ایران
زمین؛ مهد خردمندی 15مرداد-96
این چگونه مهد
خرمندی است که نزدیک 4 دهه است ملت ایران اسیر مشتی خرافاتی وعوامفریب وغارتگر
ودزد وضد آزادی و فرهنگ و اندیشه و
خردمندی شده اند؟
تهران- ایرنا- تفکر و خردمندی، همانند
جوهر و اصل و ریشه و تبار از یک سو و صورت ها و چهره ها و جلوه ها و ظهورات در
واقعیات و پدیدهها و کارها و امور زندگی از جانب دیگر میباشد.
محمدعلی نویدی در ادامه این یادداشت در
روزنامه همدلی می نویسد: مثل تبار انحاء و انواع تفکر و خردمندی در جامعه و
زندگی، همانند مثل، دودمان و سلسله پادشاهان و حکومت ها و خاندان ها و طوایف
است، تفکر هم با انسان متفکر و خردمند پیوند وثیق و رابطه عمیق دارد و هم با دوران
ها و تاریخ ها و عصرها و جوامع گوناگون مرتبط است؛ یعنی، هر دورهای، گویی،
تفکری و اندیشهای دارد که با دوران های دیگر، از حیثی متشابه و از جهتی متفاوت
میباشد؛ معنی تفکر صورت دوران و جامعه و زندگی است نیز همین است؛ مثلا، تفکر
ایران باستان، تفکر ایران دوره اسلامی، تفکر ایران معاصر؛ یا تفکر هندی و یونانی و
اروپایی و امریکایی و افریقایی و غیره.
چنانکه در خصوص دوران های سلسله های پادشاهی و حکومتی گفته میشود، مثلا زمان هخامنشیان یا اشکانیان و ساسانیان در ایران باستان، چندین و چند تن حاکم بودند و چه کارها و اثرها گذاشتند و رفتند؛ ولی هر دوره شخصی یا اشخاصی موثر و ممتاز بوده است و در واقع صورت سیاسی کشور و کشورها با همین صورت و نوع حکومتها و نگرش و عمل آنها مشخص و معین میشده است؛ یعنی اگر تبارشناسی کنیم نقش هر پادشاهی و حکومتی در نسبت و نسب با دودمانهای دیگر عیان و آشکار میشود؛ مثل تفکر و خردمندی نیز چنین است؛ در همه دورانها تفکر و خردمندی وجود داشته است، چون تفکر و خردمندی ذاتی و فطری و طبیعی انسانها است و نمیشود انسان و زندگی و جامعه باشد، ولی تفکر و خردمندی نباشد، تفکر و خردمندی راه مواجهه و رو به رو شدن با واقعیات و پدیدهها و امور زندگی است؛ لیکن، پرسش این است که آیا در دوران ها و جوامع یک نوع و یا تلفیقی از انواع و صورت های تفکر چیره و غالب است یا نه؟
تبارشناسی بیان و عیان میکند، تفکر بشری به نوعی یک جریان پیوسته و متصل و مرتبط است؛ اگرچه تفکر قوی و تفکر ضعیف داریم لیکن، خردمندی و تفکر همواره ظهور و بروز داشته است؛ بنابراین فهم و درک تفکر هر دوره و نمایندگان آن برای زندگی و شناخت قدر و قیمت نیروی خرد و خردمندی امری حیاتی و بنیادی است.
از دیدگاه تفکر اثربخش، تفکر و خردمندی اندیشیدن و طرز تلقی داشتن و نحوه عمل تعریف کردن و اقدام نمودن و نوع نگرش به فکرکردن و اهتمام ورزیدن است؛ تفکر با پرسش از جهان هستی و حقیقت و واقعیت زندگی و آغاز و انجام و مبدا و مقصد و مقصود جهان زیست سر و کار دارد؛ تفکر و خردمندی با بهره مندی از تبارشناسی به علت شناسی و ریشه شناسی و میوه شناسی افکار و عملها میپردازد. بحث در تفکر و خردمندی در ایران باستان است. در ایران باستان، یعنی از زمان تشکیل حکومت مادها تا ظهور دین اسلام، خرد و خردمندی جایگاه اصیل و نقش بی بدیل داشته است.
این تفکر از حکمت ادریسی و حکمای پیش از خود بهره مند بوده است؛ یعنی از حکمت جاویدان و حقیقت جاودانه سرچشمه گرفته است؛ در بحث تفکر و خردمندی، توجه به حقیقت جاوان و خرد جاودان امری بنیادین می باشد؛ در پیوسته زمان حقیقت همیشگی و ابدی در زندگی انسان و جهان آدمی حضور و ظهور دارد و درک این حقیقت جاویدان بواسطه خرد جاویدان امکان پذیر است.
*منبع: همدلی، 1396.5.15
**گروه اطلاع رسانی**9117**9131**انتشاردهنده: شهربانو جمعه
چنانکه در خصوص دوران های سلسله های پادشاهی و حکومتی گفته میشود، مثلا زمان هخامنشیان یا اشکانیان و ساسانیان در ایران باستان، چندین و چند تن حاکم بودند و چه کارها و اثرها گذاشتند و رفتند؛ ولی هر دوره شخصی یا اشخاصی موثر و ممتاز بوده است و در واقع صورت سیاسی کشور و کشورها با همین صورت و نوع حکومتها و نگرش و عمل آنها مشخص و معین میشده است؛ یعنی اگر تبارشناسی کنیم نقش هر پادشاهی و حکومتی در نسبت و نسب با دودمانهای دیگر عیان و آشکار میشود؛ مثل تفکر و خردمندی نیز چنین است؛ در همه دورانها تفکر و خردمندی وجود داشته است، چون تفکر و خردمندی ذاتی و فطری و طبیعی انسانها است و نمیشود انسان و زندگی و جامعه باشد، ولی تفکر و خردمندی نباشد، تفکر و خردمندی راه مواجهه و رو به رو شدن با واقعیات و پدیدهها و امور زندگی است؛ لیکن، پرسش این است که آیا در دوران ها و جوامع یک نوع و یا تلفیقی از انواع و صورت های تفکر چیره و غالب است یا نه؟
تبارشناسی بیان و عیان میکند، تفکر بشری به نوعی یک جریان پیوسته و متصل و مرتبط است؛ اگرچه تفکر قوی و تفکر ضعیف داریم لیکن، خردمندی و تفکر همواره ظهور و بروز داشته است؛ بنابراین فهم و درک تفکر هر دوره و نمایندگان آن برای زندگی و شناخت قدر و قیمت نیروی خرد و خردمندی امری حیاتی و بنیادی است.
از دیدگاه تفکر اثربخش، تفکر و خردمندی اندیشیدن و طرز تلقی داشتن و نحوه عمل تعریف کردن و اقدام نمودن و نوع نگرش به فکرکردن و اهتمام ورزیدن است؛ تفکر با پرسش از جهان هستی و حقیقت و واقعیت زندگی و آغاز و انجام و مبدا و مقصد و مقصود جهان زیست سر و کار دارد؛ تفکر و خردمندی با بهره مندی از تبارشناسی به علت شناسی و ریشه شناسی و میوه شناسی افکار و عملها میپردازد. بحث در تفکر و خردمندی در ایران باستان است. در ایران باستان، یعنی از زمان تشکیل حکومت مادها تا ظهور دین اسلام، خرد و خردمندی جایگاه اصیل و نقش بی بدیل داشته است.
این تفکر از حکمت ادریسی و حکمای پیش از خود بهره مند بوده است؛ یعنی از حکمت جاویدان و حقیقت جاودانه سرچشمه گرفته است؛ در بحث تفکر و خردمندی، توجه به حقیقت جاوان و خرد جاودان امری بنیادین می باشد؛ در پیوسته زمان حقیقت همیشگی و ابدی در زندگی انسان و جهان آدمی حضور و ظهور دارد و درک این حقیقت جاویدان بواسطه خرد جاویدان امکان پذیر است.
*منبع: همدلی، 1396.5.15
**گروه اطلاع رسانی**9117**9131**انتشاردهنده: شهربانو جمعه
