شيرجه براي كمك به قيمت مرگ 14 شهریور - 95
نگاهي به آمار غرق شدگان در دريا و هشدار به مسافران شهرهاي ساحلي ( بخش پاياني)
نگاهي به آمار غرق شدگان در دريا و هشدار به مسافران شهرهاي ساحلي ( بخش پاياني)
دررژیم مرگ آباد
وارونه ولایت فقیه ناامنی فقط در جامعه نیست که موجب قتل وجنایتو خودکشی وخوسوزی
.... می شود ، بلکه تولید مرگ در جاده های
آفرین وغیر استاندارد اتفاق می افتد و
مکمل سانحه های هوایی و مرگ
های غرق شدن رودخانه ها وسدهاو دریا هم
شده است.
گروه
گزارش- هر ساله و خصوصا در فصل تابستان که زمان تعطيلي و فراغت بيشتر خانواده ها
است، خبرهاي تلخ و ناگواري از قربانيان شنا در سواحل و درياها شنيده مي شود.
نه فقط دريا که حتي سدها، رودخانه ها، تالاب ها ،کانال هاي آب و ... از آمارهاي تلخ و تکان دهنده اي از تعداد غرق شدگان در دريا حکايت دارد که به راستي گوياي واقعيت دردناکي است و بايد خانواده ها را در برابر اين خطر جدي هوشيار و بيدار کرد.
زنگ خطري که هر چند از سال ها پيش به گوشمان رسيده و تقريبا براي خيلي ها واضح است اما همچنان ادامه دارد و هر ساله تعداد قربانيان غرق شدگي بالاست.
طبق آمارهاي موجود، فقط در نواحي شمالي کشور چيزي حدود 900 کيلومتر نوار ساحلي وجود دارد که از اين رقم قابل توجه تنها چند منطقه به صورت کامل سالم سازي شده است.
سالم سازي سواحل به معناي به حداقل رساندن احتمال خطر و حادثه است. مانند فنس کشي در زير آب و استقرار ناجيان و شناگران مسلط براي کمک به حادثه ديدگان.
در قسمت قبلي گزارش و در گفت و گو با فعالان و امدادگران و ناجيان غريق از ايمن سازي سواحل و تجهيزات لازم در اين زمينه گفتيم.
همين طور به تفاوت هاي مهم آب استخر شنا و مناطق ناشناخته براي شنا مثل دريا و سد هم اشاره اي شد. ضمن اينکه از کاستي هايي که در زمينه اطلاع رساني به مسافران وجود دارد هم انتقادهايي شد.
با توجه به اين حجم بيش از 15 ميليون گردشگري که در اين ايام تابستان راهي شهرهاي شمالي مي شوند واقعا تا اين اندازه خلاء در زمينه تبليغات و اطلاع رساني و هشدارهاي لازم براي احتياط بيشتر خانواده، کمي عجيب است و مسئولان مربوط بايد سقف اطلاع رساني خود را بطور جدي و همه جانبه بالاببرند.
در اين قسمت از گزارش هم نگاهي انداختيم به مديريت بحران در وضعيت هاي حساس و چگونگي دخالت اطرافيان غريق براي کمک و امداد رساني.
شيرجه براي کمک ممنوع!
يکي از آمارهاي تکان دهنده اي که نه تنها توسط امدادگران هلال احمر بلکه از سوي پزشکي قانوني هم به آن اشاره شده است، وقوع حوادث غرق شدگي به صورت دو نفره و يا چند نفره است. به بيان ساده يعني آمار قربانيان ضربدر دو! دليل آن هم خيلي ساده است. در لحظه بحران واکنش منطقي مغز مختل مي شود و بسياري از بستگان و همراهان غريق با ديدن صحنه دست و پا زدن و حالت هاي غرق شدگي يکي از عزيزانشان تمام تلاششان را مي کنند تا او را نجات دهند اما متاسفانه در بسياري از اين مواقع نه تنها کاري از دست آنها برنمي آيد که حتي خودشان هم غرق مي شوند!
بهمن پرورش، غريق نجات و غواص متبحري است که سال هاست در اين حوزه فعاليت هاي وسيعي دارد.
او به گزارشگر روزنامه کيهان مي گويد: «موارد زيادي تاکنون داشتيم که يک خانواده به صورت دو نفره، سه نفره و حتي چهار نفره غرق شده اند. به اين شکل که ابتدا مثلايکي از بچه ها در يک قدمي سانحه و غرق شدگي قرار گرفته و بعد از مدتي پدر يا مادر و خواهر و برادر و يا حتي ساير بستگان و رهگذران براي نجات آن به داخل آب پريدند که متاسفانه همگي غرق شدند!»اين ناجي غريق مي گويد: «بارها و بارها هم خودمان اعلام کرديم و هم از مسئولان مربوط خواستيم که مدام به مردم هشدار بدهند. واقعا نجات غريق از داخل آب مخصوصا آب خروشان و مواج، يک تخصص حرفه اي جداگانه مي خواهد. يعني حتي قدرترين قهرمان شنا هم اگر به اصول کليدي اين کار آشنا نباشد نه تنها خطر بيشتر براي فرد مصدوم ايجاد مي کند که حتي ممکن است جان خودش را هم از دست بدهد. چون در آن لحظه غريق فقط به دنبال يک تکيه گاه است تا چند لحظه روي آب بيايد و بتواند نفس بکشد. فرمان منطقي مغز از کار مي افتد. او در آن لحظه نمي تواند به اين فکر کند که مثلااين کسي که براي کمک آمده مادر يا پدر يا بستگان او هستند و نبايد براي آنها ايجاد خطر کند. او با حرکات سريع و هراسان فقط دست و پا مي زند و هر کسي که قصد کمک داشته باشد را به داخل آب مي کشاند.»
پرورش درادامه تصريح مي کند: «فقط کساني مي توانند به غريق يا فرد در حال غرق شدن با پريدن داخل آب کمک کنند که حداقل اصول ،نجات غريق را بدانند. نبايد براي کمک به غريق کاري کرد که فضاي اطراف او بيشتر دچار تنش شود و به دليل ايجاد تکان ها و موج هاي شديد احتمال غرق شدن او را بيشتر کرد. اما اگر خدايي نکرده عده اي شاهد غرق شدن کسي در ساحل بودند و اصول نجات غريق را هم به خوبي نمي دانستند، بهترين کار راندن يک جسم خارجي به دست غريق است. مثلايک دبه پلاستيکي يا يک تاير کهنه يا تکه اي چوب و حتي گره زدن روسري و چادر و لباس و.... بهترين کار اين است که يک شي را هر طوري شده به داخل آب هدايت کنيم و از غريق بخواهيم آن را محکم بگيرد و سپس او را به بيرون آب بکشيم. يا حداقل براي چند دقيقه به کمک آن شي روي آب بيايد و بتواند نفس بگيرد تا گروه هاي امدادي برسند. بنابراين بدترين کار در آن لحظه تصميم هاي هيجاني است که نه تنها اوضاع را وخيم تر مي کند که حتي ممکن است براي کسي که اقدام به کمک کرده هم خطر ساز باشد.»
سهل انگاري، اشتباه بدون جبران
هر چند آفتاب درخشان در آسمان ساحل و دريا هم آرام مثل همه روزهاي ديگر باشد دليلي بر غفلت از کودکان و نوجوانان نيست.
حتما همه ما چنين صحنه هايي را بارها ديده ايم. صحنه اي که خانواده نسبتا بزرگي براي تفريح به ساحل رفته اند و در حالي که هر کدام سرگرم کاري شده اند بچه ها از فرصت استفاده کرده و به داخل آب رفته اند. هر چند در ظاهر يک آب بازي کودکانه است اما گاهي همين کنجکاوي هاي کودکانه يا دنبال کردن يک ماهي يا صدف ممکن است بچه ها را براي ورود بيشتر به آب عميق ترغيب کند و در نهايت فاجعه اي رخ دهد آن هم زماني که ديگر کار از کار گذشته، بنابراين در هر ساحلي و با وجود هر آب و هوايي غفلت نکردن از کودکان و همراهان به راستي مي تواند از وقوع برخي حوادث غيرقابل جبران جلوگيري کند.
علي محمدي، شناگر حرفه اي و مربي تيم قهرماني شنا است. او که سالها در زمينه آموزش حرفه اي شنا و نجات غريق به علاقه مندان اين حوزه فعاليت داشته است، درباره لزوم آموزش شنا به گزارشگر کيهان مي گويد: «کشور ما به لحاظ جغرافيايي جوري است که تقريبا مي شود گفت در اکثر شهرها به ساحل دريا يا رودخانه و يا درياچه و مرداب دسترسي داريم. و ازآنجايي که يکي از گزينه هاي هميشگي براي تفريح و پيک نيک بسياري از خانواده ها، اتراق کردن در کنار آب و رودخانه ها و سواحل است پس هميشه بايد خطرات احتمالي اين مناطق را مد نظر داشت. شايد تا سال ها قبل چنين حرف هايي عملي نبود و با اين فراواني حق انتخاب و کثرت باشگاه ها واستخرهاي ورزشي واقعا زمان آن رسيده که خانواده هاي زيادي از همان سنين پايين ابتدايي ترين اصول شنا و همين مديريت وضعيت خطر را به کودکان آموزش دهند.»
وي تصريح مي کند: «هرچند آموزش شنا به معناي مجوز ورود به آب هاي خطرناک مثل سواحل غيرايمن و آب سد و مرداب نيست اما دست کم مي توان اين مهارت را به افراد آموخت که در مواقع بحراني چه واکنشي داشته باشند. مثلاگاهي يک پاي دوچرخه ساده و يا حتي نحوه صحيح رها سازي و سبک کردن بدن در آب هم مي تواند مانع غرق شدگي شود. اما متاسفانه خيلي از خانواده ها و حتي مربيان به جاي اينکه روي مهارت هاي بچه ها در مواقع بحراني کار کنند فقط به اين فکر هستند که چهار شناي اصلي را در همان جلسات محدود تمام کنند. بيش از آن براي ارتقاء مهارت و آموزش مديريت بحران بچه ها هيچ اقدام به خصوصي انجام نمي شود.»
آمار غريق ها کاهش مي يابند؟
هرچند مدتي قبل مديرعامل جمعيت هلال احمر مازندران گفته بود که در 10 روز نخست مردادماه امدادگران و ناجيان غريق موفق شدند با اجراي 435 عمليات امداد و نجات ساحلي، 300 غريق را در سواحل استان نجات دهند. اما با اين وجود حرفي از تمام جمعيت آسيب ديده و کساني که در معرض خطر غرق شدگي بودند به ميان نيامده بود.
اما با اين وجود انداختن نگاهي گذرا به تجهيزات و اقدام صورت گرفته تا کنون خالي از لطف نيست.
مجتبي اکبري با اشاره به اينکه اجراي طرح کاهش غريق در سواحل مازندران، مهم ترين برنامه عملياتي جمعيت هلال احمر استان در تابستان 95 بوده است، مي گويد :« ارائه خدمات امدادي مورد نياز سرپايي به 932 نفر از مراجعان به پايگاه ها و پست هاي ساحلي و انتقال 9 مصدوم و غريق به مراکز درماني از ديگر خدمات ارائه شده هلال احمر استان بوده است. در همين مدت بيش از يک هزار نفر نجاتگر و امدادگر و ناجي غريق به صورت روزانه با بکارگيري 9 دستگاه آمبولانس، 54 دستگاه موتورسيکلت، پنج فروند روز قايق نجات، 10 فروند روز جت اسکي، يک دستگاه خودروي نجات آرگو مشارکت داشتند. امسال با تدابير اتخاذ شده از سوي استانداري مازندران 351 نقطه حادثه خيز که در سال هاي گذشته بيشترين غريق در اين مناطق به وقوع پيوسته شناسايي شده و امدادگران و نجاتگران جمعيت هلال احمر با مشارکت ناجيان غريق در اين مناطق مستقر شدند تا مانع از تکرار هرگونه حادثه ناگوار شوند که آثار زيان بار رواني، اجتماعي و اقتصادي آن کاملامشهود است.»
او با اشاره به اينکه همه اين 351 نقطه در خارج از مناطق اجراي طرح هاي دريا قرار دارند، مي افزايد: «در مناطق اجراي طرح ها نيز برابر قانون مديريت طرح ملزم به رعايت استانداردهاي ايمني و خدمات رفاهي و امدادي است که به موجب هماهنگي هاي انجام شده عوامل امدادي جمعيت هلال احمر و ناجيان غريق در آن مناطق نيز حضور دارند.»
مديرعامل جمعيت هلال احمر مازندران تصريح مي کند: «درخواست ما از همه هموطنان اين است که براي حفظ جان خود به توصيه هاي امدادي توجه جدي داشته باشند و از حضور و شنا در مناطق حادثه خيز جدا خودداري کنند.»
اماعيسي قاسمي طوسي مديرکل امور اجتماعي استانداري مازندران مي گويد: «از شروع طرح هاي سالم سازي دريا تا کنون، 51 نفر در درياي مازندران غرق شدند. اين تعداد مربوط به غرق شدگان در داخل و خارج از طرح هاي سالم سازي دريا است.»
وي با بيان اينکه در سال 94 تعداد غرقي ها 69 نفر بوده است، مي افزايد: «نسبت به مدت مشابه سال گذشته، 18 نفر کاهش غريق در مازندران داشتيم.»
عضو شوراي اداري مازندران با تاکيد بر اينکه مردم و مسافران به هشدارهاي ناجيان غريق توجه کنند، مي گويد: «برخي از مردم به هشدارها اهميت نداده و حتي در برخي موارد با ناجيان درگير و به ضرب و جرح آنها اقدام مي کنند، در صورتي که ناجيان غريق براي نجات جان آنها تلاش دارند.»
مديرکل امور اجتماعي استانداري مازندران با اشاره به فعاليت حدود يک هزار ناجي در سواحل درياي مازندران بيان مي کند: «350 ناجي در داخل طرح و 870 ناجي غريق نيز در مناطق حادثه خيز براي نجات جان هم وطنان تلاش مي کنند.»
نه فقط دريا که حتي سدها، رودخانه ها، تالاب ها ،کانال هاي آب و ... از آمارهاي تلخ و تکان دهنده اي از تعداد غرق شدگان در دريا حکايت دارد که به راستي گوياي واقعيت دردناکي است و بايد خانواده ها را در برابر اين خطر جدي هوشيار و بيدار کرد.
زنگ خطري که هر چند از سال ها پيش به گوشمان رسيده و تقريبا براي خيلي ها واضح است اما همچنان ادامه دارد و هر ساله تعداد قربانيان غرق شدگي بالاست.
طبق آمارهاي موجود، فقط در نواحي شمالي کشور چيزي حدود 900 کيلومتر نوار ساحلي وجود دارد که از اين رقم قابل توجه تنها چند منطقه به صورت کامل سالم سازي شده است.
سالم سازي سواحل به معناي به حداقل رساندن احتمال خطر و حادثه است. مانند فنس کشي در زير آب و استقرار ناجيان و شناگران مسلط براي کمک به حادثه ديدگان.
در قسمت قبلي گزارش و در گفت و گو با فعالان و امدادگران و ناجيان غريق از ايمن سازي سواحل و تجهيزات لازم در اين زمينه گفتيم.
همين طور به تفاوت هاي مهم آب استخر شنا و مناطق ناشناخته براي شنا مثل دريا و سد هم اشاره اي شد. ضمن اينکه از کاستي هايي که در زمينه اطلاع رساني به مسافران وجود دارد هم انتقادهايي شد.
با توجه به اين حجم بيش از 15 ميليون گردشگري که در اين ايام تابستان راهي شهرهاي شمالي مي شوند واقعا تا اين اندازه خلاء در زمينه تبليغات و اطلاع رساني و هشدارهاي لازم براي احتياط بيشتر خانواده، کمي عجيب است و مسئولان مربوط بايد سقف اطلاع رساني خود را بطور جدي و همه جانبه بالاببرند.
در اين قسمت از گزارش هم نگاهي انداختيم به مديريت بحران در وضعيت هاي حساس و چگونگي دخالت اطرافيان غريق براي کمک و امداد رساني.
شيرجه براي کمک ممنوع!
يکي از آمارهاي تکان دهنده اي که نه تنها توسط امدادگران هلال احمر بلکه از سوي پزشکي قانوني هم به آن اشاره شده است، وقوع حوادث غرق شدگي به صورت دو نفره و يا چند نفره است. به بيان ساده يعني آمار قربانيان ضربدر دو! دليل آن هم خيلي ساده است. در لحظه بحران واکنش منطقي مغز مختل مي شود و بسياري از بستگان و همراهان غريق با ديدن صحنه دست و پا زدن و حالت هاي غرق شدگي يکي از عزيزانشان تمام تلاششان را مي کنند تا او را نجات دهند اما متاسفانه در بسياري از اين مواقع نه تنها کاري از دست آنها برنمي آيد که حتي خودشان هم غرق مي شوند!
بهمن پرورش، غريق نجات و غواص متبحري است که سال هاست در اين حوزه فعاليت هاي وسيعي دارد.
او به گزارشگر روزنامه کيهان مي گويد: «موارد زيادي تاکنون داشتيم که يک خانواده به صورت دو نفره، سه نفره و حتي چهار نفره غرق شده اند. به اين شکل که ابتدا مثلايکي از بچه ها در يک قدمي سانحه و غرق شدگي قرار گرفته و بعد از مدتي پدر يا مادر و خواهر و برادر و يا حتي ساير بستگان و رهگذران براي نجات آن به داخل آب پريدند که متاسفانه همگي غرق شدند!»اين ناجي غريق مي گويد: «بارها و بارها هم خودمان اعلام کرديم و هم از مسئولان مربوط خواستيم که مدام به مردم هشدار بدهند. واقعا نجات غريق از داخل آب مخصوصا آب خروشان و مواج، يک تخصص حرفه اي جداگانه مي خواهد. يعني حتي قدرترين قهرمان شنا هم اگر به اصول کليدي اين کار آشنا نباشد نه تنها خطر بيشتر براي فرد مصدوم ايجاد مي کند که حتي ممکن است جان خودش را هم از دست بدهد. چون در آن لحظه غريق فقط به دنبال يک تکيه گاه است تا چند لحظه روي آب بيايد و بتواند نفس بکشد. فرمان منطقي مغز از کار مي افتد. او در آن لحظه نمي تواند به اين فکر کند که مثلااين کسي که براي کمک آمده مادر يا پدر يا بستگان او هستند و نبايد براي آنها ايجاد خطر کند. او با حرکات سريع و هراسان فقط دست و پا مي زند و هر کسي که قصد کمک داشته باشد را به داخل آب مي کشاند.»
پرورش درادامه تصريح مي کند: «فقط کساني مي توانند به غريق يا فرد در حال غرق شدن با پريدن داخل آب کمک کنند که حداقل اصول ،نجات غريق را بدانند. نبايد براي کمک به غريق کاري کرد که فضاي اطراف او بيشتر دچار تنش شود و به دليل ايجاد تکان ها و موج هاي شديد احتمال غرق شدن او را بيشتر کرد. اما اگر خدايي نکرده عده اي شاهد غرق شدن کسي در ساحل بودند و اصول نجات غريق را هم به خوبي نمي دانستند، بهترين کار راندن يک جسم خارجي به دست غريق است. مثلايک دبه پلاستيکي يا يک تاير کهنه يا تکه اي چوب و حتي گره زدن روسري و چادر و لباس و.... بهترين کار اين است که يک شي را هر طوري شده به داخل آب هدايت کنيم و از غريق بخواهيم آن را محکم بگيرد و سپس او را به بيرون آب بکشيم. يا حداقل براي چند دقيقه به کمک آن شي روي آب بيايد و بتواند نفس بگيرد تا گروه هاي امدادي برسند. بنابراين بدترين کار در آن لحظه تصميم هاي هيجاني است که نه تنها اوضاع را وخيم تر مي کند که حتي ممکن است براي کسي که اقدام به کمک کرده هم خطر ساز باشد.»
سهل انگاري، اشتباه بدون جبران
هر چند آفتاب درخشان در آسمان ساحل و دريا هم آرام مثل همه روزهاي ديگر باشد دليلي بر غفلت از کودکان و نوجوانان نيست.
حتما همه ما چنين صحنه هايي را بارها ديده ايم. صحنه اي که خانواده نسبتا بزرگي براي تفريح به ساحل رفته اند و در حالي که هر کدام سرگرم کاري شده اند بچه ها از فرصت استفاده کرده و به داخل آب رفته اند. هر چند در ظاهر يک آب بازي کودکانه است اما گاهي همين کنجکاوي هاي کودکانه يا دنبال کردن يک ماهي يا صدف ممکن است بچه ها را براي ورود بيشتر به آب عميق ترغيب کند و در نهايت فاجعه اي رخ دهد آن هم زماني که ديگر کار از کار گذشته، بنابراين در هر ساحلي و با وجود هر آب و هوايي غفلت نکردن از کودکان و همراهان به راستي مي تواند از وقوع برخي حوادث غيرقابل جبران جلوگيري کند.
علي محمدي، شناگر حرفه اي و مربي تيم قهرماني شنا است. او که سالها در زمينه آموزش حرفه اي شنا و نجات غريق به علاقه مندان اين حوزه فعاليت داشته است، درباره لزوم آموزش شنا به گزارشگر کيهان مي گويد: «کشور ما به لحاظ جغرافيايي جوري است که تقريبا مي شود گفت در اکثر شهرها به ساحل دريا يا رودخانه و يا درياچه و مرداب دسترسي داريم. و ازآنجايي که يکي از گزينه هاي هميشگي براي تفريح و پيک نيک بسياري از خانواده ها، اتراق کردن در کنار آب و رودخانه ها و سواحل است پس هميشه بايد خطرات احتمالي اين مناطق را مد نظر داشت. شايد تا سال ها قبل چنين حرف هايي عملي نبود و با اين فراواني حق انتخاب و کثرت باشگاه ها واستخرهاي ورزشي واقعا زمان آن رسيده که خانواده هاي زيادي از همان سنين پايين ابتدايي ترين اصول شنا و همين مديريت وضعيت خطر را به کودکان آموزش دهند.»
وي تصريح مي کند: «هرچند آموزش شنا به معناي مجوز ورود به آب هاي خطرناک مثل سواحل غيرايمن و آب سد و مرداب نيست اما دست کم مي توان اين مهارت را به افراد آموخت که در مواقع بحراني چه واکنشي داشته باشند. مثلاگاهي يک پاي دوچرخه ساده و يا حتي نحوه صحيح رها سازي و سبک کردن بدن در آب هم مي تواند مانع غرق شدگي شود. اما متاسفانه خيلي از خانواده ها و حتي مربيان به جاي اينکه روي مهارت هاي بچه ها در مواقع بحراني کار کنند فقط به اين فکر هستند که چهار شناي اصلي را در همان جلسات محدود تمام کنند. بيش از آن براي ارتقاء مهارت و آموزش مديريت بحران بچه ها هيچ اقدام به خصوصي انجام نمي شود.»
آمار غريق ها کاهش مي يابند؟
هرچند مدتي قبل مديرعامل جمعيت هلال احمر مازندران گفته بود که در 10 روز نخست مردادماه امدادگران و ناجيان غريق موفق شدند با اجراي 435 عمليات امداد و نجات ساحلي، 300 غريق را در سواحل استان نجات دهند. اما با اين وجود حرفي از تمام جمعيت آسيب ديده و کساني که در معرض خطر غرق شدگي بودند به ميان نيامده بود.
اما با اين وجود انداختن نگاهي گذرا به تجهيزات و اقدام صورت گرفته تا کنون خالي از لطف نيست.
مجتبي اکبري با اشاره به اينکه اجراي طرح کاهش غريق در سواحل مازندران، مهم ترين برنامه عملياتي جمعيت هلال احمر استان در تابستان 95 بوده است، مي گويد :« ارائه خدمات امدادي مورد نياز سرپايي به 932 نفر از مراجعان به پايگاه ها و پست هاي ساحلي و انتقال 9 مصدوم و غريق به مراکز درماني از ديگر خدمات ارائه شده هلال احمر استان بوده است. در همين مدت بيش از يک هزار نفر نجاتگر و امدادگر و ناجي غريق به صورت روزانه با بکارگيري 9 دستگاه آمبولانس، 54 دستگاه موتورسيکلت، پنج فروند روز قايق نجات، 10 فروند روز جت اسکي، يک دستگاه خودروي نجات آرگو مشارکت داشتند. امسال با تدابير اتخاذ شده از سوي استانداري مازندران 351 نقطه حادثه خيز که در سال هاي گذشته بيشترين غريق در اين مناطق به وقوع پيوسته شناسايي شده و امدادگران و نجاتگران جمعيت هلال احمر با مشارکت ناجيان غريق در اين مناطق مستقر شدند تا مانع از تکرار هرگونه حادثه ناگوار شوند که آثار زيان بار رواني، اجتماعي و اقتصادي آن کاملامشهود است.»
او با اشاره به اينکه همه اين 351 نقطه در خارج از مناطق اجراي طرح هاي دريا قرار دارند، مي افزايد: «در مناطق اجراي طرح ها نيز برابر قانون مديريت طرح ملزم به رعايت استانداردهاي ايمني و خدمات رفاهي و امدادي است که به موجب هماهنگي هاي انجام شده عوامل امدادي جمعيت هلال احمر و ناجيان غريق در آن مناطق نيز حضور دارند.»
مديرعامل جمعيت هلال احمر مازندران تصريح مي کند: «درخواست ما از همه هموطنان اين است که براي حفظ جان خود به توصيه هاي امدادي توجه جدي داشته باشند و از حضور و شنا در مناطق حادثه خيز جدا خودداري کنند.»
اماعيسي قاسمي طوسي مديرکل امور اجتماعي استانداري مازندران مي گويد: «از شروع طرح هاي سالم سازي دريا تا کنون، 51 نفر در درياي مازندران غرق شدند. اين تعداد مربوط به غرق شدگان در داخل و خارج از طرح هاي سالم سازي دريا است.»
وي با بيان اينکه در سال 94 تعداد غرقي ها 69 نفر بوده است، مي افزايد: «نسبت به مدت مشابه سال گذشته، 18 نفر کاهش غريق در مازندران داشتيم.»
عضو شوراي اداري مازندران با تاکيد بر اينکه مردم و مسافران به هشدارهاي ناجيان غريق توجه کنند، مي گويد: «برخي از مردم به هشدارها اهميت نداده و حتي در برخي موارد با ناجيان درگير و به ضرب و جرح آنها اقدام مي کنند، در صورتي که ناجيان غريق براي نجات جان آنها تلاش دارند.»
مديرکل امور اجتماعي استانداري مازندران با اشاره به فعاليت حدود يک هزار ناجي در سواحل درياي مازندران بيان مي کند: «350 ناجي در داخل طرح و 870 ناجي غريق نيز در مناطق حادثه خيز براي نجات جان هم وطنان تلاش مي کنند.»
