اوین نامه کیهان ۵- اسفند-۱۴۰۴
وزارت علوم و دستگاه
قضائی کوتاهی نکنند
دانشگاه حرمت دارد
جای یک مشت چاقوکش مزدور نیست
پر واضح است که دانشگاه که قبل از انقلاب سنگر مبارزه
با ارتجاع داخلی واستعمار خارجی وآزادی خواهی وعدالت طلبی بود ونقش کلیدی در
پیروزی انقلاب بهمن ۵۷ داشت .ولی با زد وبندهای پشت پرده از طریق خمینی شیاد برای
قبضه قدرت وانحراف اهداف انقلاب مبارزه با دانشگاه ها واساتید ودانشجویان مبارز وآزادی
خواه باپ اک سازی و اخراج اساتید و دستگیری دانشجویان معترض شروع شد و به
مرور این ترفند تاحال با سرکوب شدید خونین وبگیر وبه بندها ادامه یافته است . برای
همین برای سرکوب دانشجویان معترض آزادی
خواه پاتوق چماقداران دانشجویان سهمیه ای بسیجی
و موازات اساتید حوزوی شکل گرفت. طوریکه در تجمعات اخیر اعتراضات دانشجویی موازی دانشجویان بسیجی چماقدار عوامل رژیم به تاریخ
پیوسته گذشته هم با پرچم تاجدارفعال شده و شعار به نفع رضاپهلوی وعلیه مجاهدین وچپ
سردادند . دراین رابطه اوین نامه کیهان
برای پاک کردن نقش سپاه پاسداران دروارد صحنه کردن رضا پهلوی وحضور حامیانش موازی
بسیجی های چماقدار درتجمعات اعتراضات اخیر دانشجویان دانشگاه های تهران تیتر خبری
درصفحه اول اوین نامه کیهان خود فرافکنانه
با عنوان " دانشگاه حرمت دارد، جای یک مشت چاقو کش نیست"
بازتاب داده است.در ادامه اوین نامه کیهان سربازجوشریعت نداری اشاره به واکاوی تحرکات اخیر در برخی دانشگاههای
کشور کرده که نشان میدهد، جریانی وابسته
با نقاب دانشجو، مأموریت بازتولید فتنه و کشتهسازی در قلب دانشگاه را برعهده
گرفته است؛ امری که هوشیاری مضاعف نهادهای نظارتی، خروج از موضع مماشات و برخورد
قاطع را برای پاکسازی ساحت دانشگاه از لوث وجود اوباش اجارهای اجتنابناپذیر میکند.دانشگاه در منظومه
فکری انقلاب اسلامی، نهتنها مبدأ همه تحولات، بلکه پیشران اصلی پیشرفت، عزت و
استقلال ملی است. اما آنچه در روزهای اخیر در برخی محیطهای دانشگاهی مشاهده شد،
حکایت از طراحی پیچیده و خطرناکی دارد که اتاق فکرهای موساد و سیا برای احیای
پروژه آشوب و محقق کردن سناریوی کشتهسازی در قلب علمی کشور تدارک دیدهاند. حقیقت
آن است که آنچه امروز در صحن برخی دانشگاهها میگذرد، مطالبهگری دانشجویی و
عزاداری نیست؛ بلکه بازتولید وحشیگری «شعبانبیمخها» در لباسی جدید است. امروز
دشمن، ناامید از تسخیر خیابان، به دنبال تسخیر مغز متفکر جامعه یعنی دانشگاه است.
البته اوین نامه کیهان نگفته است که دلیل تکثیرشدن شعبان بی مخ ها دردانشگاه ها چیست؟ نقش سرکوب
شدید بیش از۴ دهه دانشجویان معترض وبازیچه کردن رضا پهلوی از سوی پاسداران
جنایتکار دراین مورد چه بوده است؟ اما اذعان به صفآرایی بسیجی های
چماقدار در برابر مزدوران بیگانه کرده
وتوضیح داده است :۴ اسفند ۱۴۰۴ نیز صحنه تبلور غیرت دینی و ملی دانشجویانی بود که اجازه ندادند ساحت مقدس
دانشگاه با چکمههای مزدوران آلوده شود. در دانشگاه صنعتی امیرکبیر، جمعی از
دانشجویان بسیجی با برافراشتن پرچم خرچنگ نشان رژیم تروریست وجنگ افروز ولایت فقیه
و طنینانداز کردن شعارهای انقلابی، مرز خود را با جریانهای وابسته به بیگانگان
مشخص کردند. این دانشجویان با تأکید بر پایبندی خود به اصول و ارزشهای انقلاب باپسونداسلامی،
اعلام کردند که فضای دانشگاه همچنان پایگاه هویت ملی و دینی دانشجویان است و اجازه
نخواهند داد جریانهای وابسته در محیطهای علمی کشور اثرگذاری کنند.اما روی دیگر سکه،
تحرکات جریانی است که بانقاب دانشجویی بر
چهره اوباش اجارهای با چاقوکشی و هتک حرمت، ماهیت غیردانشجویی خود را افشا کرد. زیرا
گزارشهای میدانی از دانشگاه امیرکبیر حاکی است که شماری از افراد پس از روزهخواری
علنی در ماه مبارک رمضان، با پرتاب بطریهای شیشه و سنگ به سمت دانشجویان
نمازگزار، باعث مجروحیت و خونریزی شدید سر چهار دانشجو شدند. همچنین ضبط چند قبضه
چاقو از یکی از افراد در دانشگاه شریف و تقلا آتش زدن پرچم ایران در دانشگاه
الزهرا (س)، پرده از یک واقعیت تلخ برمیدارد؛ پس ما با دانشجو طرف نیستیم، با
«مهرههای انتحاری» و «چاقوکشهای مزدور» مواجهیم. باید صراحتاً گفت آن که
چاقو میکشد، سنگ میاندازد، شیشه میشکند و به همکلاسی خود حمله میکند، دانشجو
نیست؛ شرور و وطنفروش است. دانشگاه را با میدان معرکه اشتباه گرفته است. دانشگاه
جای اوباش، اراذل و اغتشاش گران اجارهای و لمپنها نیست. اقوکشهای اجارهای از
هر قشر و صنفی نمیتوانند با نقاب دانشجو، پروژه اغتشاش را بازتولید کنند.درادامه اوین نامه
کیهان تأکید کرده است نباید اینطور تلقی شود که شخص چاقوکش و خلافکار به صرف حضور
در دانشگاه، نباید مورد مؤاخذه و برخورد قانونی قرار گیرد. وزارت علوم و دستگاه
قضائی نباید در برابر این اراذل و اوباش کوتاهی کنند. مماشات با کسی که پرچم ملی
را آتش میزند یا با چاقو به حریم دانشگاه تجاوز میکند، نهتنها سستی در اجرای
قانون، بلکه خیانت به علم و امنیت ملی است. دشمن که در فتنه دیماه با بصیرت ملت که
برگردان سرکوب وحشیانه شدید وکشتارجمعی
ضدبشری معترضان با قطع اینترنت است، کمرش شکسته شد، اکنون به دنبال «کشتهسازی»
در محیط دانشگاه است تا از نمد آن برای خود کلاهی ببافد. باید از فتنه دیماه عبرت
گرفت؛ دشمن میخواهد پیشران علمی کشور را به درگیری داخلی سرگرم کند تا رشد ۲۰ برابری علمی ما را که به اعتراف «هرتسل هالوی، فرمانده رکن اطلاعات ارتش
اسرائیل» لرزه بر اندام رژیم صهیونیستی انداخته، متوقف کند.لذا دانشگاه در ایران مستقل
و عزتمند، جای شعبانجعفریها و چاله میدانیها نیست. دانشگاهیان، محیط آرام و امن
میخواهند تا به پژوهش و تولید علم بپردازند. چهرههای ناآگاه و جاهل به تاریخ
معاصر نیز در جریانات اخیر وجود دارد؛ چهرههایی که از تاریخ معاصر و سیاهه
دیکتاتوری پهلوی بیاطلاع هستند. گندهلاتها و پدرخواندههای پنهان، نوچههای
چاقوکش را کوک میکنند و پیش میفرستند. بیش از هزار کشته در جنگ ۱۲ روزه و بیش از ۲۴۰۰ کشته در کودتای
آمریکایی - صهیونیستی اخیر، حجت را بر همه مسئولان تمام کرده است. تکرار تاریخ؛ از
کودتای سیاه تا فتنهگری نوین نباید بازتولید شود .زیرادشمنیِ دشمن، ریشهای
دیرینه دارد؛ اما امروز تنها پوست انداخته است. برای ایراندوستان و علاقهمندان
به این سرزمین، برخی تاریخها نشانههای فراموشناشدنی هستند. چند روز گذشته،
سالگرد کودتای سیاه ۳ اسفند ۱۲۹۹ بود؛ روزی که انگلیس با چکمههای رضاخان، نخستین دولت دستنشانده تاریخ
ایران را به قدرت رساند. یک قرن بعد، همان خارجیها در تدارک اقدام مشابهی در دیماه
سال جاری، از هیچ جنایتی برای کنار زدن اراده ملت ایران فروگذار نکردند؛ نه جان و
ناموس، نه کتابخانه و مسجد، نه داراییهای عمومی و خصوصی از گزند عاملانشان در
امان نماند.سند وقاحت پهلوی؛ از
شکنجه دانشجوی شریف تا فریب مادری دلسوخته برای درک بهتر ماهیت جریان جاهل و غافلی
که امروز در پی بازگشت به دوران سیاه پهلوی است، اوین نامه
کیهان سربازجو شریعت نداری از موضع
دیگ به دیگ گفتن رویت سیاه گفته است باید
به اوراق غبارگرفته تاریخ نگریست؛ جایی که دیکتاتوری پهلوی ثابت کرد برای بقای خود
از هیچ جنایتی، حتی ریختن خون پاک دانشجویان بیگناه در زیر وحشیانهترین شکنجهها،
دریغ نمیکند.فریاد دانشجویان علیه پیادهنظام استکباردر مقابل این موج تخریب و بیهویتی،
دانشجویان بیدار دانشگاههای الزهرا، شریف، تهران و علم و صنعت، با تجمعات
آگاهانه، انزجار خود را از «پیادهنظام سلطنتطلبان» اعلام کردند. در دانشگاه
تهران، شعارهای جنجالی و ساختارشکن عدهای معدود از دانشجویان مقاطع کارشناسی نظیر
«این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده» و «نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران» با
واکنش قاطع و هوشمندانه اکثریت دانشجویان مواجه شد. دانشجویان انقلابی با در دست
داشتن پرچمهای ایران و همخوانی سرود «در روح و جان من میمانی ای وطن»، فضای
دانشگاه را از لوث وجود شعارهای وارداتی پاک کردند. از اینرو، ضرورت دارد
نهادهای مسئول با رویکردی قانونمند و قاطع وارد عمل شوند تا حریم امن و علمی
دانشگاه از چنین رفتارهایی پالایش شود. انعکاس طبیعی این رفتارهای نامتعارف در
رسانهها، خود به خود تصویری شفاف از ماهیت جریانی ارائه میدهد که به جای گفتوگو
و نقد منطقی، به تخریب و اهانت روی آورده است؛ رفتاری که در فرهنگ جوامع پیشرفته
جایی ندارد و بیتردید نمیتواند با مطالبهگری مشروع و مدنی همسو باشد. دانشگاه، سنگر علم است
نه معرکه مزدوران مسئولان عالی وزارت علوم و قوه قضائیه باید بدانند که صبر
انقلابی دانشجویان و اساتید متعهد حدی دارد. در دانشگاهی که خون «قندچیها»،
«شریعترضویها» و «بزرگنیاها» در اعتراض به سفر معاون رئیسجمهور آمریکا ریخته
شده، نباید اجازه داد عروسکهای خیمهشببازی سیا و موساد معرکه بگیرند.
