خطاب به نخستوزیر عراق
کتائب حزبالله: اگر
مرزهای ایران باز نشود، مرزهای عربستان و اردن را میبندیم7-آبان-1405
چون نخست وزیر عراق تلاش می کندهمچون
سوریه که پس ازسقوط وپس زدن بشاراسدجنایتکار هم پیمان رژیم تروریست وجنگ
افروزولایت فقیه ازقدرت درسوریه موجب شدتا سوریه ازانزوا وتحریم خارج گردد. پس
احمداشرع تلاش می کندتاسوریه باکشورهای
منطقه وفراترازآن باسایرکشورهاتنظیم رابطه ایجادکند. لذا عراق هم می کوشدتاباخلع
سلاح کردن گروه های نیابتی عراقی که زیرکنترل سپاه تروریست قدس ورژیم جنگ افروز
ومداخله جوی ولایت فقیه پاسداری شده هستند.رابطه اش راباآمریکا واروپا وکشورهای
منطقه بهبود بخشدوآن را فعال وتقویت کند.برای همین برای ایجادامنیت درعراق
ومحدودکردن راه ورودتروریست ها وموادمخدرو...ازایران به عراق،لذا برخی ازگذرگاه های
مرزی خودباایران رامسدودنموده است.درمقابل رژیم جنگ افروزولایت فقیه پاسداری شده
وسپاه تروریست قدس گروه نیابتی عراقی شان کتائب یاحزب الله عراقی را مأموروتحریک کرده اندتا با
هشدار صریح دادن به نخستوزیر غربگرای این کشور اعلام کند. در صورت تداوم بستن
گذرگاههای مرزی با ایران، گذرگاههای عراق با اردن و عربستان را مسدود خواهد کرد.در
ادامه اوین نامه کیهان پاسدارسربازجوشریعت نداری درانتقادبه سیاست ایجادرابطه نزدیک عراق وآمریکاافزوده
است چارچوب معادلات ژئوپلیتیک معاصر در غرب آسیا، دخالتهای ساختاری و مداوم
آمریکا در امور داخلی عراق نه تنها بهعنوان مانعی جدی بر سر راه تثبیت حاکمیت ملی
این کشور عمل کرده، بلکه الگوهای وابستگی نامتقارن را بازتولید نموده است. زیراواشنگتن
با بهرهگیری از ابزارهای تحریم ثانویه، فشار دیپلماتیک و اهرمهای امنیتی و نفوذی
خود همواره کوشیده است تا بغداد را در مدار سیاستهای مهار ایران قرار دهد و از
تبدیل عراق به بازیگری مستقل در نظم منطقهای جلوگیری کند. این رویکرد که ریشه در
دکترینهای مداخلهگرایانه پساجنگ سرد دارد، عملاً فضای تصمیمگیری دولت عراق را
محدود ساخته و هزینههای سنگینی بر اقتصاد و ثبات اجتماعی این کشور تحمیل کرده است!!
سرویس خارجی-کتائب حزبالله عراق
با هشدار صریح به نخستوزیر غربگرای این کشور اعلام کرد در صورت تداوم بستن گذرگاههای
مرزی با ایران، گذرگاههای عراق با اردن و عربستان را مسدود خواهد کرد؛ همزمان
سیاستمداران عراقی نیز این اقدام دولت را به شدت محکوم کردند.در چارچوب معادلات
ژئوپلیتیک معاصر در غرب آسیا، دخالتهای ساختاری و مداوم آمریکا در امور داخلی
عراق نه تنها بهعنوان مانعی جدی بر سر راه تثبیت حاکمیت ملی این کشور عمل کرده،
بلکه الگوهای وابستگی نامتقارن را بازتولید نموده است. واشنگتن با بهرهگیری از
ابزارهای تحریم ثانویه، فشار دیپلماتیک و اهرمهای امنیتی و نفوذی خود همواره
کوشیده است تا بغداد را در مدار سیاستهای مهار ایران قرار دهد و از تبدیل عراق به
بازیگری مستقل در نظم منطقهای جلوگیری کند. این رویکرد که ریشه در دکترینهای
مداخلهگرایانه پساجنگ سرد دارد، عملاً فضای تصمیمگیری دولت عراق را محدود ساخته
و هزینههای سنگینی بر اقتصاد و ثبات اجتماعی این کشور تحمیل کرده است.دولت کنونی عراق به
رهبری علی الزیدی نیز در برابر این فشارها رویکردی منفعل و ضعیف اتخاذ کرده و بهجای
دفاع قاطع از منافع ملی و حاکمیت مرزی، عملاً به مجری سیاستهای واشنگتن در
محدودسازی روابط تجاری و مرزی با جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده است. البته به نظر
هم نمیرسد آمریکا چندان هم قدردان کسانی باشد که به آن خدمت میکنند! باری، چنین
انفعالی نه تنها با اصول استقلال عمل دولتها در نظام بینالملل مغایرت دارد، بلکه
ظرفیتهای استراتژیک عراق را در بهرهگیری از روابط متوازن منطقهای تضعیف میکند
و زمینهساز واکنشهای گروههای مقاومت میشود که هشدار اخیر کتائب حزبالله را
باید در همین بستر تحلیلی ارزیابی کرد. این رویکرد انفعالی، اعتماد عمومی به
نهادهای تصمیمگیر را نیز فرسوده ساخته و شکاف میان دولت مرکزی و نیروهای اجتماعی
و سیاسی مستقل را عمیقتر کرده است. در عین حال، بیتوجهی به پیامدهای اقتصادی
بستن مرزها، فشار مضاعفی بر طبقات فرودست و استانهای مرزی وارد آورده و زمینه
نارضایتیهای محلی را گسترش داده است. هشدار قاطع کتائب-کتائب حزبالله عراق،
از گروههای مؤثر و مهم مقاومت عراق، در بیانیهای صریح خطاب به دولت و نخستوزیر
این کشور هشدار داد که تداوم بستن گذرگاههای مرزی با ایران، واکنشی متقابل و قاطع
در پی خواهد داشت. این گروه تأکید کرد که اگر گذرگاههای ایران باز نشود، گذرگاههای
مرزی عراق با اردن و عربستان را مسدود خواهد کرد. کتائب حزبالله با انتقاد شدید
از سیاست بستن یکجانبه مرزها اعلام کرد: یا همه گذرگاههای مرزی باید برای همگان
باز باشند یا هیچ گذرگاهی باز نماند؛ در غیر این صورت، توازن در روابط مرزی به هم
خواهد خورد و پیامدهای آن متوجه کل کشور خواهد شد.بستن ناگهانی گذرگاه
استراتژیک الشیب (چذابه) در استان میسان بدون اطلاع و هماهنگی با مقامات محلی،
تأثیرات منفی عمیقی بر اقتصاد این استان بر جای گذاشته است. حسین المریانی، عضو
شورای استان میسان، اعلام کرد که این تصمیم ناگهانی دولت مرکزی که با توجیهات فنی
اعلام شده، فاقد پایه و اساس واقعی است و باعث افزایش چشمگیر قیمتها، اختلال در
رفتوآمد دانشجویان عراقی مشغول به تحصیل در ایران و مانعشدن از سفر بیماران به
بیمارستانهای ایرانی شده است. وی هشدار داد که ادامه این وضعیت میتواند به تشدید
اعتراضات مردمی منجر شود و بستن شریان اقتصادی استان را اقدامی نسنجیده و زیانبار
توصیف کرد.
مهدی تقی آمرلی، رئیس فراکسیون پارلمانی بدر، نیز در بیانیهای تأکید کرد
که تصمیم بستن گذرگاه الشیب نشاندهنده نبود هماهنگی آشکار در تصمیمگیریهای دولت
است و مستقیماً به افزایش قیمتها و فشار بر شهروندان با درآمدهای محدود کمک میکند.
وی توجیهات اعلام شده را نادرست دانست و گفت هیچ نقص فنی یا اداری وجود ندارد که
تعطیلی این گذرگاه را توجیه کند؛ بلکه انگیزهها و ابعاد دیگری در پس این تصمیم
نهفته است. جاسم العلوی، نماینده مجلس عراق، نیز افزود که این اقدام به رکود
گسترده تجاری، فلجشدن جابهجایی کالا و بیکاری هزاران کارگر، کامیوندار و صاحبان
مشاغل آزاد منجر شده و نرخ بیکاری و بار اقتصادی ساکنان استان را دوچندان کرده
است. او از دولت خواست فوراً تصمیم را لغو و گذرگاه را با مدیریت صحیح بازگشایی
کند تا جریان روان تجارت مطابق مقررات گمرکی تضمین شود.
