روزی نامه ی حکومتی جمهوری اسلامی 3 شنبه 13 مهرماه
سال 1395
سرمقاله : روزی نامه ی جمهوری " برجام
را از رقابتهای سیاسی خارج کنید"
مگر خامنه ای و پاسداران ودلواپسان نگران و مطبوعات وابسته به ا ینان دست ازر قابت
سیاسی کردن برجام برمی دارند . به خصوص که برگزاری نمایش انتخاباتر یاست جمهوری 96 درپیش است . بنابراین
اگر چنانچه مخالفان برجام دست از انتقاد ورقابت سیاسی با برجام بردارند .برگ برنده
ی دیگری ندارند تا جایگزین رقابت 96 ریاست
جمهوری کنند ؟
حضور وزیر امور خارجه در مجلس برای پاسخ به پرسشهای تکراری یکی از
نمایندگان و اظهارات نسبتا تندی که در جریان این حضور صورت گرفت، بار دیگر نشان
داد «برجام» همچنان به عنوان یکی از موضوعات داغ در کانون توجه رقبای سیاسی دولت
یازدهم قرار دارد و حمله به آنچه رئیسجمهور روحانی بزرگترین دستاورد دولتش میداند
در دستور کار منتقدان و دلواپسان است.
ادامه این روند شاید در شرایطی غیر از وضعیتی که در حال حاضر نظام جمهوری اسلامی نه فقط دولت، مجلس یا جریانهای سیاسی بلکه کلیت نظام – در آن قرار دارد، چندان نگرانکننده نبود وای بسا میتوانستیم انتقاد به برجام را از مصادیق رقابتهای سیاسی داخلی بدانیم. در شرایط فعلی اما چند عامل باعث شده، رویهای که از سوی رقبای سیاسی دولت درمورد برجام پیگیری میشود، بسیار دغدغه آفرین، پرخطر و هزینهزا است و باید هرچه سریعتر متوقف شود.
از جمله این عوامل میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:
الف – مخالفان برجام پس از گذشت حدود یک سال از زمان تصویب آن همچنان بر مخالفت با اصل آن اصرار دارند و تا جایی که برجام را در مقام مقایسه در ردیف ترکمنچای و بدتر از آن میدانند! این شیوه مخالفت در حالی از سوی منتقدان سیاسی دولت دنبال میشود که تقریبا هیچ قانون و سند یا معاهده داخلی و بینالمللی را نمیتوان در تاریخ کشور سراغ گرفت که مانند برجام از صافیهای مختلف و متعدد کارشناسی عبور کرده باشد و مراجع مختلف قانونی بر صحت آن مهر تایید زده باشند. گذشته از همه اینها رهبر انقلاب به عنوان عالیترین مقام قانونی نظام ضمن تایید این سند، شورایی را برای نظارت بر حسن اجرای برجام تعیین کردهاند و وزارت خارجه موظف است هر سه ماه یکبار از روند اجرای آن به هیات نظارت بر برجام و مجلس گزارش دهد. در چنین شرایطی خوب است مخالفان اصل برجام توضیح دهند با کدام مستند قانونی و چه توجیهی همچنان اصل این سند را زیر سئوال میبرند؟ آیا اصرار بر این نوع مخالفت با برجام به معنای نادیده انگاشتن نهادهای حقوقی و قانونی کشور نیست؟! آیا مخالفت با سندی که رهبر انقلاب با تعیین شروطی برای اجراء، اصل آن را تایید کردهاند با ادعای تبعیت از ولیفقیه سازگار است؟
مخالفان برجام باید توضیح دهند در حالی که موافقت رهبر انقلاب با اجرای برجام، موضوعی غیرقابل انکار است چرا همچنان اجرای این سند را عین خسران و خسارت محض میدانند و با بهانه و بیبهانه مسئولان دولتی مرتبط با آن را برای تکرار مخالفتهای خود فرامیخوانند؟ ادامه این رفتار قطعا تضعیف جایگاه و ساز وکارهای قانونی کشور است.
ب- مسئولان اجرای برجام تاکنون بارها و بارها هوشیاری خود را نسبت به بدعهدیهای آمریکا اعلام کردهاند. این اعلام در حقیقت به معنای پذیرش و آگاهی نسبت به رفتار غیراخلاقی، دوگانه و مزورانه آمریکاییها است بنابراین نمیتوان و نباید مسئولان اجرای برجام را شیفته، فریبخورده یا همراه آمریکا دانست.
دولت و مسئولان برجام به دنبال دستیابی به حداکثر منافع از این توافق، مسدود کردن هرچه بیشتر راههای فرار و دغلبازی طرف آمریکایی از تعهدات و کسب بیشترین امتیاز از اختلافات آمریکا و اروپا و رقابت آنان برای همکاری اقتصادی با ایران هستند. به عبارت دیگر تردیدی در غیرقابل اعتماد بودن دولت آمریکا نیست اما باید تا آنجا که چارچوب کلی توافق و خطوط قرمز تعیین شده از سوی رهبر انقلاب آسیب ندیده است به چانهزنی، امتیازگیری و وادارکردن طرف مقابل به تمکین در اجرای مفاد برجام ادامه داد. نتایج مثبتی که طی چند ماه اخیر درباره رفع یا کاهش موانع تعاملات بانکی، خرید هواپیما و... شاهد بودیم، نتیجه همین درایت و رویکرد در دولت و مسئولان اجرای برجام بوده است.
ج- راه منطقی مبارزه با آمریکا و بالا بردن هزینههای بدعهدیها برای بیگانگان، تقویت انسجام ووحدت داخلی است. نمیتوان گرفتار تخریب و تضعیفهای داخلی بود و در عین حال انتظار داشت آمریکا از فریبکاری دست بردارد. برجام باید به عنوان یک سند قانونی، مورد تایید مراجع مختلف و تعهد بینالمللی ایران از دایره رقابتها و مسائل مورد مناقشه سیاسی در داخل کشور خارج شود و نظارت بر اجرای آن به ساز و کارهای تعیین شده قانونی سپرده شود. در غیر این صورت نتایج مثبت به دست آمده از برجام آسیب خواهد دید و زمینه برای کارشکنیهای آمریکا بیشتر فراهم خواهد شد.
ادامه این روند شاید در شرایطی غیر از وضعیتی که در حال حاضر نظام جمهوری اسلامی نه فقط دولت، مجلس یا جریانهای سیاسی بلکه کلیت نظام – در آن قرار دارد، چندان نگرانکننده نبود وای بسا میتوانستیم انتقاد به برجام را از مصادیق رقابتهای سیاسی داخلی بدانیم. در شرایط فعلی اما چند عامل باعث شده، رویهای که از سوی رقبای سیاسی دولت درمورد برجام پیگیری میشود، بسیار دغدغه آفرین، پرخطر و هزینهزا است و باید هرچه سریعتر متوقف شود.
از جمله این عوامل میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:
الف – مخالفان برجام پس از گذشت حدود یک سال از زمان تصویب آن همچنان بر مخالفت با اصل آن اصرار دارند و تا جایی که برجام را در مقام مقایسه در ردیف ترکمنچای و بدتر از آن میدانند! این شیوه مخالفت در حالی از سوی منتقدان سیاسی دولت دنبال میشود که تقریبا هیچ قانون و سند یا معاهده داخلی و بینالمللی را نمیتوان در تاریخ کشور سراغ گرفت که مانند برجام از صافیهای مختلف و متعدد کارشناسی عبور کرده باشد و مراجع مختلف قانونی بر صحت آن مهر تایید زده باشند. گذشته از همه اینها رهبر انقلاب به عنوان عالیترین مقام قانونی نظام ضمن تایید این سند، شورایی را برای نظارت بر حسن اجرای برجام تعیین کردهاند و وزارت خارجه موظف است هر سه ماه یکبار از روند اجرای آن به هیات نظارت بر برجام و مجلس گزارش دهد. در چنین شرایطی خوب است مخالفان اصل برجام توضیح دهند با کدام مستند قانونی و چه توجیهی همچنان اصل این سند را زیر سئوال میبرند؟ آیا اصرار بر این نوع مخالفت با برجام به معنای نادیده انگاشتن نهادهای حقوقی و قانونی کشور نیست؟! آیا مخالفت با سندی که رهبر انقلاب با تعیین شروطی برای اجراء، اصل آن را تایید کردهاند با ادعای تبعیت از ولیفقیه سازگار است؟
مخالفان برجام باید توضیح دهند در حالی که موافقت رهبر انقلاب با اجرای برجام، موضوعی غیرقابل انکار است چرا همچنان اجرای این سند را عین خسران و خسارت محض میدانند و با بهانه و بیبهانه مسئولان دولتی مرتبط با آن را برای تکرار مخالفتهای خود فرامیخوانند؟ ادامه این رفتار قطعا تضعیف جایگاه و ساز وکارهای قانونی کشور است.
ب- مسئولان اجرای برجام تاکنون بارها و بارها هوشیاری خود را نسبت به بدعهدیهای آمریکا اعلام کردهاند. این اعلام در حقیقت به معنای پذیرش و آگاهی نسبت به رفتار غیراخلاقی، دوگانه و مزورانه آمریکاییها است بنابراین نمیتوان و نباید مسئولان اجرای برجام را شیفته، فریبخورده یا همراه آمریکا دانست.
دولت و مسئولان برجام به دنبال دستیابی به حداکثر منافع از این توافق، مسدود کردن هرچه بیشتر راههای فرار و دغلبازی طرف آمریکایی از تعهدات و کسب بیشترین امتیاز از اختلافات آمریکا و اروپا و رقابت آنان برای همکاری اقتصادی با ایران هستند. به عبارت دیگر تردیدی در غیرقابل اعتماد بودن دولت آمریکا نیست اما باید تا آنجا که چارچوب کلی توافق و خطوط قرمز تعیین شده از سوی رهبر انقلاب آسیب ندیده است به چانهزنی، امتیازگیری و وادارکردن طرف مقابل به تمکین در اجرای مفاد برجام ادامه داد. نتایج مثبتی که طی چند ماه اخیر درباره رفع یا کاهش موانع تعاملات بانکی، خرید هواپیما و... شاهد بودیم، نتیجه همین درایت و رویکرد در دولت و مسئولان اجرای برجام بوده است.
ج- راه منطقی مبارزه با آمریکا و بالا بردن هزینههای بدعهدیها برای بیگانگان، تقویت انسجام ووحدت داخلی است. نمیتوان گرفتار تخریب و تضعیفهای داخلی بود و در عین حال انتظار داشت آمریکا از فریبکاری دست بردارد. برجام باید به عنوان یک سند قانونی، مورد تایید مراجع مختلف و تعهد بینالمللی ایران از دایره رقابتها و مسائل مورد مناقشه سیاسی در داخل کشور خارج شود و نظارت بر اجرای آن به ساز و کارهای تعیین شده قانونی سپرده شود. در غیر این صورت نتایج مثبت به دست آمده از برجام آسیب خواهد دید و زمینه برای کارشکنیهای آمریکا بیشتر فراهم خواهد شد.
