آقای
مزدک میرزایی! حواست هست چه میگویی؟۵-اسفند-۱۴۰۴
روزی نامه خراسان ابتدا می بایست
توضیح می داد که چرا امثال مزدک میرزایی ها که قبل ازترک بدون مانع از کشور
وپیوستن به شبکه اینترنشنال ، برای چه مدام از داخل کشور برای گفت وگو برروی
خط شبکه اینترنشنال آورده می شدند ؟همچون مهدی نصیری طلبه و مدیر مسئول
سابق اوین کیهان که درونکور کانادا بلندگوی تتبلیغاتی رضا پهلوی شده وسخنی علیه اش گفته نمی شود .سپس انتقاد به مزدک میرزایی کند که چرا پسا ز پیوستن به اینترنشنال برای دریافت حقوق
پوندی مدافع رضا پهلوی وخواهان حمله نظامی آمریکا به ایران شده است؟
برنامهای که نامش «هتتریک» است، قراربود زمین بازیاش فوتبال باشد؛ تحلیل فنی، خاطره جمعی، شادی و غمی که یک ملت با توپ گرد تجربه میکند. اما آنچه ازگفتوگوی مزدک میرزایی و محمد تقوی دراین برنامه پخش شد، شباهتی به تحلیل ورزشی نداشت و ورودی خطرناک و بیپروا به حوزهای بود که مستقیماً با جان، امنیت وزیرساختهای حیاتی یک کشورگره خورده است.به گزارش ایسنا، روزنامه خراسان نوشت: ادعای استفاده ایران ازآمبولانس، مدرسه و ورزشگاه برای جابهجایی نیروها و سپس این جمله تکاندهنده که «ورزشگاه ونیروگاه بازهم ساخته میشود»، فقط یک نظرسیاسی نیست؛ این سخن، عادیسازی و تقلیل مفهوم انهدام زیرساختهای غیرنظامی یک کشوراست. گویی برق، درمان، آموزش و ورزش، قطعات یدکیاند که اگر سوختند، دوباره از انبار بیرون کشیده شوند.نخستین پرسش بدیهی این است: چرا یک برنامه ورزشی باید به طور مداوم وارد چنین ادعاهای امنیتی ونظامی شود؟ اگر قرار است این سخنان درقالب تحلیل سیاسی مطرح شود، چرا دربرنامه ورزشی؟پرسش دوم عمیقترو دردناکتراست: آیا واقعاً زیرساخت شوخی است؟ آیا نیروگاهی که برق یک شهررا تأمین میکند، ورزشگاهی که خاطره جمعی یک نسل درآن ساخته شده، یا بیمارستانی که جان انسانها به آن وابسته است، صرفاً «قابل جایگزینی» است؟ این منطق سیاه دقیقاً همان منطقی است که درجنگها، راه را برای توجیه ویرانی باز میکند.و پرسش سوم، ازهمه خطرناکتر: آیا این سخنان، ناخواسته یا آگاهانه، نوعی آمادهسازی افکارعمومی نیست؟ آمادهسازی برای روزی که اگردشمن به چنین اماکنی حمله کرد، گفته شود «کاربریشان تغییرکرده بود»؟ این همان جایی است که خط میان تحلیل و همصدایی با روایت متجاوزمخدوش میشود.
