خبر ويژه
حمايت فرانسه از تروريست ها عنصر اتهام است نه نقطه ابهام 12تیر-96
حمايت فرانسه از تروريست ها عنصر اتهام است نه نقطه ابهام 12تیر-96
یک تیر وچند نشان زدن سربازجو شریعت نداری چون هم لگد به د ولت به فرانسه زده وهم پاچه مجاهدین را گرفته وهم با مخالفت کردن با برجام توی سر ظریف کرده ومتهم ومحکومش کرده است .چون به خاطر برگزاری گردهمآیی مجاهدین درپاریس وافشاگری سخنرانان وتأکیدبرتغییر رژیم وارونه ولایت فقیه عصبی شده وزنجیرپار کرده است.
انفعال وزارت خارجه در قبال حمايت رژيم فرانسه از تروريست ها،
صداي اعتراض برخي طيف هاي اصلاح طلب را هم درآورده است.
سرگه بارسقيان همکار روزنامه اعتماد، در «ديپلماسي ايراني»، نوشت: همايش فريفتگان فرقه رجوي که امروز در پاريس برگزار شد، تکرار نمايش سال قبل بود؛ حتي در جايگاه ميهمانان ويژه که جزو مقامات سابق کشورها بودند، چهره جديدي نبود. به عبارتي هيچ جذب جديدي از سوي سازمان رجوي صورت نگرفته؛ ترکي الفيصل، برنار کوشنر، نيوت گينگريج، رودلف جولياني، جو ليبرمن، جان بولتون و... همه سابقه سخنراني در نشست هاي مجاهدين خلق را دارند. به جمعشان کسي اضافه نشده و اين خود نشانه شکست است. حضور و سخنراني برنار کوشنر، وزيرخارجه سابق فرانسه نيز نبايد عجيب باشد؛ کوشنر در جريان اعتراضات سال 88 هم نظرات مشابهي داشت. به گفته هاي ترکي الفيصل نيز نبايد وقعي نهاد؛ مقامات سابق آمريکايي هم همان اسم هاي هميشگي هستند؛ بولتون، ليبرمن و جولياني.
خبرگزاري «آسوشيتدپرس» و «فاکس نيوز»17 بهمن 1395 گزارش داده بودند که رودي جولياني و نيوت گينگريچ براي سخنراني عليه ايران از ولخرجي سازمان مجاهدين خلق سود برده اند.
اما مسئله مهم، برگزاري نشست امسال فرقه رجوي تنها ساعاتي پس از سفر وزير امور خارجه ايران به پاريس است. البته محمدجواد ظريف در واکنش به اين نشست به مقامات فرانسوي گفته حضور منافقين « يک نقطه ابهام در روابط» است و از قول آنها تاکيد کرده که ارتباطي با اين گروه ندارند. اما اينکه گروهي تروريستي در خاک کشوري ديگر، با حضور مقامات سابق برخي ديگر از کشورها، عليه نظام قانوني و رسمي يک کشور عضو سازمان ملل تجمع برگزار کرده وخواهان سرنگوني نظام سياسي آن کشور شوند، نه فقط «نقطه ابهام» نيست بلکه نوعي «اقدام مغاير» با موازين بين المللي است که وزارت خارجه و سفارت ايران در پاريس نبايد به راحتي از کنار آن بگذرند. البته انتخاب زمان سفر ظريف به رغم اطلاع از برگزاري اين نشست منافقين، خود مورد نقد جدي است، ولي اين اطمينان خاطر مقامات فرانسه که ارتباطي با اين گروه ندارند، با سکوت در مقابل نشستي که وزير خارجه سابق فرانسه آن را «يک ميتينگ خانوادگي» توصيف مي کند محل تشکيک است.
مسئله فقط با احضار سفير يا کاردار فرانسه در تهران به وزارت امور خارجه قابل حل شدن نيست. اينجا بايد ادبيات ديپلماتيک را از «نقطه ابهام» به «عنصر اتهام» تبديل کرد. دول قرباني تروريسم «حق دفاع مشروع در برابر عمليات هاي مسلحانه گروه هاي مخالف غيردولتي مستقر در سرزمين کشور ثالث» دارند. رابطه ايران و فرانسه در شرايط فعلي به شدت نيازمند اولتيماتوم جدي در بازتعريف نقش ميزباني پاريس در ضيافت ورشکستگان سياسي و بازنشسته هاي دولتي ديگر کشورها و سازمان تروريستي تغيير نام داده است.
سرگه بارسقيان همکار روزنامه اعتماد، در «ديپلماسي ايراني»، نوشت: همايش فريفتگان فرقه رجوي که امروز در پاريس برگزار شد، تکرار نمايش سال قبل بود؛ حتي در جايگاه ميهمانان ويژه که جزو مقامات سابق کشورها بودند، چهره جديدي نبود. به عبارتي هيچ جذب جديدي از سوي سازمان رجوي صورت نگرفته؛ ترکي الفيصل، برنار کوشنر، نيوت گينگريج، رودلف جولياني، جو ليبرمن، جان بولتون و... همه سابقه سخنراني در نشست هاي مجاهدين خلق را دارند. به جمعشان کسي اضافه نشده و اين خود نشانه شکست است. حضور و سخنراني برنار کوشنر، وزيرخارجه سابق فرانسه نيز نبايد عجيب باشد؛ کوشنر در جريان اعتراضات سال 88 هم نظرات مشابهي داشت. به گفته هاي ترکي الفيصل نيز نبايد وقعي نهاد؛ مقامات سابق آمريکايي هم همان اسم هاي هميشگي هستند؛ بولتون، ليبرمن و جولياني.
خبرگزاري «آسوشيتدپرس» و «فاکس نيوز»17 بهمن 1395 گزارش داده بودند که رودي جولياني و نيوت گينگريچ براي سخنراني عليه ايران از ولخرجي سازمان مجاهدين خلق سود برده اند.
اما مسئله مهم، برگزاري نشست امسال فرقه رجوي تنها ساعاتي پس از سفر وزير امور خارجه ايران به پاريس است. البته محمدجواد ظريف در واکنش به اين نشست به مقامات فرانسوي گفته حضور منافقين « يک نقطه ابهام در روابط» است و از قول آنها تاکيد کرده که ارتباطي با اين گروه ندارند. اما اينکه گروهي تروريستي در خاک کشوري ديگر، با حضور مقامات سابق برخي ديگر از کشورها، عليه نظام قانوني و رسمي يک کشور عضو سازمان ملل تجمع برگزار کرده وخواهان سرنگوني نظام سياسي آن کشور شوند، نه فقط «نقطه ابهام» نيست بلکه نوعي «اقدام مغاير» با موازين بين المللي است که وزارت خارجه و سفارت ايران در پاريس نبايد به راحتي از کنار آن بگذرند. البته انتخاب زمان سفر ظريف به رغم اطلاع از برگزاري اين نشست منافقين، خود مورد نقد جدي است، ولي اين اطمينان خاطر مقامات فرانسه که ارتباطي با اين گروه ندارند، با سکوت در مقابل نشستي که وزير خارجه سابق فرانسه آن را «يک ميتينگ خانوادگي» توصيف مي کند محل تشکيک است.
مسئله فقط با احضار سفير يا کاردار فرانسه در تهران به وزارت امور خارجه قابل حل شدن نيست. اينجا بايد ادبيات ديپلماتيک را از «نقطه ابهام» به «عنصر اتهام» تبديل کرد. دول قرباني تروريسم «حق دفاع مشروع در برابر عمليات هاي مسلحانه گروه هاي مخالف غيردولتي مستقر در سرزمين کشور ثالث» دارند. رابطه ايران و فرانسه در شرايط فعلي به شدت نيازمند اولتيماتوم جدي در بازتعريف نقش ميزباني پاريس در ضيافت ورشکستگان سياسي و بازنشسته هاي دولتي ديگر کشورها و سازمان تروريستي تغيير نام داده است.
