چرا تسلیم نمیشویم؟۴-اسفند-۱۴۰۴
ویتکاف در مصاحبه جدید با فاکس نیوز: نمیخواهم از کلمه مستأصل استفاده کنم ولی ترامپ متحیر است که چرا با این همه فشار ما و امکانات و نیروهای نظامی که به منطقه فرستادیم ایران تسلیم نمیشود. حالا تسلیم هم نه، چرا نمیگویند فلان خواستههای آمریکا را میپذیریم؟!پاسخ این پرسش مهم را در بیانات 4 روز قبل رهبر انقلاب در دیدار با مردم آذربایجان بیابید:اول: پاسخی در ابعاد تمدنی؛ ایشان در این بیانات دست کم سه بار دربارهی زوال و سقوط امپراطوری آمریکا در آیندهی نزدیک سخن گفتند. پروندهی ننگین اپستین یکی از نشانگان فساد در بنیانهای این تمدن است و بهزودی دیگر نشانهها آشکار میشود. در رقابتهای سخت، مهم دوام آوردن در لحظات پایانی منازعه است؛ لحظاتی که تعیین کنندهی پیروز رقابت. ایشان با تبیین فسادی که همچون موریانه تنه و ساقهی آمریکا را از داخل پوچ کرده، هشدار دادند که تنها دقایقی پیش از اتمام مسابقه، نباید پا پس کشید. بدانیم که حریف، خسته و رو به سقوط است.دوم: پاسخی در ابعاد روانشناسی اجتماعی؛ رهبر انقلاب در این بیانات با اشارهی به روحیهی مردم ایران، تهدیدهای آمریکا را «برعکس» موجب برانگیخته شدن روحیهی مقاومت در مردم دانستند. این تربیتی است که ماحصل انقلاب اسلامی است. رهبری مردم کشورش را بهخوبی میشناسد.سوم: پاسخی در ابعاد سیاسی؛ رهبری معتقدند انبوه مشکلات داخلی که در داخل متوجه ترامپ است و همچنین بیاعتباری در صحنهی بینالملل مانع از این است که آمریکا بخواهد بیمحابا به یک جنگ پرهزینه و بدون چشمانداز موفق تن بدهد. اما اگر تن داد...چهارم: پاسخی در ابعاد نظامی؛ «ناو دستگاه خطرناکی است، اما خطرناکتر از آن سلاحی است که میتواند آن را به قعر دریا بفرستد». رهبری با این جمله بار دیگر تسلیحات قدرتمند ایران را روی میز گذاشتند. مولفهای که تسلیم را بی وجه میکند. این تسلیحات در ابتدای تابستان امسال همین دشمن را به تسلیم و اصرار برای پذیرش آتشبس کشانده بود.و اما از همه مهمتر همان ایمان و تسلیم در برابر حق تعالی است که مانع ترس و تسلیم شدن در برابر هر قدرت دیگری است:انَّمَا ذَالِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ -الإمامُ عليٌّ عليه السلام: حَسْبُ المَرءِ ... مِن عِرفانِهِ ،عِلمُهُ بِزَمانِهِ-براى آگاهی انسان همين بس كه زمان خود را بشناسد.زمانشناسی با انباشت اطلاعات متفاوت است. بسیاری از اهل دانش هستند که بیرون از تاریخ خود بهسر میبرند. دانشمند حقیقی در تاریخ حضور دارد و روح و جهت آنرا میشناسد. زمانشناسی زمینی است که بذر دانش در آن میروید و میبالد. زمانشناس، حکیمی است که از میان انواع تحلیلهای متناقض، آنچه حقیقتاً با روح زمانه همخوان است را میداند و بازمیگوید. فقط زمانشناسان هستند که در تاریخ "حاضر" هستند و وقایع شتابان و هراسناک زمان آنها را به اشتباه نمیاندازد...اختلاف بسیاری از تحلیلگران با آنچه رهبر زمانشناسِ ما میگوید از همین جاست.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام: العالِمُ بِزَمانِهِ ، لا تَهجُمُ علَيهِ اللَّوابِسُ-كسى كه زمان خود را بشناسد، آماج اشتباهات قرار نگيرد.
