اوین نامه ی کیهان
شنبه 3 مرداد ماه سال 1394
يادداشت روز اوین نامه ی کیهان "دولت تركيه بر لبه پرتگاه "
يادداشت روز اوین نامه ی کیهان "دولت تركيه بر لبه پرتگاه "
همانگونه که در گذشته اشاره شده که این همکار وهم قلم یادداشت روز نویس غیر
ایرانی سربازجو شریعت نداری هرگز مسایل داخلی کشوررا قلمزنی نمی کند ، بلکه
مآموریت دارد پیرامون کشورهای منطقه
وهمسایه آنگونه تحلیل ونظریه پردازی وقلمفرسایی کند که به وی دیکته شده است .یعنی
اینکه نظرش همسویی کامل با موازین ترسیم شده ای باشد که
الگوی بر گرفته از موضع خامنه ای وپاسداران وحمایت از هم پیمانان همچون
سوریه وعراق وحزب الشیطان لبنان وحوثی های
یمنی وحماس وجهاد اسلامی فلسطین می باشد .از سوی دیگر آنسوی معادله ی قلمفرسایی
هایش علیه ی عربستان و کشورهای عربی هم پیمان عربستان وترکیه و آمریکا و اسراییل می باشد . برای همین محور درگیری ترکیه با
داعش البته بدون توجه به تأکید دولت ترکیه
که بربرکناری بشار اسد جنایتکار کرده است ولی این یادداشت روز نویس از موضع حامی داعش
بودن ترکیه نظر داده است پس از آن ترکيه
از يک طرف مرزهاي خود که تاکنون مهمترين مجراي ورود و خروج داعش سوريه و عراق بود،
بست و اعلام کرد 500 نفر از اعضاي داعش را در استانهاي جنوبي خود بازداشت کرده و
دفاتر و سايت هاي اين گروه را در سراسر ترکيه بسته است و از طرف ديگر به تلافي
کشته و زخمي شدن دو نفر از نيروهاي ارتش اين کشور در مرز سوريه حملات گسترده اي را
متوجه مواضع داعش در استان حلب نمود. در اين رابطه گفتني هايي وجود دارد:
عجیب
اینکه این مدعی مجاز نیست تا بگوید که چرا بشار اسد جنایتکار باداعش همکاری می کند؟یااینکه
نقش سیاست جنگ افروزی واقدامات تروریستی
برون مرزی ومداخله گری رژیم وارونه ی ولایت فقیه وسپاه قدس در امورد اخلی کشورهای
منطقه وهمسایه برای چیست وچه نقشی درپیدایش داعش داشته اند؟
تحولات
هفته گذشته در مناطق جنوبي ترکيه و مناطق شمالي سوريه از يک تغيير عمده در جنگ
سوريه خبر مي دهند. يک ماه پس از آنکه شايعات روي پايان حکومت بشار اسد تا آخرماه
مبارک رمضان تمرکز داشت، هم اينک طرف هايي که منبع اصلي چنين شايعاتي بودند- ترکيه
و داعش- با يکديگر درگير شده اند! حمله تروريستي انتحاري شش روز پيش داعش در شهر
کوچک مرزي «سوروچ»- متعلق به ترکيه- که به شهر کردي کوباني- متعلق به سوريه- نزديک
است، به محل تجمع جمعي از اعضاي گروههاي چپ گرا و عمدتا کرد ترکيه حمله کرد و در
پي آن نزديک به چهل نفر کشته شدند، زنگ خطر را براي ترکيه به صدا درآورد چرا که از
يک سو اين اتفاق در داخل خاک ترکيه صورت گرفته و ناقض توافق محرمانه اردوغان و داعش
به حساب مي آمد و از سوي ديگر کشته شدن کردهاي ترکيه سوءظن احزاب کردي عليه دولت
ترکيه را سبب مي شد کما اينکه دو روز پس از آن، P.K.K -حزب کارگران
کرد- بطور رسمي اعلام کرد که دو نظامي ارتش ترکيه را به تلافي واقعه سوروچ کشته
است.
پس از آن ترکيه از يک طرف مرزهاي خود که تاکنون مهمترين مجراي ورود و خروج داعش سوريه و عراق بود، بست و اعلام کرد 500 نفر از اعضاي داعش را در استانهاي جنوبي خود بازداشت کرده و دفاتر و سايت هاي اين گروه را در سراسر ترکيه بسته است و از طرف ديگر به تلافي کشته و زخمي شدن دو نفر از نيروهاي ارتش اين کشور در مرز سوريه حملات گسترده اي را متوجه مواضع داعش در استان حلب نمود. در اين رابطه گفتني هايي وجود دارد:
1- واقعه شهرمرزي سوروچ (Suruc) ترکيه- تابع استان شانلي اورفه و در 15 کيلومتري کوباني- دامنه اعتراض کردهاي ترکيه عليه دولت اردوغان را گسترش داد و بيم آن مي رفت که منطقه کردنشين ترکيه که 21 استان شرق و جنوب شرق اين کشور دربرگرفته و حدود 19 ميليون نفر را شامل مي شود را دستخوش ناآرامي شديد کند کما اينکه نشانه هاي آن حتي در استانهاي غيرکردي نظير استانبول هم مشاهده شد. به همين جهت دولت اردوغان در هفته گذشته براي اولين بار پس از روي کار آمدن حزب عدالت و توسعه در سال 2002، کابينه امنيتي تشکيل داد و اقدامات وسيعي را به اجرا درآورد. اين اقدامات شامل ممانعت پليس ترکيه از شکل گيري اعتراضات خياباني بود که در چندين مورد به درگيري شديد پليس با معترضان منجر شد. اقدام ديگر اردوغان حمله به مناطقي در منطقه کوباني سوريه بود. او مدعي شد که دهها نفر از اعضاي اين گروه را کشته است. همزمان با آن، دستگاه امنيت ملي ترکيه- mit - اعلام کرد که 500 عضو داعش را در مناطق جنوبي ترکيه بازداشت کرده و به فعاليت ها و اجتماعات داعش در اين کشور خاتمه داده است. با اين وصف مي توان گفت اردوغان حدود چهار سال پس از همکاري با داعش اينک از بيم بروز بحران در مناطق کردي و علوي نشين ترکيه، ظاهرا به تغيير رويه روي آورده است!
2- حدود يک سال پيش که داعش منطقه کوباني در شمال غرب استان حلب را تصرف کرد و با کردهاي سوريه (Pyd) و کردهاي ترکيه (PKK) درگير بود، دولت اردوغان با حمله به داعش در کوباني مخالف بود و حتي با حمله به کردهاي در حال اعزام ترکيه و کشتن تعدادي از آنان، مانع کمک کردهاي ترکيه به هم کيشان سوري خود شد و به بهانه اينکه بايد در مناطق مرکزي سوريه توامان با داعش و ارتش مقابله کرد، مانع عمليات عليه داعش مي شد. البته در آن مقطع، در نهايت، کردهاي سوريه توانستند کوباني را بازپس بگيرند. داعش طي يک ماه اخير بار ديگر به مناطقي از کوباني دست پيدا کرد ولي بار ديگر کردها توانستند بر داعش غلبه کرده و بخش هاي عمده اين منطقه را از حضور آنان پاک نمايند بنابراين مي توان گفت حمله ديروز نيروي هوايي ارتش ترکيه به داعش در کوباني در حالي صورت گرفته که اين گروه در کوباني صاحب قدرتي نبوده است و باز اين در حالي است که داعش در شمال استان حلب در دو سوي اتوباني که ترکيه را به مرکز حلب وصل مي کند، حضور دارد و از طريق همين اتوبان- حتي همين امروز هم- پشتيباني مي شود که اگر اين پشتيباني يک هفته قطع شود، قطعا داعش ناگزير به فرار يا پذيرش مرگ در استانهاي حلب، رقه و ديرالزور خواهد بود. پس اگر اردوغان در پي زدن ضربه واقعي به داعش بود، اين کار را در حلب انجام مي داد نه در کوباني يا قامشلي! اينکه منابع اطلاعاتي ترکيه بطور غيررسمي اعلام کرده اند که دفاتر و سايت هاي داعش در ترکيه را مسدود کرده اند، هم اگر واقعيت داشته باشد که امکاني براي تاييد و تکذيب آن وجود ندارد، خود اعتراف به هم پيماني اردوغان و داعش است. اگرچه بدون اين اعلام هم دلايل و اسناد روشني از آن حکايت مي کردند.
3- حمله داعش به تجمعي در شهر سوروچ (با 735 کيلومتر مساحت و حدود 60 هزار نفر جمعيت) و کشتن نزديک به چهل عنصر عمدتا کرد، يک اقدام انتحاري حساب شده بود. طي دو هفته گذشته، داعش تغيير در سياست ترکيه درباره سوريه را درک کرده بود و مي دانست که شرايط به ضرر داعش و به نفع اسد جريان پيدا کرده است، حمله داعش به يک تجمع کردي مي توانست خطر فوق العاده و غيرقابل تحملي را به اردوغان وارد نمايد. چرا که حزب عدالت و توسعه پس از شکست نسبي در انتخابات اخير و نيازي که به توافق داخلي براي ادامه حکومت دارد، به اندازه کافي دچار مخمصه شده است. درگيري اردوغان با کردهاي ترکيه و بهم ريختن وضع امنيتي سياسي در استانهاي شرقي و جنوبي سبب فروپاشي دولت کنوني مي شود و داعش از اين موضوع به خوبي آگاه است. داعش مي توانست اقدام عليه اردوغان در آنکارا و بطور کلي در يک شهر ديگر که اکثريت جمعيت آن را «ترک هاي سني» تشکيل مي دهند، انجام دهد، اما آن را در يک شهرکردي و عليه کردها انجام داد تا به اردوغان بگويد مي توانم دستکم 20 استان را بهم بريزم.
4- «ترکيه اردوغان» به نقطه اي رسيده که ناگزير به انتخاب است و در عين حال در معرض يک خطاي تاريخي هم قرار دارد. دولت اردوغان و سيستم امنيتي آن نمي تواند وضع فعلي که بر مبناي ايجاد يک اتحاد تروريستي عليه دولت هاي سوريه و عراق است را ادامه دهد چرا که از يک سو بر خلاف سالهاي گذشته، هم اينک متحدان عرب اردوغان عليه بشار و مالکي، در حال ترک ميدان هستند و ترکيه اگر مي خواهد رويه گذشته را ادامه دهد بايد اين راه را به تنهايي برود و اين در حالي است که وضع داخلي حزب عدالت و توسعه مانند گذشته نيست از سوي ديگر عبور نظام سوريه از ضرب الاجل رمضان که اردوغان، زيادي روي آن حساب کرده بود و عمليات هم زمان و موفق ارتش سوريه در منطقه زبداني، منطقه درعا و منطقه باديهًْ الشام - تدمر- نشان داد که دولت سوريه، پس از 4 سال که در محاصره و مضيقه بوده است، هنوز بر ائتلاف تروريسم برتري دارد. بنابراين ادامه خصومت با اسد به جايي نمي رسد. اين در حالي است که بازگشت از مسير پر خطاي گذشته، براي اردوغان بدون هزينه نيست، داعش که به هر حال بين 10 تا 30 هزار نيروي نظامي دارد اگر با شکست در سوريه و عراق به سمت ترکيه برود که با توجه به مجاورت مرزي آنان در استانهاي نينواي عراق، رقه و حلب سوريه و منحصر بودن اتصال مرزي داعش به مرزهاي ترکيه، اين احتمال بسيار زياد است، دولت اردوغان و ارتش آن نمي توانند در برابر داعش بايستند و اين خواه ناخواه ترکيه را براي سالها درگير بحران امنيتي مي کند و لذا امروز انتخاب ادامه هم پيماني يا قطع هم پيماني با داعش براي دولت ترکيه هزينه سنگين دارد و صد البته و عليرغم هزينه سنگين، ترکيه نمي تواند هم پيماني با داعش را ادامه دهد چرا که با ادامه هم پيماني ترکيه- داعش و نيز بدون آن، شکست داعش و سرازير شدن آن به ترکيه حتمي است.
اما دولت اردوغان و ترکيه در معرض يک خطاي فاحش تاريخي قرار دارند و نشانه هاي آن هم مشاهده مي شود. در يک خبر غيررسمي که «اسکاي نيوز عربي» - وابسته به امارات- منتشر کرد، حمله هواپيماهاي جنگي ترکيه شامل جنگنده هاي پيشرفته F16 به منطقه کوباني در قالب «ائتلاف ضد داعش» و با هماهنگي فرماندهي ناتو مستقر در پايگاه اينجرليک - واقع در جنوب ترکيه- صورت گرفته است. اگر اين واقعيت داشته باشد، اردوغان، ترکيه را به سمت يک پرتگاه هولناک سوق داده است و بايد شرايط امروز ليبي را پيش چشم خود مجسم نمايد. در جريان حمله ناتو به ليبي که در پوشش کمک به مردم ليبي و با مشارکت حداقل 17 هواپيماي جنگي ترکيه صورت گرفت، جمع زيادي از اتباع ترکيه در اين کشور قرباني اين هم پيماني شدند. هم پيماني ترکيه و آمريکا و ناتو در حمله به سوريه هم مي تواند اين خطرات را با ضريب بيشتر متوجه ترکيه کند چرا که حمله به سوريه، حمله عليه هر دو طرف جبهه يعني جبهه مقاومت و جبهه تروريسم (با محوريت داعش) مي شود و از اين رو ترکيه پس از اين حمله بايد نگران دو واکنش سنگين باشد. اگر ترکيه اردوغان در اصلاح راه به آمريکا و ناتو تکيه کند، قطعا - براساس آنچه گفته شد- دچار بحران شديد امنيتي مي شود و نمي تواند از آن خارج شود. ترکيه براي اصلاح رويه غلط قبل فقط يک راه دارد و آن هم حل و فصل موضوع از طريق مراجعه به جبهه مقاومت و مذاکره مستقيم و علني با دولت سوريه است. اگر ترکيه اين راه را برگزيند مي تواند از حمايت جدي ايران برخوردار باشد. اردوغان بايد بداند که آمريکا و ناتو قادر به مهار اعتراضات کردها و علوي ها در ترکيه نيستند ولي ارتباط برادرانه ايران با دولت اردوغان و با کردها و علوي هاي ترکيه مي تواند اين امکان را براي حل مشکل امنيتي ترکيه فراهم آورد. نويسنده: سعدالله زارعي
پس از آن ترکيه از يک طرف مرزهاي خود که تاکنون مهمترين مجراي ورود و خروج داعش سوريه و عراق بود، بست و اعلام کرد 500 نفر از اعضاي داعش را در استانهاي جنوبي خود بازداشت کرده و دفاتر و سايت هاي اين گروه را در سراسر ترکيه بسته است و از طرف ديگر به تلافي کشته و زخمي شدن دو نفر از نيروهاي ارتش اين کشور در مرز سوريه حملات گسترده اي را متوجه مواضع داعش در استان حلب نمود. در اين رابطه گفتني هايي وجود دارد:
1- واقعه شهرمرزي سوروچ (Suruc) ترکيه- تابع استان شانلي اورفه و در 15 کيلومتري کوباني- دامنه اعتراض کردهاي ترکيه عليه دولت اردوغان را گسترش داد و بيم آن مي رفت که منطقه کردنشين ترکيه که 21 استان شرق و جنوب شرق اين کشور دربرگرفته و حدود 19 ميليون نفر را شامل مي شود را دستخوش ناآرامي شديد کند کما اينکه نشانه هاي آن حتي در استانهاي غيرکردي نظير استانبول هم مشاهده شد. به همين جهت دولت اردوغان در هفته گذشته براي اولين بار پس از روي کار آمدن حزب عدالت و توسعه در سال 2002، کابينه امنيتي تشکيل داد و اقدامات وسيعي را به اجرا درآورد. اين اقدامات شامل ممانعت پليس ترکيه از شکل گيري اعتراضات خياباني بود که در چندين مورد به درگيري شديد پليس با معترضان منجر شد. اقدام ديگر اردوغان حمله به مناطقي در منطقه کوباني سوريه بود. او مدعي شد که دهها نفر از اعضاي اين گروه را کشته است. همزمان با آن، دستگاه امنيت ملي ترکيه- mit - اعلام کرد که 500 عضو داعش را در مناطق جنوبي ترکيه بازداشت کرده و به فعاليت ها و اجتماعات داعش در اين کشور خاتمه داده است. با اين وصف مي توان گفت اردوغان حدود چهار سال پس از همکاري با داعش اينک از بيم بروز بحران در مناطق کردي و علوي نشين ترکيه، ظاهرا به تغيير رويه روي آورده است!
2- حدود يک سال پيش که داعش منطقه کوباني در شمال غرب استان حلب را تصرف کرد و با کردهاي سوريه (Pyd) و کردهاي ترکيه (PKK) درگير بود، دولت اردوغان با حمله به داعش در کوباني مخالف بود و حتي با حمله به کردهاي در حال اعزام ترکيه و کشتن تعدادي از آنان، مانع کمک کردهاي ترکيه به هم کيشان سوري خود شد و به بهانه اينکه بايد در مناطق مرکزي سوريه توامان با داعش و ارتش مقابله کرد، مانع عمليات عليه داعش مي شد. البته در آن مقطع، در نهايت، کردهاي سوريه توانستند کوباني را بازپس بگيرند. داعش طي يک ماه اخير بار ديگر به مناطقي از کوباني دست پيدا کرد ولي بار ديگر کردها توانستند بر داعش غلبه کرده و بخش هاي عمده اين منطقه را از حضور آنان پاک نمايند بنابراين مي توان گفت حمله ديروز نيروي هوايي ارتش ترکيه به داعش در کوباني در حالي صورت گرفته که اين گروه در کوباني صاحب قدرتي نبوده است و باز اين در حالي است که داعش در شمال استان حلب در دو سوي اتوباني که ترکيه را به مرکز حلب وصل مي کند، حضور دارد و از طريق همين اتوبان- حتي همين امروز هم- پشتيباني مي شود که اگر اين پشتيباني يک هفته قطع شود، قطعا داعش ناگزير به فرار يا پذيرش مرگ در استانهاي حلب، رقه و ديرالزور خواهد بود. پس اگر اردوغان در پي زدن ضربه واقعي به داعش بود، اين کار را در حلب انجام مي داد نه در کوباني يا قامشلي! اينکه منابع اطلاعاتي ترکيه بطور غيررسمي اعلام کرده اند که دفاتر و سايت هاي داعش در ترکيه را مسدود کرده اند، هم اگر واقعيت داشته باشد که امکاني براي تاييد و تکذيب آن وجود ندارد، خود اعتراف به هم پيماني اردوغان و داعش است. اگرچه بدون اين اعلام هم دلايل و اسناد روشني از آن حکايت مي کردند.
3- حمله داعش به تجمعي در شهر سوروچ (با 735 کيلومتر مساحت و حدود 60 هزار نفر جمعيت) و کشتن نزديک به چهل عنصر عمدتا کرد، يک اقدام انتحاري حساب شده بود. طي دو هفته گذشته، داعش تغيير در سياست ترکيه درباره سوريه را درک کرده بود و مي دانست که شرايط به ضرر داعش و به نفع اسد جريان پيدا کرده است، حمله داعش به يک تجمع کردي مي توانست خطر فوق العاده و غيرقابل تحملي را به اردوغان وارد نمايد. چرا که حزب عدالت و توسعه پس از شکست نسبي در انتخابات اخير و نيازي که به توافق داخلي براي ادامه حکومت دارد، به اندازه کافي دچار مخمصه شده است. درگيري اردوغان با کردهاي ترکيه و بهم ريختن وضع امنيتي سياسي در استانهاي شرقي و جنوبي سبب فروپاشي دولت کنوني مي شود و داعش از اين موضوع به خوبي آگاه است. داعش مي توانست اقدام عليه اردوغان در آنکارا و بطور کلي در يک شهر ديگر که اکثريت جمعيت آن را «ترک هاي سني» تشکيل مي دهند، انجام دهد، اما آن را در يک شهرکردي و عليه کردها انجام داد تا به اردوغان بگويد مي توانم دستکم 20 استان را بهم بريزم.
4- «ترکيه اردوغان» به نقطه اي رسيده که ناگزير به انتخاب است و در عين حال در معرض يک خطاي تاريخي هم قرار دارد. دولت اردوغان و سيستم امنيتي آن نمي تواند وضع فعلي که بر مبناي ايجاد يک اتحاد تروريستي عليه دولت هاي سوريه و عراق است را ادامه دهد چرا که از يک سو بر خلاف سالهاي گذشته، هم اينک متحدان عرب اردوغان عليه بشار و مالکي، در حال ترک ميدان هستند و ترکيه اگر مي خواهد رويه گذشته را ادامه دهد بايد اين راه را به تنهايي برود و اين در حالي است که وضع داخلي حزب عدالت و توسعه مانند گذشته نيست از سوي ديگر عبور نظام سوريه از ضرب الاجل رمضان که اردوغان، زيادي روي آن حساب کرده بود و عمليات هم زمان و موفق ارتش سوريه در منطقه زبداني، منطقه درعا و منطقه باديهًْ الشام - تدمر- نشان داد که دولت سوريه، پس از 4 سال که در محاصره و مضيقه بوده است، هنوز بر ائتلاف تروريسم برتري دارد. بنابراين ادامه خصومت با اسد به جايي نمي رسد. اين در حالي است که بازگشت از مسير پر خطاي گذشته، براي اردوغان بدون هزينه نيست، داعش که به هر حال بين 10 تا 30 هزار نيروي نظامي دارد اگر با شکست در سوريه و عراق به سمت ترکيه برود که با توجه به مجاورت مرزي آنان در استانهاي نينواي عراق، رقه و حلب سوريه و منحصر بودن اتصال مرزي داعش به مرزهاي ترکيه، اين احتمال بسيار زياد است، دولت اردوغان و ارتش آن نمي توانند در برابر داعش بايستند و اين خواه ناخواه ترکيه را براي سالها درگير بحران امنيتي مي کند و لذا امروز انتخاب ادامه هم پيماني يا قطع هم پيماني با داعش براي دولت ترکيه هزينه سنگين دارد و صد البته و عليرغم هزينه سنگين، ترکيه نمي تواند هم پيماني با داعش را ادامه دهد چرا که با ادامه هم پيماني ترکيه- داعش و نيز بدون آن، شکست داعش و سرازير شدن آن به ترکيه حتمي است.
اما دولت اردوغان و ترکيه در معرض يک خطاي فاحش تاريخي قرار دارند و نشانه هاي آن هم مشاهده مي شود. در يک خبر غيررسمي که «اسکاي نيوز عربي» - وابسته به امارات- منتشر کرد، حمله هواپيماهاي جنگي ترکيه شامل جنگنده هاي پيشرفته F16 به منطقه کوباني در قالب «ائتلاف ضد داعش» و با هماهنگي فرماندهي ناتو مستقر در پايگاه اينجرليک - واقع در جنوب ترکيه- صورت گرفته است. اگر اين واقعيت داشته باشد، اردوغان، ترکيه را به سمت يک پرتگاه هولناک سوق داده است و بايد شرايط امروز ليبي را پيش چشم خود مجسم نمايد. در جريان حمله ناتو به ليبي که در پوشش کمک به مردم ليبي و با مشارکت حداقل 17 هواپيماي جنگي ترکيه صورت گرفت، جمع زيادي از اتباع ترکيه در اين کشور قرباني اين هم پيماني شدند. هم پيماني ترکيه و آمريکا و ناتو در حمله به سوريه هم مي تواند اين خطرات را با ضريب بيشتر متوجه ترکيه کند چرا که حمله به سوريه، حمله عليه هر دو طرف جبهه يعني جبهه مقاومت و جبهه تروريسم (با محوريت داعش) مي شود و از اين رو ترکيه پس از اين حمله بايد نگران دو واکنش سنگين باشد. اگر ترکيه اردوغان در اصلاح راه به آمريکا و ناتو تکيه کند، قطعا - براساس آنچه گفته شد- دچار بحران شديد امنيتي مي شود و نمي تواند از آن خارج شود. ترکيه براي اصلاح رويه غلط قبل فقط يک راه دارد و آن هم حل و فصل موضوع از طريق مراجعه به جبهه مقاومت و مذاکره مستقيم و علني با دولت سوريه است. اگر ترکيه اين راه را برگزيند مي تواند از حمايت جدي ايران برخوردار باشد. اردوغان بايد بداند که آمريکا و ناتو قادر به مهار اعتراضات کردها و علوي ها در ترکيه نيستند ولي ارتباط برادرانه ايران با دولت اردوغان و با کردها و علوي هاي ترکيه مي تواند اين امکان را براي حل مشکل امنيتي ترکيه فراهم آورد. نويسنده: سعدالله زارعي
