روزی نامه ی حکومتی جمهوری اسلامی
3 شنبه 15 تیرماه سال 1395
سرمقاله : روزی نامه ی جمهوری " وحدت، اصلیترین نیاز "
ماه مبارک رمضان، ماه ضیافت الهی به پایان رسیده و آخرین ساعات این ماه
پُرخیر و برکت نیز در حال سپری شدن هستند. ساعاتی دیگر سفره ضیافت الهی برچیده میشود
و تا سالی دیگر و تا ضیافتی دیگر، معلوم نیست که ما مدعو چنان ضیافتی باشیم یا
نباشیم.
خوبست در آخرین ساعات این ماه پربرکت و نورانی به ارزیابی جامعی بپردازیم و هرکس در خلوت خود بیندیشد که چه دستاوردی داشته، چه اندوختهای و چه بهرهای از این ماه پُرفیض نصیبش گردیده است؟
ماه رمضان برای همیشه ماهی مملو از معنویت و عرفان بوده و هست. فرصتی برای نزدیکشدن به درگاه الهی، فرصتی برای تزکیه نفس، برای پالایش روح، برای وحدت و همدلی، برای اندیشیدن به مستمندان و نیازمندان. لحظه به لحظه این ماه با وجود شبهای نورانی «قدر»، فرصتی برای انابه و توبه نیز بود. فرصتی برای تفکر و اندیشیدن که به تناسب کلام گهربار معصوم(ع)، تفکر در شبهای قدر را «افضلالاعمال» معرفی کردهاند. تفکری که زمینهساز تجدیدنظر در عملکرد گذشته باشد و چراغی فرا راه آینده.
معنویت و روحانیت این ماه پرخیر و برکت، زمینهساز وحدت قلوب مسلمین و در این دنیای پرتلاطم است و عمق تاثیرگذاری آنرا از فضای عمومی جوامع اسلامی و به ویژه از درون جامعه خداجوی ایران اسلامی به خوبی میتوان رصد نمود و ردیابی کرد. با توسل به همین وحدت کلمه است که میتوان از عقبههای سخت و سرنوشتساز کنونی عبور کرد و خطرهای راه پرفراز و نشیب دنیای اسلام را پشت سرگذاشت. با مروری مسئولانه برتهدیدات موجود در فضای داخلی و در محیط پیرامونی، بهتر میتوان به عمق حساسیت شرایط زمانی و مکانی و به ضرورت دستیابی به وحدت کلمه و انسجام نیروهای مخلص در زیر خیمه اسلام و انقلاب اسلامی پی برد. امروز در پایان این ماه مبارک، ما وظیفه داریم که برای بهرهبرداری از این منبع عظیم و فیاض، تمامی استعدادهای خود را به کارگیریم و درعین حال برای حفظ و ارتقاء چنین فضای روحانی و ارزشمندی، برتلاش خود بیفزائیم که معنویت رمضانی از این پس در شئون مختلف زندگی و در جامعه، کمرنگ یا بیرنگ نشود.
امروز اگرچه براثر القائات شیطانی دشمنان اسلام، برخی دولتها و کشورهای اسلامی به عاملی برای تفرقه و تشتت و جنگافروزی در سرزمینهای اسلامی تبدیل شده اند، ولی این پدیده بر مسئولیتهای تعطیلناپذیر ما افزوده و اهمیت و ضرورت وحدت در صفوف دنیای اسلام را بیش از پیش نشان میدهد. ایکاش دولتمردان دنیای اسلام، همگی از عقلای قوم و اندیشمندان فرزانهای بودند که نه تنها فرصتی برای دشمنان اسلام ایجاد نمیکردند بلکه حتی با تمامی توان و ظرفیت و امکانات خود زمینههای تحقق وحدت و انسجام در دنیای اسلام را فراهم میکردند تا مسلمانان و تمامی کسانیکه در زیر پرچم اسلام زندگی میکنند، از امنیت و آرامش و رفاه بیشتری برخوردار شوند و زندگی در زیر پرچم اسلام را بر هرچیز دیگری ترجیح دهند.
قطعاً چنان فضای دلانگیز و مطلوبی، هنوز هم دست یافتنی است و شرط تحقق آن، الگوسازی ایران برای دنیای امروز است که به دوست و دشمن ثابت کنیم و عملاً به آنها نشان دهیم که با وحدت کلمه و انسجام تمامی اقشار جامعه میتوان به جائی رسید که مورد غبطه همگان باشد و همگی در کمال آرامش و رفاه و امنیت، به زندگی سراسر نشاط و امید بیندیشند و به فکر دیگران هم باشند – لازمه دستیابی به چنان فضای مطلوبی اینست که همگی اختلافات را کنار بگذاریم و هرکس هرکجا هست، همانجا را بسازد. دستیابی به چنان فضائی به برکت ماه مبارک رمضان در فضای عمومی کشور، بیش از هر زمان دیگری میسر و بلکه محقق شده ولی عقل و منطق ایجاب میکند که این فضای روحانی و این مناسبات دلنشین و دوستداشتنی آحاد جامعه را برای فردائی که این ماه مبارک به پایان رسیده، نیز در قلب خود و در فضای عمومی جامعه حفظ کنیم و حتی ارتقاء بخشیم. این بهترین پاداشی است که از این ماه ضیافت الهی نصیبمان خواهد شد.
خوبست در آخرین ساعات این ماه پربرکت و نورانی به ارزیابی جامعی بپردازیم و هرکس در خلوت خود بیندیشد که چه دستاوردی داشته، چه اندوختهای و چه بهرهای از این ماه پُرفیض نصیبش گردیده است؟
ماه رمضان برای همیشه ماهی مملو از معنویت و عرفان بوده و هست. فرصتی برای نزدیکشدن به درگاه الهی، فرصتی برای تزکیه نفس، برای پالایش روح، برای وحدت و همدلی، برای اندیشیدن به مستمندان و نیازمندان. لحظه به لحظه این ماه با وجود شبهای نورانی «قدر»، فرصتی برای انابه و توبه نیز بود. فرصتی برای تفکر و اندیشیدن که به تناسب کلام گهربار معصوم(ع)، تفکر در شبهای قدر را «افضلالاعمال» معرفی کردهاند. تفکری که زمینهساز تجدیدنظر در عملکرد گذشته باشد و چراغی فرا راه آینده.
معنویت و روحانیت این ماه پرخیر و برکت، زمینهساز وحدت قلوب مسلمین و در این دنیای پرتلاطم است و عمق تاثیرگذاری آنرا از فضای عمومی جوامع اسلامی و به ویژه از درون جامعه خداجوی ایران اسلامی به خوبی میتوان رصد نمود و ردیابی کرد. با توسل به همین وحدت کلمه است که میتوان از عقبههای سخت و سرنوشتساز کنونی عبور کرد و خطرهای راه پرفراز و نشیب دنیای اسلام را پشت سرگذاشت. با مروری مسئولانه برتهدیدات موجود در فضای داخلی و در محیط پیرامونی، بهتر میتوان به عمق حساسیت شرایط زمانی و مکانی و به ضرورت دستیابی به وحدت کلمه و انسجام نیروهای مخلص در زیر خیمه اسلام و انقلاب اسلامی پی برد. امروز در پایان این ماه مبارک، ما وظیفه داریم که برای بهرهبرداری از این منبع عظیم و فیاض، تمامی استعدادهای خود را به کارگیریم و درعین حال برای حفظ و ارتقاء چنین فضای روحانی و ارزشمندی، برتلاش خود بیفزائیم که معنویت رمضانی از این پس در شئون مختلف زندگی و در جامعه، کمرنگ یا بیرنگ نشود.
امروز اگرچه براثر القائات شیطانی دشمنان اسلام، برخی دولتها و کشورهای اسلامی به عاملی برای تفرقه و تشتت و جنگافروزی در سرزمینهای اسلامی تبدیل شده اند، ولی این پدیده بر مسئولیتهای تعطیلناپذیر ما افزوده و اهمیت و ضرورت وحدت در صفوف دنیای اسلام را بیش از پیش نشان میدهد. ایکاش دولتمردان دنیای اسلام، همگی از عقلای قوم و اندیشمندان فرزانهای بودند که نه تنها فرصتی برای دشمنان اسلام ایجاد نمیکردند بلکه حتی با تمامی توان و ظرفیت و امکانات خود زمینههای تحقق وحدت و انسجام در دنیای اسلام را فراهم میکردند تا مسلمانان و تمامی کسانیکه در زیر پرچم اسلام زندگی میکنند، از امنیت و آرامش و رفاه بیشتری برخوردار شوند و زندگی در زیر پرچم اسلام را بر هرچیز دیگری ترجیح دهند.
قطعاً چنان فضای دلانگیز و مطلوبی، هنوز هم دست یافتنی است و شرط تحقق آن، الگوسازی ایران برای دنیای امروز است که به دوست و دشمن ثابت کنیم و عملاً به آنها نشان دهیم که با وحدت کلمه و انسجام تمامی اقشار جامعه میتوان به جائی رسید که مورد غبطه همگان باشد و همگی در کمال آرامش و رفاه و امنیت، به زندگی سراسر نشاط و امید بیندیشند و به فکر دیگران هم باشند – لازمه دستیابی به چنان فضای مطلوبی اینست که همگی اختلافات را کنار بگذاریم و هرکس هرکجا هست، همانجا را بسازد. دستیابی به چنان فضائی به برکت ماه مبارک رمضان در فضای عمومی کشور، بیش از هر زمان دیگری میسر و بلکه محقق شده ولی عقل و منطق ایجاب میکند که این فضای روحانی و این مناسبات دلنشین و دوستداشتنی آحاد جامعه را برای فردائی که این ماه مبارک به پایان رسیده، نیز در قلب خود و در فضای عمومی جامعه حفظ کنیم و حتی ارتقاء بخشیم. این بهترین پاداشی است که از این ماه ضیافت الهی نصیبمان خواهد شد.
