دروغ نامه کیهان – ۲۸-بهمن-۱۴۰۳
سوراخ نان
سنگک! (گفت و شنود)
سربازجو
کینه ورز بهانه جو
کارش ردیابیست و جستجو
چه در برون مرز باشه چه درخانه
تاعلیه
رقیب منتقد تبدیل کنه بهانه
بعدبابرچسب
ضدآمریکایی کنه انتقاد
آنان
را شکار کندخودشکارچی وصیاد
حال
سربازجوی منفور و کلاش
جنایت همقطارش اراذل اوباش
به
قتل رسانددانشجوی جوان دانشگاه تهران
فاش
شد نقش لباس شخصی وی کرد حیران
پس
سربازجو با زدن جفتک
گیر
داده به سوراخ نان سنگک
بد
وبی راه گفته به جای مرحبا
چون
نتونسته استفاده کنه مربا
زیرا
ازسوراخ نان ریخته بیرون
سربازجو
کلافه کرده وحیرون
گفت: از
ماجرای تجمع دیروز خوابگاه دانشگاه تهران چه خبر؟!
گفتم: شب
هنگام یک سارق زورگیر که در کوچه تاریکی در محیط بیرون خوابگاه دانشگاه قصد
زورگیری از یک دانشجو را داشت با مقاومت ایشان روبهرو میشود و سارق با کمال
قساوت (و شاید با خیال راحت از تساهل مراکز مربوطه) دانشجوی مظلوم را به قتل میرساند.
گفت: پس مسئله
«لباس شخصیها»! چیست که برخی کانالهای غربگدا و سایتهای ضد انقلاب مطرح کردهاند؟!
منظورشان این است که چرا قاتل لباس شخصی داشته است؟! مگر خودشان لباس شخصی
ندارند؟! پس چی؟!
گفتم: ای
عوام! خودشان هم نمیدانند چه میگویند! از قدیم و ندیم گفتهاند «قافیه که تنگ
آید/ شاعر به جفنگ آید»!
گفت: دنبال
بهانه میگردند و چون پیدا نمیکنند، آسمان و ریسمان را به هم میدوزند!
گفتم: ایول!
یارو خیلی دنبال بهانهتراشی علیه نظام بود. هرچه گشت چیزی پیدا نکرد. موقع صبحانه
تا چشمش به نان سنگک افتاد، قیافه فیلسوفانهای گرفت و گفت؛ یعنی مسئولین عرضه
ندارند این سوراخهای نان سنگک را بگیرند که وقتی مربا میخوریم از این سوراخها
بیرون نریزد!
