بلاتکلیفی
۴ ماهه ۳۵۰ کارگر «سرجین بافت
زنجان»/ بیکاری یعنی فروپاشی کانون خانواده30-تیر-1405
درشرایطی که تحریم هاهمراه
بارشدتورم گرانی هابه ویژه افزایش قیمت دلاروکاهش ارزش ریال وقدرت خریدشهروندان
ادامه دارد وضریب حداقل حق فقربیش از70 میلیون تومان شده است.حال تکلیف خانواده
های کارگران محرومی که بیکاروبلاتکلیف شده اند چیست؟چراپاسداران جنایتکاروغارتگر جنگ
افروز ضدمردم ومنافع ملی ومدافعان شان دراین رابطه پاسخگوی نیستند؟
تداوم پرداخت نشدن مطالبات مزدی و حق بیمه در کارخانه «سرجین بافت زنجان»، ۳۵۰ کارگر این واحد بزرگ نساجی کشور را با بحران معیشتی جدی مواجه کرده است. علیرغم مراجعات مکرر کارگران به نهادهای دولتی و نظارتی استان زنجان، این پیگیریها تاکنون راهگشا نبوده است.به گزارش خبرنگار ایلنا، وضعیت کارگران «سرجین بافت زنجان» که یکی از بزرگترین واحدهای ریسندگی، بافندگی و پوشاک در کشور محسوب میشود، به مرحله نگرانکنندهای رسیده است. بنا بر اظهارات منابع کارگری، از ابتدای سال جاری تاکنون، کارگران شاهد چهار ماه تأخیر در پرداخت حقوق و تعویق در پرداخت حق بیمهها بودهاند؛ موضوعی که در کنار هزینههای بالای درمان و تورم افسارگسیخته، سفرههای کارگران را کوچکتر از همیشه کرده است. یکی از کارگران این واحد تولیدی با تشریح وضعیت بحرانی کارخانه، از برخورد نامناسب مدیریت انتقاد کرد و گفت: «پس از یک ماه غیبت فیزیکی، کارفرما به تازگی در کارخانه حاضر شد، اما در کمال تعجب به جای ارائه برنامه برای تسویه مطالبات، به کارگران اعلام کرد که در حال حاضر بودجهای برای پرداخت معوقات وجود ندارد و هر کسی که مایل به ادامه همکاری با این شرایط نیست، میتواند محل کار را ترک کند.» وی افزود: «این رویکرد موجب شده است که تعداد زیادی از همکاران ما به دلیل فشارهای اقتصادی، ناچارا (خود خواسته) به ترک کار شوند و مابقی نیروها نیز که امید به دریافت معوقات داشتند، با آیندهای کاملاً مبهم مواجه باشند.» بر اساس این گزارش، بحران مالی در «سرجین بافت زنجان» تنها محدود به حقوق کارگران نیست؛ بلکه چرخ تولید نیز بهشدت دچار اختلال شده است.کارگران تأکید دارند که واحد ریسندگی این مجموعه بهطور کامل متوقف شده و سایر بخشها (بافندگی و پوشاک) نیز به دلیل کمبود شدید مواد اولیه، با حداقل ظرفیت نیروی کار و بهکندی فعالیت میکنند. یکی دیگر از کارگران این مجموعه با ابراز گلایه از وضعیت موجود، تصریح کرد: «چند ماه است که شرمنده خانوادههایمان هستیم. دغدغه امروز ما تأمین حداقلهای معیشتی و نان شب است. در منطقهای که فرصت شغلی مناسبی وجود ندارد، بیکاری برای ما به معنای فروپاشی کانون خانواده است.» کارگران «سرجین بافت زنجان» در پایان از مسئولان استانی و نهادهای نظارتی درخواست کردند تا با ورود قاطعانه به این پرونده، ضمن الزام کارفرما به پرداخت معوقات مزدی و بیمهای، برای احیای ظرفیتهای تولیدی این واحد بزرگ نساجی کشور چارهاندیشی کنند.آنان تأکید کردند که امنیت شغلی و دریافت حقوق قانونی، حداقل خواستهای است که انتظار میرود مسئولان دولتی برای تحقق آن اقدام فوری انجام دهند.
