمهور) را تاييد کرد. کاووس سيد امامي نيز که در پوشش فعاليت هاي زيست محيطي، اطلاعات مراکز هسته اي و موشکي ايران را به بيگانگان منتقل مي کرده، توانسته بود در بين برخي مسئولان دولتي اعتبار خاصي براي خود کسب کند.
وعده هاي فضايي!
آش وعده هاي دروغ و فضائي دولتمردان به قدري شور شده که روزنامه هاي زنجيره اي که نقش تبليغاتچي را براي اين جريان ايفا مي کنند و با تيترهاي فرعي و خنثي درصدد توجيه و ماله کشي ناکارآمدي دولت هستند نيز به حرف آمده اند.
روزنامه زنجيره اي بهار با انتقاد از وعده ايجاد يک ميليون و سيصد هزار شغل در سال آينده از سوي محمد باقر نوبخت سخنگوي دولت نوشت:«محمدباقر نوبخت مدتي پيش نيز چنين وعده اي را مطرح کرده بود که در نشست خبري رئيس جمهور مورد پرسش خبرنگاران قرار گرفت. روحاني هنگام مواجه شدن با اين سوال با خنده اي که نشانه هايي از تعجب هم همراه آن بود رو به خبرنگار گفت: آقاي نوبخت قول دادند؟! خب از خودشان بپرسيد، توضيح دهند!»
اين جريان که پيش تر و در جريان انتخابات رياست جمهوري رقباي روحاني را به فريبکاري و دادن وعده دروغ به مردم در ايجاد سالي يک ميليون شغل متهم مي کرد در ادامه نوشت:«هنگامي که يکي از مسئولان ارشد اقتصادي دولت چنين بي محابا از اعداد نجومي ايجاد شغل سخن مي گويد که خود به خوبي به عدم امکان تحقق آن واقف است ديگر نمي توان انتظار داشت که شاهد اعتماد مردم به آمارهاي مثبت ارائه شده از سوي مراکز دولتي باشيم».
جاده صاف کن هاي فرافکني
روزنامه اعتماد در شماره روز يکشنبه يادداشتي به قلم «سيدمحمد بهشتي» رئيس پژوهشگاه ميراث فرهنگي، عضو شوراي عالي ميراث فرهنگي و گردشگري و رئيس کميته ملي ايکوم ايران منتشر کرد که مي توان براي آن يادداشت رده «جاده صاف کردن براي پروژه هاي فرافکني» در نظر گرفت!
بهشتي در پايان نوشته اش ضمن ارائه تصويري کژ از فحواي انتقاد طيف منتقدان دولت نوشته که اين گروه «اصلا ميلي به تذكر و يادآوري تلخي ها ندارد. شاهدش آنكه دايما دولت كنوني را بابت يادآوري خسارات گذشته شماتت مي كند. اين جريان از يادآوري بيم دارد؛ چون مي ترسد جامعه به فكر مطالبه از دست رفته هايش بيفتد. اما خوشبختانه كسي كه بيشترين كمك را به يادآوري مي كند رييس دولت آن وقت است؛ كسي كه با حضور گاه و بيگاهش در موقعيت هاي مختلف يادآور تلخ كامي هاست. خوشبختانه شخصيت او به ترتيبي است كه براي يادآوري آن دوران كذايي به جامعه، نيازي به صحبت كردن نيز ندارد. ايشان حكم همان ريسمان سياه و سپيدي را دارد كه آينه عبرت مارگزيده هاست».
آيا به راستي چنين است؟ آيا حرف جريان منتقد دولت الزاما ماهيت انتقاد دولتمردان نسبت به گذشته را نمي پسندد يا چرايي، هدف و چگونگي آن مورد انتقاد است؟ دست کم در روزنامه کيهان بارها و بارها اين توضيح داده شده و اگر آقايان اراده بر کشف حقيقت داشتند قطعا آن را مي يافتند. حال اصلا اين نکته را بيان نمي کنيم که خداي ناکرده يافته اند و کژ و مژ ارائه مي دهند آن را.
تمام سخن در کوتاه ترين حالت اين است (که اميدواريم آقاي بهشتي نيز بي اغراض سياسي دريابند آن را): متاسفانه دولتمردان تدبير و اميد از يادآوري گذشته سنگري ساخته اند براي فرار از کم کاري ها، بي تدبيري ها و سهل انگاري ها. حال اگر اين يادآوري با ارجاع گزاره هاي درست صورت گيرد تنها همين يک انتقاد که از ضعفي در گذشته براي توجيه کم کاري اکنون سوءاستفاده شده مطرح است و اگر با ارجاع گزاره هاي نادرست ابراز مي شود که علاوه بر موردي که گفته شد ارائه اطلاعات مغلق نيز بر آن افزوده مي شود.
رئيس جمهور و ايفاي يک نقش!
دولتمرد مانند مردم عادي جامعه نيست، او به سبب مسئوليت اجرايي که دارد خود بايد پاسخگو باشد. بدل شدن جايگاه پاسخگويي به جايگاه مطالبه گري اتفاقي است که در اين دولت به وقوع پيوسته و انتقاد به اين رويکرد است. حال اگر وزيري خود در 5سال هيچ دستاوردي نداشته و در عين حال به کارنامه ديگران بتازد بر آنچه نامي مي توان نهاد؟ براي نمونه در فقره مسکن قريب به پنج سال از دولت تدبير و اميد سپري شده و تاکنون اين وزارتخانه آجري روي آجر ديگر نگذاشته در اين حال هجمه هاي گسترده به پروژه مسکن مهر چرا و با چه هدفي صورت مي گيرد؟ پاسخ اين سوال را در سطرهاي انتهايي اين يادداشت بخوانيد که اين مدير دولتي مي نويسد اين گونه ارجاعات فراوان و گاه و بيگاه به گذشته به اين خاطر صورت مي گيرد «تا خداي ناكرده دوباره بيماري عود نكند. از اين جهت بايد قدردان ايشان باشيم؛ چون ايشان [رئيس جمهور] در حال ايفاي نقشي با وجود خواست جريان موافق شان اند!»
نويسنده به صراحت تاکيد کرده است که رئيس جمهور محترم در حال ايفاي نقشي هستند که از سمت جريان موافق (طيف موسوم به اصلاح طلب) به ايشان واگذار شده و چنانکه نويسنده تاکيد دارد يکي از اين نقش ها آن است تا مردم را به قدري بترسانند تا پس از گذشت 8سال تدبير و اميد قدرت همچنان در اين جريان بماند. کما اينکه در انتخابات 96 مردم را از ديوار کشيدن در پياده رو ترساندند. اين جماعت به عمد چشمان خويش را بر اين واقعيت بسته اند که امروز حلقه انحرافي دشمن خود را طيف اصولگرا مي داند نه اصلاح طلب.
دولت به حرف مخالفان و منتقدان گوش کند
روزنامه زنجيره اي شرق در يادداشتي به قلم يکي از مدعيان اصلاحات از مسئولان خواست اگر صلاح مي دانند به حرف منتقدين گوش کنند!
در بخشي از اين نوشتار آمده است:«اگر مسئولان کشور صلاح مي دانند، مي توان سال ٩٧ را به سالي براي ايجاد فضاي تحمل و مدارا بين همه ايرانيان تبديل کرد و اجازه داد معترضان نيز به راحتي سخنان خود را بيان کنند. دولت اصلاحات نشان داد تحمل و مدارا، مي تواند نتايج بهتري در همه بخش ها به همراه داشته باشد. دولتمردان دولت دوازدهم نيز مي توانند در بخش دولت، حرف هاي تند مخالفان را تحمل کنند و در اين صورت مي توان همين خواسته را از رئيس و سخنگوي قوه قضائيه، مسئولان قوه مقننه، شوراي نگهبان، مجلس خبرگان و... داشت».
روزنامه قانون نيز در يادداشتي در اين زمينه نوشته است:«اميد داريم که در شرايطي مساعد دولت دوازدهم هر چه سريع تر دکترين اجراي حقوق اساسي و عمومي حاکميت در مواجهه با حق اعتراض و نقد پياده شود که حق نظام اسلامي بر گردن همه خواص سنگيني كرده است».
گفتني است مسئولين دولت يازدهم و دوازدهم در نزديک پنج سال گذشته از هيچ توهيني به منتقدين خودداري نکرده و هر انتقاد محترمانه اي را با شديدترين وجه ممکن از شکايت تا فحاشي و هتاکي پاسخ گفته اند، با اين وجود سخن گفتن از ضرورت شنيدن صداي مخالفين همواره از سوي حاميان دولت شنيده مي شود.
