نكته سربازجو شریعت نداری علیه وزیر اقتصاد ومعاون صد اعظم آلمان
آقاي گابريل! روي اين ديوار يادگاري ننويس 13 مهر -95
آقاي گابريل! روي اين ديوار يادگاري ننويس 13 مهر -95
سربازجو شریعت نداری برای اینکه ادامه سیاست مخالفت کردنش با برجام را به پیش ببرد . بنابراین عربده و تیغ کشی علیه وزیرا قتصادآلمان ومعاون صدر اعظم آلمان کرده که وارد تهران شده است. چون برای عادی شدن رابطه میان دو کشور شروط گذاشته است.
«زيگمار گابريل» معاون صدراعظم و وزير اقتصاد آلمان که به ايران
آمده است قبل از سفر به کشورمان در مصاحبه با هفته نامه آلماني اشپيگل گفته بود
«آلمان تنها در صورتي با ايران روابط عادي و دوستانه برقرار خواهد کرد که ايران
موجوديت اسرائيل را به رسميت بشناسد» و تاکيد کرده بود «سفر من در جهت منافع آلمان
و اروپا صورت مي گيرد و با ايران درباره مسائل اخلاقي، حقوق بشر، تسليحات نظامي
گفت وگو کرده و از نقش ايران در هم پيماني با دولت بشار اسد انتقاد خواهم کرد»!
اين اظهارات ضمن آن که تحقير نظام و ملت ايران است، در فرهنگ روابط بين الملل و
عرف سياسي به معناي دخالت در امور داخلي و نقض حاکميت کشورمان نيز تلقي مي شود.
کمترين انتظار از دولت محترم آن بود که در اعتراض به گستاخي وزير اقتصاد آلمان،
سفر وي به ايران را لغو کند و مادام که رسما از دولت و ملت ايران عذرخواهي نکرده
است به او اجازه سفر به کشورمان داده نشود. يعني اقدامي که کشورهاي فکسني و دست
چندم نيز براي حفظ حرمت مردم خويش انجام مي دهند. اما، واکنش وزارت خارجه کشورمان
از مرز يک انتقاد خشک و خالي و بي پايه و اثر فراتر نرفت و سخنگوي وزارت خارجه
اعلام کرد «مناسبات جمهوري اسلامي ايران و آلمان بر پايه منافع و احترام متقابل
بنا شده و در اين رابطه هيچگونه پيش شرطي پذيرفتني نيست»! و آقاي ظريف نيز اظهارات
مشابهي داشت. ولي وزير اقتصاد آلمان بي آن که به اظهارات وزير و سخنگوي وزارت
خارجه جمهوري اسلامي ايران کمترين توجهي کند - بخوانيد کمترين محلي بگذارد- با
دريافت «احترامات فائقه»! از سوي مقامات دولت جمهوري اسلامي ايران وارد کشورمان
شد! و اين پرسش بي پاسخ ماند که اگر مسئولان وزارت خارجه در اظهارات خود صادق
هستند که به هيچ کشوري اجازه دخالت در امور داخلي کشورمان را نمي دهند! و هيچ پيش
شرطي را نمي پذيرند! چرا به وزير اقتصاد آلمان که هم در امور داخلي کشورمان دخالت
کرده است و هم حاکميت ملي ما را نقض کرده است و هم آشکارا دولت و ملت ايران را
تحقير کرده است، اجازه ورود به کشورمان را داده اند؟! و در اين حالت اظهارات وزير
خارجه و سخنگوي ايشان که هيچ پيش شرطي را نمي پذيريم! غير از آن که مصرف داخلي
داشته و براي ساکت کردن مردم در برابر اين تحقير ذلت بار باشد، چه جايگاه ديگري
داشته است؟!
آقاي «زيگمار گابريل» که ظاهرا از وادادگي و ذلت پذيري برخي از مقامات کشورمان به وجد آمده بود در نشست مشترک تجاري ايران و آلمان که در اتاق بازرگاني ايران تشکيل شده بود، جمهوري اسلامي ايران را به وحشي گري! نيز متهم کرده و مي گويد «تمامي نيروهاي درگير در جنگ سوريه بايد نقطه پاياني بر اعمال وحشيانه بگذارند که اين امر در مورد ايران و روسيه نيز صادق است که از رژيم بشار اسد، رئيس جمهور سوريه حمايت مي کنند»!
اين همه تحقير از سوي وزير اقتصاد آلمان در حال و هوايي صورت مي پذيرد که مطابق اخبار کاملاموثق، نزديک به يکسال است رئيس جمهور کشورمان قصد سفر به آلمان را دارد ولي دولت آلمان به بهانه هاي مختلف که برخي از اين بهانه ها خالي از تحقير نيست تاکنون با سفر ايشان موافقت نکرده است!...
اين همه پذيرش تحقير و انفعال در مقابل وزير اقتصاد آلمان در حالي است که مسئولان محترم دولت، کمترين انتقاد دلسوزان داخلي را با تندترين، عصباني ترين و بعضا ناسزاگويي پاسخ مي گويند و در اين که آنها را، به جهنم حواله دهند و يا «بي سواد» و «کاسب» و ... بنامند کمترين ترديدي به خود راه نمي دهند و تازه، ادعاي مردم دوستي و حفظ حرمت ايران و ايراني در مقابل بيگانگان و راستگويي و... نيز دارند، که بماند!
به يقين آقاي زيگمار گابريل فراموش نکرده است که ايشان معاون صدراعظم و وزير اقتصاد کشوري است که بعد از جنگ جهاني دوم و تا چند سال قبل، تحت قيموميت 4 کشور آمريکا، انگليس، فرانسه و روسيه اداره مي شد و هرگاه برخي از مطبوعات آلماني خواستار استقلال آلمان از اين قيموميت چهارگانه مي شدند، پاسخ آمريکايي ها و فرانسوي ها و انگليسي ها و روس ها اين بود که «آلمان لياقت استقلال ندارد».
و امروزه نيز کشور آلمان بدون اجازه سه کشور آمريکا، انگليس و فرانسه حق هيچگونه اقدام مستقلي را ندارد. دولت آلمان در جريان جنگ تحميلي تامين کننده بمب هاي شيميايي براي صدام بود که پرونده اين جنايت هنوز مفتوح است اما، نکته جالب توجه اين که، يکي از مقامات آلماني در پاسخ به اعتراض ايران گفته بود؛ «مي دانيد که ما در فروش تسليحات شيميايي به عراق از خود اختياري نداشته ايم»! اگر آقاي «گابريل» اين واقعيت را انکار مي کند- که نمي تواند انکار کند- پيشنهاد مي کنيم به آرشيو هفته نامه اشپيگل و برخي مطبوعات ديگر آلمان، مخصوصا «دي ولت» مراجعه کنند و گزارش «زود دويچه سايتونگ» درباره اعتراض «حزب سبزها» به تحقيرشدگي پيوسته آلمان ها از سوي سه کشور آمريکا، انگليس و فرانسه را مطالعه بفرمايند! ضمن آن که بد نيست به اين پرسش پاسخ بدهد که چرا در حالي که تعداد يهوديان آلمان فقط 150 هزار نفر است، بيش از 100 کرسي نمايندگي مجلس کشورش در اختيار يهوديان غيرآلماني تبار است؟!... حالاکار برده ها به آنجا رسيده که برايمان خط و نشان مي کشند!
گفتني است؛ دولتمردان آلماني بايد اين واقعيت را که آمريکا و متحدانش- از جمله آلمان- بارها آزموده اند، آويزه گوش کنند و مطمئن باشند طرف مقابل آنها در ايران اسلامي، دولت و وزارت خارجه نيست تا با بهره گيري از انفعال و وادادگي آنان، دست تعدي به کشورمان دراز کنند، آلمان ها و همپالگي هاي آنان در ايران اسلامي با توده هاي عظيم مردم پاکباخته و غيرتمندي طرف هستند که طي سي و چند سال گذشته اجازه دست درازي به منافع ملي کشورشان را نداده اند و بسيار احمقانه است اگر مقامات اروپايي و آمريکايي در افق پيش روي خود اين خيل عظيم را نبينند و به وادادگي وزارت خارجه دل خوش کرده و روي ديوار انفعال برخي از دولتمردان يادگاري بنويسند!
آقاي «زيگمار گابريل» که ظاهرا از وادادگي و ذلت پذيري برخي از مقامات کشورمان به وجد آمده بود در نشست مشترک تجاري ايران و آلمان که در اتاق بازرگاني ايران تشکيل شده بود، جمهوري اسلامي ايران را به وحشي گري! نيز متهم کرده و مي گويد «تمامي نيروهاي درگير در جنگ سوريه بايد نقطه پاياني بر اعمال وحشيانه بگذارند که اين امر در مورد ايران و روسيه نيز صادق است که از رژيم بشار اسد، رئيس جمهور سوريه حمايت مي کنند»!
اين همه تحقير از سوي وزير اقتصاد آلمان در حال و هوايي صورت مي پذيرد که مطابق اخبار کاملاموثق، نزديک به يکسال است رئيس جمهور کشورمان قصد سفر به آلمان را دارد ولي دولت آلمان به بهانه هاي مختلف که برخي از اين بهانه ها خالي از تحقير نيست تاکنون با سفر ايشان موافقت نکرده است!...
اين همه پذيرش تحقير و انفعال در مقابل وزير اقتصاد آلمان در حالي است که مسئولان محترم دولت، کمترين انتقاد دلسوزان داخلي را با تندترين، عصباني ترين و بعضا ناسزاگويي پاسخ مي گويند و در اين که آنها را، به جهنم حواله دهند و يا «بي سواد» و «کاسب» و ... بنامند کمترين ترديدي به خود راه نمي دهند و تازه، ادعاي مردم دوستي و حفظ حرمت ايران و ايراني در مقابل بيگانگان و راستگويي و... نيز دارند، که بماند!
به يقين آقاي زيگمار گابريل فراموش نکرده است که ايشان معاون صدراعظم و وزير اقتصاد کشوري است که بعد از جنگ جهاني دوم و تا چند سال قبل، تحت قيموميت 4 کشور آمريکا، انگليس، فرانسه و روسيه اداره مي شد و هرگاه برخي از مطبوعات آلماني خواستار استقلال آلمان از اين قيموميت چهارگانه مي شدند، پاسخ آمريکايي ها و فرانسوي ها و انگليسي ها و روس ها اين بود که «آلمان لياقت استقلال ندارد».
و امروزه نيز کشور آلمان بدون اجازه سه کشور آمريکا، انگليس و فرانسه حق هيچگونه اقدام مستقلي را ندارد. دولت آلمان در جريان جنگ تحميلي تامين کننده بمب هاي شيميايي براي صدام بود که پرونده اين جنايت هنوز مفتوح است اما، نکته جالب توجه اين که، يکي از مقامات آلماني در پاسخ به اعتراض ايران گفته بود؛ «مي دانيد که ما در فروش تسليحات شيميايي به عراق از خود اختياري نداشته ايم»! اگر آقاي «گابريل» اين واقعيت را انکار مي کند- که نمي تواند انکار کند- پيشنهاد مي کنيم به آرشيو هفته نامه اشپيگل و برخي مطبوعات ديگر آلمان، مخصوصا «دي ولت» مراجعه کنند و گزارش «زود دويچه سايتونگ» درباره اعتراض «حزب سبزها» به تحقيرشدگي پيوسته آلمان ها از سوي سه کشور آمريکا، انگليس و فرانسه را مطالعه بفرمايند! ضمن آن که بد نيست به اين پرسش پاسخ بدهد که چرا در حالي که تعداد يهوديان آلمان فقط 150 هزار نفر است، بيش از 100 کرسي نمايندگي مجلس کشورش در اختيار يهوديان غيرآلماني تبار است؟!... حالاکار برده ها به آنجا رسيده که برايمان خط و نشان مي کشند!
گفتني است؛ دولتمردان آلماني بايد اين واقعيت را که آمريکا و متحدانش- از جمله آلمان- بارها آزموده اند، آويزه گوش کنند و مطمئن باشند طرف مقابل آنها در ايران اسلامي، دولت و وزارت خارجه نيست تا با بهره گيري از انفعال و وادادگي آنان، دست تعدي به کشورمان دراز کنند، آلمان ها و همپالگي هاي آنان در ايران اسلامي با توده هاي عظيم مردم پاکباخته و غيرتمندي طرف هستند که طي سي و چند سال گذشته اجازه دست درازي به منافع ملي کشورشان را نداده اند و بسيار احمقانه است اگر مقامات اروپايي و آمريکايي در افق پيش روي خود اين خيل عظيم را نبينند و به وادادگي وزارت خارجه دل خوش کرده و روي ديوار انفعال برخي از دولتمردان يادگاري بنويسند!
